Τι λέξεις έδωσες, βρε συμφορουμίτη;
Θα φταίω τώρα αν σε κυνηγώ μέχρι τη Σπάρτη για την Κρήτη;
Έχε χάρη που 'ναι χειμώνας,
που 'χει κρύο, βοριά... μη πιάσει και τυφώνας;
Απ' τον Μάρτη και μετά δεν μου τη γλιτώνεις,
το μένος μου, σ' το λέω, δεν μου το μερώνεις.
Κράχτη θα βάλω, που ξέρει καλά τα κόλπα
γι' αυτό, όσο μπορείς, τώρα γλεντοκόπα.
Γιατί θα σε γραπώσω
και θα κλαις απαρηγόρητα καμπόσο.
(βροχή, μυαλό, γκρίζα)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.