Αποσπάσματα από βιβλία που αγαπάμε

parafernalia

Διάσημο μέλος

Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,602 μηνύματα.
«Το σημαντικότερο πράγμα είναι ο έρωτας», είπε η Λη – Τσέρι. «Τώρα το ξέρω. Δεν υπάρχει λόγος να σώσουμε τον κόσμο αν πρέπει για αυτό να χάσουμε το φεγγάρι». Η Λη – Τσέρι έστειλε αυτό το μήνυμα στον Μπέρναρντ με τον δικηγόρο του. Το μήνυμα συνέχιζε: «Δεν είμαι καλά-καλά 20 χρόνων, αλλά χάρη σε σένα, έμαθα κάτι που πολλές σημερινές γυναίκες δεν μαθαίνουν ποτέ: ο Μαγεμένος Πρίγκιπας είναι πράγματι βάτραχος. Και η ωραία πριγκίπισσα έχει δυσοσμία του στόματος. Το συμπέρασμα είναι ότι (α) οι άνθρωποι ποτέ δεν είναι τέλειοι ενώ ο έρωτας μπορεί να είναι, (β) Αυτός είναι ο μόνος και μοναδικός τρόπος να βελτιωθούν οι μέτριοι ευτελείς, και (γ) κάνοντας τον, τον κάνεις. Ο έρωτας κάνει έρωτα. Ο έρωτας κάνει τον εαυτό του. Χάνουμε τον καιρό μας ψάχνοντας για τον τέλειο εραστή αντί να δημιουργούμε τον τέλειο έρωτα. Μήπως αυτός είναι ο τρόπος να κάνουμε τον έρωτα να μείνει;». Την άλλη μέρα, ο δικηγόρος του Μπέρναρντ της παρέδωσε αυτή την απάντηση: «O έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Απλώς δεν παραδέχεται κανονισμούς. Το περισσότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προσυπογράψουμε σαν συνεργοί του. Το περισσότερο την άλλη μέρα αντί να ορκιζόμαστε τιμή και υπακοή καλύτερα να ορκιζόμαστε βοήθεια και παρακίνηση. Αυτό σημαίνει πως η ασφάλεια αποκλείεται. Οι λέξεις ”κάνω” και να “μείνει” καταντάνε ακατάλληλες. Ο έρωτάς μου για σένα δεν δέχεται δεσμά. Σε αγαπώ ελεύθερα και τζάμπα». Η Λη – Τσέρι ελεύθερα βγήκε στις βατομουριές και έκλαψε. «Θα τον ακολουθήσω ως την άκρη του κόσμου» μονολόγησε με λυγμούς. Ναι χρυσή μου, μόνο που ο κόσμος δεν έχει άκρη. Ο Κολόμβος το διευκρίνισε.

Τομ Ρόμπινς, “Τρυποκάρυδος”
 

Nascentes morimur

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Nascentes morimur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.
Είναι μέρες που σηκώνομαι από το κρεβάτι με μια τρελή ελπίδα, στιγμές που νιώθω ότι οι δυνατότητες για μια πιο ανθρώπινη ζωή είναι κοντά μας, φτάνει ν' απλώσουμε το χέρι μας.
Μια τέτοια μέρα είναι η σημερινή.
Κι έτσι, κάθισα το χάραμα να γράψω σχεδόν ψηλαφιστά, βιαστικά, σαν κάποιος που βγαίνει στο δρόμο να ζητήσει βοήθεια μπροστά στην απειλή μιας πυρκαγιάς ή σαν πλοίο που, λίγο πριν βυθιστεί, στέλνει ένα ύστατο, φλογερό μήνυμα σε κάποιο λιμάνι που ξέρει πως βρίσκεται εκεί κοντά, αλλά έχει κουφαθεί από το θόρυβο της πόλης και από την ποσότητα των επιγραφών που θολώνουν τη ματιά.
Σας ζητώ να κοντοσταθούμε να σκεφτούμε το μεγαλείο που μπορούμε ακόμα να αναζητάμε, αν τολμήσουμε να αξιολογήσουμε τη ζωή με άλλο τρόπο.
Μας ζητώ αυτό το κουράγιο που μας τοποθετεί στην πραγματική διάσταση του ανθρώπου.
Όλοι μας, κάποιες φορές, υποτασσόμαστε.
Όμως, υπάρχει κάτι που δε λαθεύει ποτέ: είναι η πεποίθηση ότι -μονάχα- οι αξίες του πνεύματος μπορούν να μας σώσουν απ' αυτό το σεισμό που απειλεί την ανθρώπινη υπόσταση.

