Ο ήλιος έδυε. Η νύχτα σίμωνε. Δειλά-δειλά το φεγγάρι ξεπρόβαλε από τον ορίζοντα. Ο Detective Dume σήκωσε το κεφάλι του και διαπίστωσε:
Πωωω, πέρασε η ώρα. Από τότε που γύρισα από τις διακοπές, εχώ καταπιαστεί τόσο πολύ με τα βιβλία και τις σημειώσεις μου, που δεν καταλαβαίνω πότε ξημερώνει και πότε βραδιάζει. Μπορεί το όνειρο μου να είναι μια μέρα να γίνω ένας μεγάλος Μηχανικός και να αναλαμβάνω μεγάλα έργα ανά την υφήλιο, αλλά για την ώρα έχω επιλεχθεί να εξιχνιάσω το πρόβλημα που προέκυψε με την επιστροφή των Δολοφόνων στην φιλήσυχη πόλη του Παλέρμο. Ας ετοιμαστώ λοιπόν να βγω μια βόλτα στην Πόλη, να δω ποιον δύσμοιρο θα υποβάλλω στο μαρτύριο της "Ισοστατικά Εδραζόμενης στο Στέρεο Υπόβαθρο Καρέκλας".
Και έτσι, ο Detective Dume σηκώθηκε από την ανατομική καρέκλα του, λούστηκε, τζελάρισε το μαλλί του, για να δώσει το διακριτικό του στυλ, που τον ξεχώριζε ανάμεσα στους υπόλοιπους πολίτες, έριξε λίγο από το καινούργιο STR8 άρωμά του, φόρεσε την φρεσκοσιδερωμένη, άσπρη, μακριά, καγκούρικη μπλούζα του και το στενό σκούρο μαύρο τζιν και βγήκε από το σπίτι του, επί της οδού Χομς 7, και κατευθύνθηκε προς το κέντρο της Πόλης. Στο δρόμο χαιρέτησε μερικούς από τους συμπολίτες του:
Γεια σού Τάσο, Totaled. Τι κάνετε; Όλα καλά στο σπίτι; Δεν πιστεύω να είχατε τίποτα περίεργες επισκέψεις χθες το βράδυ; Όχι ε; Καλώς. Αλήθεια, η kleop πού είναι; Α ναι, τι χαζός που είμαι, αποφασίσαμε χθες ότι είναι ένοχη και έπρεπε να την εξορίσουμε από την Παλέρμο. Καλώς. Καλή συνέχεια παιδιά!
Πώς τους ανέχομαι;, σκέφτηκε ο Dume. Άκους εκεί. Η kleop Μαφιόζα. Πού ακούστηκε τέτοιο πράγμα; Δεν λέω, με τιμάει το γεγονός ότι μου ζήτησαν να αναγνωρίσω και να εξαφανίσω τους Δολοφόνους από αυτήν την πόλη. Αλλά πώς περιμένουν να το κάνω, όταν μόνοι τους εξοστρακίζουν συμπολίτες τους, χωρίς ίχνος απόδειξης περί της ενοχής τους; Έτσι έδιωξαν την Αυτοκράτειρα και το Μέντιουμ... Ας έχει, τώρα περνάω από το στέκι των Μαφιόζων. Καλύτερα να έχω το νου μου.
Παιρνώντας μπροστά από την Οχυρωμένη Παράγκα, ο Dume κοίταξε διακριτικά. Μέχρι σήμερα ο dimijim συνήθιζε να κάθεται μπροστά στη βεράντα και να καπνίζει το τσιγάρο του. Ο Dume τον έβλεπε και τον χαιρετούσε τα πρωινά. Ήταν αφελής, νόμιζε ότι ήταν Ανεξάρτητος Μαφιόζος και δεν συμπεριφερόταν όπως οι άλλοι. Λάθος του. Τα σημερινά γεγονότα τον αποδείκνυαν λάθος. Στραβολαίμιασε λίγο και κοίταξε αν θα έβλεπα πουθενά την Mάιρα. Το πρωί, παιρνώντας, την πήρε το μάτι του να πίνει μπύρες μαζί με τους υπόλοιπους Μαφιόζους. Αλλά πουθενά.
