Λοιπόν, το αποφάσισα, τι κρίση και φανφάρες;
Θ' ανοίξω μαγαζί κι ας λέτε "άρες μάρες κουκουνάρες".
Θα 'ναι εστιατόριο, μπαρ και ταβερνάκι
εδώ θα 'ρχονται όλοι να βγάλουν γκομενάκι.
«Το Στέκι» θα πηγαίνει από στόμα σε στόμα
και πιστεύω πως οι εισπράξεις δεν θα χωρούν στο στρώμα.
-«Scandal, πού είσαι; Μια ώρα σε γυρεύω!»
-«Τι θες μωρέ Λυσίππη, δεν βλέπεις που δουλεύω;»
-«Εδώ σου μιλάω για όραμα που θα μας φέρει χρήμα...»
-«Και τ' αυτάκια μου δεν τα λυπήθηκες που 'ναι κρίμα;»
-«Δεν τρώγεσαι με τίποτα, τι κάθομαι κι ασχολούμαι;
Μα όταν δεν θα υπάρχει καρέκλα αδειανή μη μου πεις "έλα να τα βρούμε!"
Γιατί τώρα νομίζεις πως σε πλανεύω με ανυπόστατες υποσχέσεις,
δεν θ' αργήσει, όμως, η ώρα που με δάκρυα θα με παρακαλέσεις!»
βενζίνη, εκείνη, απομείνει
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