Ερνέστο Σαμπάτο
Αντίσταση
 

parafernalia

Διάσημο μέλος

Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 3,602 μηνύματα.
Όταν ξεφύγεις απ’ τη δικτατορία της ερμηνείας μοιραία θα γίνεις ποιητής.
Ίσως όχι καλός ή κακός με την κλασική έννοια που απαιτεί η θρησκευτική τάξη των πραγμάτων αλλά αληθινός με την πιο παιδαριώδη έννοια αυτής της οικουμενικής ανάγκης για δημιουργία.
Ενός διαδραστικού γαμησιού που αναδημιουργεί ένα συναίσθημα αδιάφορο για ηθικούς σκοπούς, αναζητώντας μια αρμονία χωρίς αντικείμενο.
Η ποίηση σε οδηγεί με τα χρόνια στην αναρχία.
Σε μια ουσιαστική άρνηση όλων των κατακτημένων με τη χατζάρα βεβαιοτήτων.
Βεβαίως η αναρχία είναι βαθιά πεσιμιστική. Όσοι όμως διασχίζουν την κόλασή της βρίσκουν ανάπαυση μόνο στη δύναμη να δημιουργήσουν την τάξη και την υγεία της κοινότητας.
Υπογραμμίζουν πως ισχυρός άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να ξαναβρεί τη χαρά. Κι είναι αυτός που μπορεί να διαφυλάξει την όρασή του και τα θαυμαστά μάτια του.
Τους καθρέφτες του κόσμου που σπιθοβολούν τις μυστικές ασέλγειες των πραγμάτων.

1671136565212.png

Αντώνης Αντωνάκος, "Οι μυστικές ασέλγειες των πραγμάτων" (2012)
 

giannhs2001

Επιφανές μέλος

Ο Ιωάννης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 21 ετών, επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 10,605 μηνύματα.
«Το τουφέκι μου γλίστρησε απάνω στο χορτάρι. Είχα ξεχάσει τα πάντα κ έτρωγα με τα μάτια αυτό το σβέλτο κορμί, το λεπτό λαιμό, τα όμορφα χέρια, τα ξανθά μαλλιά, τα αλαφριά ανακατωμένα κάτω από το άσπρο δίχτυ, τα μάτια της τα έξυπνα, τα μισόκλειστα, τα ματοτσίνορα και τα βελούδινα μάγουλα της...»

