Διανοητικό προλεταριάτο της φαυλο-φιογκαρίας
Ευπρέπεια αξιοπρέπεια, μες τη χιονιστή μας γυαλα όλα καλά, ο μικρόκοσμός μας να πηγαίνει καλά, κι άσε τον Νωε να παλεύει με τα κατακλυσμά του Θεου.
Εχτισε ολόκληρο πλοίο ο Νωε, γιατί θεώρησε σημαντική την εντολή του Θεου, τον Θεο τον ίδιο, τα ζωα που έσωσε και την οικογένειά του.
Στο τέλος τέλος της Γραφής, "προτεραιοποιείς" το εξ όλων σημαντικότερο.
Αν εσένα ο κατακλυσμός δεν σου έκανε τίποτα, είναι γιατί ακόμα δεν έχεις βραχεί. Και προκειμένου να μη μεινεις μόνος, ή προκειμένου να δοξαστείς, λες μάγκα μου καλύτερα βρεγμένος. Εγω πάνω απ όλα.
Αν σε ενοχλεί όμως που ο κατακλυσμός, έπνιξε τον αδερφό σου, κι ο αδερφός σου ειναι πάνω απο το εγω σου, πολλώ δε μάλλον διαφωνείς με την πλημμύρα, ούτε εσυ θα βραχείς, ούτε ο αδερφός σου θα ξαναβραχεί, και όλοι οι άλλοι θα μπορούν σταθερά να βασιστούν επάνω σου ότι στην ώρα της πλημμύρας δεν θα το σκάσεις με την Κιβωτό να κανεις κουπί από μακριά "γεια σας μαλάκες καλό πνιγμό". Θα τα στήσεις λοιπόν και θα πεις "οχι ρε πούστη, από μενα δε θα βρεις απάγκιο, πήγαινε να βρέξεις αλλού"
Κανείς δεν μπορεί να αναγκάσει κανέναν, επειδή αυτός έκανε κουπί, να κάνουν κι οι άλλοι, ναι, πράγματι, ελευθερία. Αλλά στο όριο της ελευθερίας, η τιμή.
Κι όπως απαιτώ από τους άλλους την τιμή, έτσι την προσφέρω και εγω στους άλλους. Κι ας μη μου έκανε τίποτα ο κατακλυσμός (βλ. ο φαύλος όχλος). Όταν έχεις βρέξει κάποιον που μου μοιάζει, κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα βρέξεις και μένα.
Η τιμή περισώζει την αξιοπρέπεια και διασφαλίζει το σταθερό ανήκειν. Αι ετερόκληται ενώσεις υπο σβουρών, πρόσκαιρες είναι. Αι δε σβούραι ένεκα της ασταθείας και της περιστροφής γύρω από το Εγω, αναξιόπιστα εργαλεία.
Γι αυτό και οι σβούρες ειναι παιδικά παιχνίδια, και μόνον.
