Αν και αυτή η απάντηση δεν προοριζόταν για μένα, νιώθω την ανάγκη να ανταποκριθώ. Ξέρεις δε, ποιό είναι το ωραιότερο σημείο της όλης φάσης. Ότι ακόμα κι αυτός που είναι ξεκάθαρα στη θέση ισχύος (εγώ εν προκειμένω) αν και ξέρει ότι δεν θα τη χάσει από κανέναν, παρόλαυτά δεν παύει να σε θεωρεί ως ίση, εξίσου σημαντική για εκείνον και αναμφίβολα μοναδική κάτοχο της αντίστοιχης θέσης μέσα του! Και αυτό δεν το λέω για να στο παίξω ο μίστερ τέλειος, αλλά γιατί η ποιότητά σου είναι τέτοια που δεν είναι δυνατόν να σε πάρω για δεδομένη (άσχετα του ότι ταυτόχρονα δεν το θέλω φυσικά)