Σκέψεις... III

[Unicex]

My duty's almost done.

31 MILLION Excess Deaths: What caused them? (youtube.com)

 

[parafernalia]

Όλοι ζούμε τον έρωτα. Όποιος δεν ερωτεύεται στην καθημερινή ζωή, ερωτεύεται στα όνειρα του.

 

[Valder]

Απορώ από ποιο κοινό εργοστάσιο έχουν βγει όλοι αυτοί οι γλυκείς άνευροι ψιλο-φοξτροτ χορούλης μετα της δεσποσύνης δίπλα σε ένα τούμπανο, ταμπα τούμπα τάμπα τουμπα, κύριοι άνδρες.

"Ω γλυκεία δεσποσύνη, τα μουσια σας γδέρνουσι τα χείλη μου σαν με φιλάτε ως άλλο λέλουδον"

Σαν από Άρλεκιν θαρρείς να ξεπήδησαν ή από κάποιο φτηνό και γρήγορα στημένο ιστότοπο προ 20ετίας όπου περιέγραψε τις περιπτύξεις της Κονστάνς με τον Αντόνιο και τον Μάρκο και τη Στέλλα.

Κονστάνς και Αντόνιο και Μάρκο και Στέλλα. Και "εφέρμαρε" ο Αντόνιο το Μάρκο, και κοίταγε η Κονστάνς τη Στέλλα, που μαγειρεύανε σουτζουκάκια σμυρνέικα.

- Ω... σας έπεσε ένα μαντήλι
- (δακρύζον το πούσιο από συγκίνηση μπροστα στο θέατρο του μασελοφόρου γόη) -Αχ καλέ μου κύριε!
- Θα σας κάνω πριντσιπέσσα
- Εγια μόλα εγια λέσα...
- Να βάλω και τ αρχίδια μέσα;
- Τι είπατε καλέ μου κύριε;;;
- Θα σε κάνω πριντσιπέσσα με λεφτά σπίτια και μέσα.
- Τι μέσα καλέ μου κύριε; Θα αφήνατε να πάει μια κυρία με τα μέσα;
- Εσείς; Με τα μέσα; Θα απωλέσατε τα λογικά σας γλυκοφρύδα δεσποσύνη μου. Μόνο με άμαξα με δυο άλογα.
- Το ένα τ' άλογο να είναι άσπρο...
- ΩΠΑΣ Κυρία Κονστάνς, χορεύετε;
- Άστο πουλάκι μου, θα μας πεθάνεις πριν την ώρα μας με τόση απαλοσύνη. Χορεύω και μόνη!

 

[Υδροχόος]

Πολλή ψευτιά και δηθενιά τριγύρω μας. Πολλά λόγια. Παχιά και μεγάλα (σαν τις μύγες τής εποχής...)...

Και μετά σου λένε "είσαι καχύποπτη...". Αμ δεν έχω άδικο, τελικά. Όταν είμαι, "πέφτω μέσα"...

 

[Κάμπια]

 

[Valder]

Καυτα απογεύματα.

Ανοίγω το παραθυράκι του μπάνιου. Χριστέ μου, να μπει λιγος φρέσκος αέρας, καπως να περάσει η ώρα όσο είμαι εδω μέσα.

Κάθομαι κι ακούω.

Ενα βογγητό γυναικείο, υγρό βαθύ με πάθος. Ασιάτισσα.

"Γαμιέται" σκέφτομαι. Χαμογελάω, όχι κοροιδευτικά, αλλά από χαρά.

Χαίρομαι που την ακούω να το απολαμβάνει.

Δεν το φαντασιώνομαι να την έπαιρνα εγω, όχι, όταν κρυφακούω δεν κανω φαντασιώσεις. Δεν κλέβω τις στιγμές των άλλων ανθρώπων, είναι δικές τους.

Ακόμα και τις φορές που κανω εγω έρωτα με κάποια, δε θέλω ούτε να ακουγόμαστε παντού, ούτε να βρίζουμε πάνω στην κάψα με βωμολοχίες. Και ειμαι άνθρωπος που εδω βρίζω πολύ. Αλλά στο κρεβάτι; Ντρέπομαι στα λόγια, όσο ξέφραγος κι αν είμαι στις πράξεις.

Κι όμως κάπως παρόλαυτά, χαίρομαι να ακούω άλλους να βογγάνε όταν κάνουν έρωτα.

Χαίρομαι με τη χαρά τους, την ηδονή τους, ακόμα και την πιθανότητα για τη δημιουργία μιας νεας ζωής. Ακούς την ώρα που φευγει το σπέρμα να συναντήσει το ωάριο, που θα γίνει άνθρωπος σε 20 με 30 χρόνια θα οδηγεί στον ίδιο δρόμο, θα κυκλοφορεί τα δικά του παιδιά.

Γαμιέται. Ναι. Είναι χαρούμενη.

Και μπράβο της.

 

[glayki]

"Ίσως να ψάχνω την ουτοπία, χώρους όπου υπάρχει η ανθρώπινη ψυχή και ο σεβασμός, τοπία που δεν έχουν ακόμα προσβληθεί, πλανήτες που δεν υπάρχουν, μέρη ονειρεμένα. Πολλοί λίγοι αναζητούν κάτι τέτοιο σήμερα".


Werner Herzog

 

[Kate1914]

Βγήκα να ξεσκάσω και γύρισα με περισσότερα νεύρα.
Αλλά έτσι είναι όταν θες να κάνεις κάτι με ΕΝΑΝ τρόπο, τον δικό σου, και τελικά δεν το κάνεις έτσι και σου αλλάζουν τα σχέδια.