Ας είναι. Μάλλον θα την κρέμασαν. Καλά την έκαναν. Μόνο μπελάδες δημιουργούσε!
Αλλά, ρε παιδί μου, τόσες μέρες παιρνάω από εδώ. Και πότε δεν είδα τον ultraviolence. Πώς έγινε αυτό; Δεν λέω, Αρχιμαφιόζος ήταν και ήξερε να κινείται απαρατήρητος. Αλλά να μην το παρατηρήσω ούτε εγω; Πφφφ....
Φτάνοντας στην Ηδονιστική Κραιπάλη ο Detective ανασκουμπώθηκε, έφτιαξε το μαλλί του, πήρε θάρρος και μπήκε στο μαγαζί. Ήθελε να κάνει εντύπωση. Κάθε βράδυ που ερχόταν παιρνούσε απαρατήρητος. Αυτή τη φορά όχι. Αποφάσισε, πριν την άφιξη, να βγάλει ανακοινωθέν που θα έλεγε ότι μια μεγάλη προσωπικότητα φτάνει στο μαγαζί. Και έτσι, όλα τα βλέμματα ήταν όπως τα ήθελε: Στραμμένα πάνω του. Χαμογέλασε. Ήξερε τι έψαχνε. Και ήθελε ό,τι έψαχνε να τον περιμένει. Και έτσι έγινε.
Μπήκε στο μαγαζί. Όλα τα μάτια κοιτούσαν τον ίδιο. Αυτός πήγε προς το μπαρ και παρήγγειλε 2 Mojito με μαστίχα. Ένα για τον ίδιο και ένα για το σημερινό του ραντεβού. Μέχρι σήμερα ήταν αναγκασμένος να περιφέρεται από τραπέζι σε τραπέζι και να ρωτάει αν ήθελαν να κεράσει σφηνάκια. Σήμερα, όμως, ήταν διαφορετικά. Σήμερα, το άτομο της βραδιάς εμφανίστηκε μόνο του. Ήρθε διακριτικά και στάθηκε δίπλα του, κοιτώντας τον barman. Ο Dume, με μια κίνηση που υποδείκνυε απαραμίλητο ενδιαφέρον, έσπρωξε ήρεμα το 2ο ποτό προς το μέρος της. Αυτή τον κοίταξε, χαμόγελα και μονορούφι το κατέβασε.
Ο Detective πάγωσε. Δεν περίμενε τέτοια αντίδραση. Αυτή σίμωσε.
Σε παρακολουθώ τόσες μέρες που έρχεσαι εδώ. Αλλά ποτέ δεν είχα το κουράγιο να σε πλησιάσω.Σε κοιτούσα και ήθελα να με κοιτάξεις. Να έρθεις εσύ σε εμένα. Αλλά ποτέ δεν ήρθες. Ποτέ δεν κοίταξες. Κάθε βράδυ, ερχόσουν και γυρνούσες από τα τραπέζια όλων, εκτός από το δικό μου. Όταν όλοι αδιαφορούσαν, εγώ σε παρακολουθούσα. Αλλά δεν πειράζει αυτό. Δεν είμαι άτομο που δεν ξέρει να ξεπερνάει τους εγωισμούς του.
Είπε και απότομα πλησίασε το πρόσωπό της στο δικό του. Το ήξερε ότι δεν θα έβρισκε αντίδραση. Το παιχνίδι που έπαιξε ήταν πολύ καλό. Όχι ότι χρειαζόταν παιχνίδια για να προσεγγίσει τα άτομα του έταιρου φύλλου. Παρόλα αυτά, ήθελε να είναι σίγουρη για το αποτέλεσμα και δεν το διακινδύνεψε. 18'' μετά πήρε την πρώτη της ανάσα. Αλλά δεν σταμάτησε. Συνέχισε. Είχε γαντζωθεί έτσι πάνω του, που οι δυο τους είχαν αρχίσει να μονοπωλούν κάθε συζήτηση μες το μαγαζί. Αλλά αυτή δεν την ένοιαζε. Είχε το τρόπαιο μπροστά της και το διεκδικούσε.