-Πρώτη Αγάπη, Ιβάν Τουργκένιεφ
 

Nascentes morimur

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Nascentes morimur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.
«Μες στην ψυχή του λαού μεστώνουν και βαραίνουν τα σταφύλια της οργής, βαραίνουν για τον τρύγο»
Να φοβάσαι τη μέρα που θα πάψουν οι βομβαρδισμοί, μόλο που θα υπάρχουν ακόμα βομβαρδιστές, γιατί η κάθε μπόμπα είναι μια απόδειξη πως δε πέθανε το πνεύμα.
Να φοβάσαι και τη μέρα που θα σταματήσουν και οι απεργίες, μόλο που θα υπάρχουν ακόμα οι μεγάλοι ιδιοκτήτες –γιατί η κάθε μικροαπεργία που χτυπιέται είναι μια απόδειξη πως έγινε το βήμα.
Πρέπει και αυτό να ξέρεις –να φοβάσαι τη μέρα που ο Συνειδητός Άνθρωπος θα πάψει να αγωνίζεται και να πεθαίνει για μια ιδέα, γιατί αυτή και μόνο η ιδιότητα είναι το θεμέλιο του Ανθρώπινου Συνειδητού, κι αυτή και μόνο η ιδιότητα κάνει να είναι ο άνθρωπος ένα ον ξεχωριστό μέσα στο σύμπαν.
Δεν έχουμε τη δική μας ψυχή.
Έχουμε ένα μέρος από μια μεγάλη ψυχή.
Μια μεγάλη ψυχή που ανήκει σε όλους…
Θα βρίσκομαι παντού μέσα στο σκοτάδι.
Θα βρίσκομαι εκεί όπου δίνουν μάχη για να φάνε οι πεινασμένοι.
Θα βρίσκομαι εκεί όπου ο μπάτσος δέρνει τον ανήμπορο.
Θα βρίσκομαι εκεί όπου οι άνθρωποι φωνάζουν επειδή είναι έξαλλοι και δεν αντέχουν άλλο.
Αλλά θα βρίσκομαι και εκεί όπου τα παιδιά γελούν επειδή πεινούν μα ξέρουν ότι το δείπνο τα περιμένει.
Και θα βρίσκομαι εκεί όταν οι άνθρωποι θα τρώνε τους δικούς τους καρπούς και θα ζουν στα σπίτια που οι ίδιοι έφτιαξαν.
Θα βρίσκομαι εκεί…

Τζον Στάινμπεκ

 

Nascentes morimur

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Nascentes morimur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.
“ Αυτή ακριβώς ή ησυχία με αναστατώνει. Μου φαίνεται αφύσικη.
"Όλα είναι ήρεμα όπως συμβαίνει πριν από μια θύελλα.
Ακούω και παρακολουθώ μ όλες μου τις αισθήσεις κάθε τι πού θα πρόδιδε τη θύελλα πού είναι αναπόφευκτη. 'Αρκεί να μην είναι πρόωρη.
Ώ! αρκεί να μη ξεσπάσει νωρίτερα απ ότι πρέπει. Ή ανησυχία μου εξηγείται. Σκέπτομαι, σκέπτομαι χωρίς ανάπαυλα και δε μπορώ να σταματήσω να σκέπτομαι. Έζησα τόσο πολύ καιρό στην καρδιά των γεγονότων πού αυτή ή ησυχία και ή ηρεμία με πιέζουν ενώ ή σκέψη μου ξαναγυρίζει άθελά μου στην ανεμοστρόβιλο τού θανάτου και της καταστροφής πού όπου νάνε θα ξεσπάσει.
Νομίζω πώς ακούω τις κραυγές των θυμάτων, νομίζω πώς βλέπω, όπως τα είδα στο παρελθόν όλα εκείνα τα τρυφερά και ωραία σώματα, κακοποιημένα και ακρωτηριασμένα, όλες εκείνες τις ψυχές αποσπασμένες άγρια από υπέροχα σώματα και πεταμένες κατά πρόσωπο του θεού. Πόσο αξιολύπητα όντα είμαστε αφού πρέπει να καταφύγουμε στη σφαγή και την καταστροφή για να φτύσουμε στο σκοπό μας, να εγκαθιδρύσουμε πάνω στη Γή την ευτυχία και τη διαρκή ειρήνη.
Κι έπειτα είμαι ολομόναχη!
"Όταν δε σκέπτομαι αυτό πού πρόκειται να συμβεί, αναπολώ αυτό πού υπήρξε και πού δεν υπάρχει πια. Σκέφτομαι τον Αετό μου πού χτυπούσε το κενό με τα ακούραστα φτερά του και πέταξε προς το δικό του ήλιο, προς το λαμπερό Ιδεώδες της ανθρώπινης ελευθερίας. Δε θα μπορούσα να καθίσω με σταυρωμένα τα χέρια περιμένοντας το μεγάλο γεγονός πού είναι έργο δικό του, αν και τώρα δεν είναι πια εδώ για να το δει να πραγματοποιείται. Είναι έργο των χεριών του. Δημιούργημα τού πνεύματός του. Αφιέρωσε σ αυτό τα ωραιότερα του χρόνια. Έδωσε γι αυτό την ίδια του τη ζωή. “