Εν πάση περιπτώσει. Δεν ξέρω πώς σκατά θες να σου απευθυνθώ - μοίρα θες να σε πω, σύμπαν; - αλλά όχι ρε φίλε, δε θα στο κάνω το χατίρι. Μου βάζεις αναποδιές, χάνω μέρες, αγχώνομαι πως δε θα έχω χρόνο, αλλά όχι. Το έχω πάρει απόφαση να τα δώσω όλα, ό,τι και αν κάνεις. Να σε αφήσω να κερδίσεις για τέταρτη φορά δεν μπορώ. Φτάνει να μην αφήσω για άλλη μια φορά να κυριαρχήσει ο φόβος μου.

Και άμα δεν τον αφήσω να κυριαρχήσει... Αχχχ... τρέμε με, μόνο αυτό σου λέω. Μόνο να βρω το θάρρος. Έτσι και το βρω, τελείωσες, και εσύ, και ό,τι με κρατάει πίσω.

 

[Valder]

“You sensed that you should be following a different path, a more ambitious one, you felt that you were destined for other things but you had no idea how to achieve them and in your misery you began to hate everything around you.”
― Fyodor Dostoyevsky, Netochka Nezvanova

 

[Guest 691153]

σε παρακαλω μιλτο σε αγαπω

 

[Κάμπια]

 

[Guest 691153]

ε αι και στο διαολο
καυλαντα μεχρι αρχη σχολικης χρονιας μετα δε ξαναπαταω χεστηκα

 

[glayki]

Λένε πως αυτό το είδος πουλιού μεταναστεύει στην Νότια Αφρική το Σεπτέμβριο.. Θα σε βοηθήσω μωράκι μου γλυκό να ανοίξεις τα φτερά σου, να βρεις το δρόμο για τον οποίο είσαι προορισμένο. Κανένας δε μπορεί να σου στερήσει τη διαδρομή, όσο περνάει απο το χέρι μου.

 

[Kate1914]

Νομίζω πως εμείς οι πιο ήσυχοι και μαζεμένοι, περνάμε γενικά αυτές τις τρεις φάσεις, είτε με αυτή τη σειρά είτε αναμεμειγμένα:
1) Καταπιεζόμαστε, το νιώθουμε, αλλά δεν αντιδρούμε
2) Βαριόμαστε να ασχοληθούμε και αφήνουμε τους υπόλοιπους να πουν τα δικά τους, γιατί δε βλέπουμε το νόημα στο να αντιδράσουμε
3) Φτάνει η στιγμή που οι άλλες δύο λύσεις δεν αρκούν και θα κάνεις το μεγάλο μπαμ.

Αν ισχύει αυτή η υπεραπλουστευμένη γνώμη, εγώ είμαι κοντά στο peak του 2.
Και φοβάμαι πως κάποια στιγμή στη ζωή μου, ίσως και πολύ πιο σύντομα απ' ό,τι φαντάζομαι, θα φτάσω στο δυνατό μπαμ του 3.
Και δε θα αρέσει σε κανέναν αυτό.

 

[Κάμπια]

Γιατί μου το κάνει αυτό;

 

[Guest 691153]

Πως μπορω να φτιαξω το προφιλ μου, το βαρεθηκα αυτο

 

[ultraviolence]

Καημό το'χω να δω να γίνει κανενας υγιης διαλογος εδω μεσα.

 

[rafaela11]

Νομίζω πως εμείς οι πιο ήσυχοι και μαζεμένοι, περνάμε γενικά αυτές τις τρεις φάσεις, είτε με αυτή τη σειρά είτε αναμεμειγμένα:
1) Καταπιεζόμαστε, το νιώθουμε, αλλά δεν αντιδρούμε
2) Βαριόμαστε να ασχοληθούμε και αφήνουμε τους υπόλοιπους να πουν τα δικά τους, γιατί δε βλέπουμε το νόημα στο να αντιδράσουμε
3) Φτάνει η στιγμή που οι άλλες δύο λύσεις δεν αρκούν και θα κάνεις το μεγάλο μπαμ.

Αν ισχύει αυτή η υπεραπλουστευμένη γνώμη, εγώ είμαι κοντά στο peak του 2.
Και φοβάμαι πως κάποια στιγμή στη ζωή μου, ίσως και πολύ πιο σύντομα απ' ό,τι φαντάζομαι, θα φτάσω στο δυνατό μπαμ του 3.
Και δε θα αρέσει σε κανέναν αυτό.

Κάποια στιγμή θα φτάσεις σε ένα σημείο της ζωής σου, που θα έχεις κάνει μερικά τέτοια μπαμ, και πλέον προλαμβάνεις για αυτά

Been there, και ανθρώπους έχασα και οριακά τον εαυτό μου επίσης.

Κάποιοι δυστυχώς μαθαίνουμε μόνο έτσι.

Αυτά από ένα ήσυχο παιδί, που δεν φαίνεται ιδιαίτερα εδώ μέσα.

 

[Guest 691153]

Ντρέπομαι για το επίθετό μου, περίεργο το να σε θελει νεκρο η ιδια σου η οικογενεια

 

[dum dum boy]

αν πίνεις μόνος και αμίλητος δεν έχει το ίδιο άκουσμα με το να έχεις παρέα και να μιλάς. πρέπει να έχει να κάνει και με την διαδικασία της ομιλίας και τις βιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με αυτό, πέρα από τα συναισθηματικά triggers της παρέας.