Κάποια στιγμή πολύ αργότερα, που για τους δυο τους έμοιαζε για ελάχιστα δεύτερα μετά, ο Dume τραβήχτηκε.
Θα ήθελες να πάρουμε ένα ακόμα ποτό στο χέρι και να φύγουμε από εδώ;
Αυτήν τον κοίταξε.
Πραγματικά, αυτό νομίζεις ότι πρέπει να μου προτείνεις; Γιατί φοβάσαι να μοιραστείς τις σκέψεις και τα θέλω σου;
Ο Dume σάστησε. Η αλήθεια είναι ότι είχε συνηθίσει να είναι ο ίδιος αυτός που αφόπλιζε τους άλλους με την αμεσότητά του. Πρώτη φορά κάποιος κατάφερνε να είναι περισσότερο ευθύς από τον ίδιο. Και ήταν κάτι που του άρεσε. Όχι, δεν του άρεσε. Τον τρέλαινε. Ήταν το ένα πράμα που μπορούσε να κάνει πυροτεχνήματα να εκπυρσοκροτήσουν μες το κεφάλι του.
Χωρίς δεύτερη σκέψη, της έπιασε το χέρι και βγήκε από το μαγαζί. Λίγα λεπτά μετά είχαν φτάσει σπίτι του. Με το που έκλεισαν την πόρτα πίσως τους, αυτή άρχισε να τον φιλάει παθιασμένα. Με τρόπο που αυτός δεν μπορούσε να αντισταθεί. Όχι ότι ήθελε. Την διέκοψε. Ή προσπάθησε.
Καλύτε...ρα να πα.... με προς το... σαλόνι.
Την πετάξε με δύναμη στον καναπέ. Αυτή δεν φάνηκε να ενοχλείται. Και όπως ήταν ξαπλωμένη όρμηξε πάνω της. Και άρχισε να την φιλάει. Αυτή μούγκριζε.
Προχώρα παρακάτω, του έλεγε.
Και έτσι έκανε.
Από το πουθενά, με μια απότομη κίνηση, πιάνει το μαντήλι με το χλωροφθόρμιο και το μπήγει στο στόμα της. Αυτή κοκαλώνει. Προσπαθεί να αντιληφθεί τι συνέβη. Προσπαθεί να σκούξει, αλλά είναι αδύνατο. Λιποθυμάει.
Ο Dume την σέρνει στο υπόγειο του. Μπορεί ο ίδιος να μην το ήθελε, δεν ήθελε να το κάνει. Ήθελε να συνεχίσει τη νύχτα μαζί της. Αλλά ήξερε. Ήξερε ότι κατά πάσα πιθανότητα, το ποτό που ήπιε ήταν πειραγμένο. Ήξερε ότι υπήρχε μια μεγάλη πιθανότητα να μην δει το φως της επόμενη μέρας. Και η συνείδησή του δεν του επέτρεπε να κλείσει τα μάτια, μη έχοντας επιτελέσει το σκοπό του. Φοβούμενος, λοιπόν, το χειρότερο, την έσυρε και την έδεσε στην Καρέκλα του. Και περίμενε να ξυπνήσει, για να ξεκινήσει την ανάκρισή του.