Η Σιδερένια Φτέρνα
Τζάκ Λόντον
 

Nascentes morimur

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Nascentes morimur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.
ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ
ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΒΟΛΩΝ
Πολλοί παραπονιούνταν ότι τα λόγια των σοφών δεν είναι παρά συνεχείς παραβολές, που όμως δεν μπορούμε να τις εφαρμόσουμε στην καθημερινή μας ζωή, κι ας είναι το μόνο που διαθέτουμε.
Όταν λέει ο σοφός « πέρασε απέναντι» τότε δεν εννοεί ότι πρέπει κανείς να διασχίσει το δρόμο, κάτι που θα ήταν εφικτό αν άξιζε το αποτέλεσμα, αλλά αντιθέτως αναφέρεται σε κάποιο μυθικό απέναντι, σε κάτι που δεν γνωρίζουμε και που δεν επιδέχεται περαιτέρω επεξήγηση και που άρα δεν μας ωφελεί σε τίποτα. Όλες αυτές οι παραβολές δεν θέλουν να πουν παρά το ότι το ασύλληπτο είναι ασύλληπτο, κι αυτό το γνωρίζαμε ήδη. Άλλα όμως είναι τα ζητήματα που μας παιδεύουν καθημερινά.
Είπε τότε κάποιος: Γιατί αντιστέκεστε; Αν ακολουθούσατε τις παραβολές θα είχατε γίνει οι ίδιοι παραβολές κι έτσι θα είχατε απαλλαγεί από τα καθημερινά σας βάσανα.
Κάποιος άλλος είπε: Στοίχημα πως κι αυτό είναι μια παραβολή.
Ο πρώτος είπε: Κέρδισες.
Ο δεύτερος είπε: Αλλά δυστυχώς μονάχα στην παραβολή.
Ο πρώτος είπε: Όχι, στην πραγματικότητα.
Στην παραβολή έχασες.

 

Nascentes morimur

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Nascentes morimur αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.
Σὲ κάποιαν ἀπόμερη γωνιὰ τοῦ Σύμπαντος ποὺ ξεχύθηκε ἀστραποβολῶντας σὲ ἀναρίθμητα ἡλιακὰ συστήματα, ἦταν μιὰ φορὰ κ' ἕναν καιρὸ ἕν' ἄστρο. Στὸ ἄστρο αὐτὸ ζοῦσαν κάτι ἔξυπνα ζῶα ποὺ μηχανεύτηκαν τὸ γιγνώσκειν: ἡ πιὸ ἀλαζονικὴ καὶ πλανερὴ στιγμὴ τῆς παγκόσμιας Ἱστορίας – ὅμως μονάχα μιὰ στιγμή! Μετὰ ἀπὸ λίγες εἰσπνοές-ἐκπνοὲς τῆς Φύσης, τὸ ἄστρο πάγωσε καὶ τὰ ἔξυπνα ζῶα ἔπρεπε νὰ πεθάνουν. Ἡ ὥρα εἶχε σίγουρα φτάσει: παρά τοὺς κομπασμούς τους γιὰ τὰ πολλὰ ποὺ τάχα γνώριζαν, πρὸς μεγάλη τους δυσαρέσκεια ἀνακάλυψαν πὼς ὅλα ἦταν λάθος. Πέθαναν καὶ χάθηκαν μαζὶ μὲ τὴν Ἀλήθεια. Αὐτὴ ἦταν ἡ τύχη, λοιπόν, τῶν ἀπογνωσμένων ἐκείνων ζώων, ποὺ εἶχαν ἐπινοήσει τὸ γιγνώσκειν...

Φρ. Νίτσε, «Τὸ πάθος γιὰ τὴν ἀλήθεια»
μτφρ. Βαγγέλης Δουβαλέρης
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top