Ήθελε, αν οι φόβοι του επαληθεύονταν, να φύγει από την Πόλη, έχοντας τη συνείδησή του καθαρή ότι μαζί με αυτόν έφυγαν και οι μαφιόζοι. Ο dimijim πέθανε μόνος του, προσπαθώντας να ξεσκεπάσει τον Ντετέκτιβ. Τι θύμα. Ο ultraviolence ενεπλέχθη στην αντιπαράθεση με τον Αντίπαλο Μαφιόζο ή έπεσε θύμα της υποχθόνιας μάγισσας. Πρόβλημα του. Η Mάιρα εκδιώχθηκε από την Πόλη, όταν όλοι κατάλαβαν ότι είναι τοξική. Άρα μένει ένας δικός τους ακόμη. Και έπρεπε να τον βρει.
Επιτέλους, ξύπνησες. Δεν περίμενα ότι θα παραμείνεις ναρκωμένη τόση ώρα. Πες μου τώρα, εσύ είπες στον barman να ρίξει δηλητήριο στο ποτό μου;
Τον κοίταξε. Η παγωμάρα στο βλέμμα της ήταν ευκρινής.
Ποιος δηλητήριο; Τι λες; Γιατί να θέλω εγώ ή οποιοσδήποτε κάτοικος αυτής της Πόλης να θέλουμε να σε δολοφονήσουμε έτσι, εν ψυχρώ;
Συνωφρίωσε το βλέμμα του.
ΨΕΥΤΡΑ! ούρλιαξε. Το ξέρω τι είσαι. Και δεν πρόκειται να φύγεις από εδώ αν δεν το παραδεχτείς. Είσαι από αυτούς, τους Δολοφόνους, τα άτομα που μισθώθηκα να βρω και να φέρω ενώπιον της Πόλης. Το ξέρω. Αλλά αφού θες να το αρνείσαι, καλώς. Ξέρω πώς θα σε πείσω να μιλήσεις ανοικτά, όπως μίλησες στο bar!
Και, αφού της έδεσε το στόμα, ώστε να μην μπορεί να μιλήξει ή να φωνάξει, ξεκίνησε με το Κριτήριο της Διαρροής. Όταν τελείωσε, οι τένοντες και τα οστά των δακτύλων είχαν καταστραφεί ανεπανόρθωτα.
Όχι, του έγνεψε. Και αυτός συνέχισε με τη Σταδιακή Αποδόμηση των άκρων. Κατόπιν, με την Αποδέσμευση των Αρθρώσεων. Και την Εφαρμογή Μεμονωμένων Παραμορφωσιακών Μεγεθών στα διάφορα σημεία του κορμού που προφυλάσουν ζωτικά όργανα. Και, τελικά, κατάφερε να την κάνει να ενδώσει.
Είσαι έτοιμη να μου απαντήσεις στις ερώτησεις που έχω να σου κάνω; Με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς ίχνος δισταγμού.
Του έγνεψε καταφατικά. Ένα χαμόγελο άστραψε στο πρόσωπο του Dume. Ίσως τελικά να κατάφερνε να φέρει εις πέρας την αποστολή που του ανέθεσαν οι τίμιοι κάτοικοι της φιλήσυχης πόλης του Παλέρμο. Ίσως.....
methexys. Κατηγορήσε ότι συνασπίστηκες με τους ultraviolence, dimijim και Mάιρα, προκειμένου να φέρετε τον όλεθρο σε αυτήν την, κατά τα άλλα, ήρεμη και ειρηνική πόλη. Ποιος ήταν ο ρόλος σου στη διαπλοκή αυτη;
Αυτή χαμογέλασε... Πήγε να ψελίσει κάτι... Και λιποθύμησε. Ο Dume τα 'χασε. Πήγε προς το μέρος της και προσπάθησε να την επαναφέρει. Αλλά μάταια.
Γαμώτο. Δεν έπρεπε να την ταλαιπωρήσω τόσο τη βρώμα. Σκουπίδι ανεκμευτάλλευτο, συνασπίζεσαι με τους Δολοφόνους, αλλά στην πρώτη δυσκολία οι δυνάμεις σου σε εγκαταλλείπουν. Ας είναι. Σε κάνα δίωρο θα έχεις συνέλθει. Και αν δεν συνεργαστείς, θα το μετανιώσεις!
