Ναι, εδώ...είναι η δική μου 'δυσκολία', αν θες. Γιατί αν απαντήσω με γνώμονα το τί θα έκανα εγώ στη θέση του...η όποια άποψή μου θα ήταν περισσότερο υποκειμενική και λιγότερο αντικειμενική. Και για να το πω πιο λαϊκά 'κόψε δρόμο, δεν είναι φίλος πραγματικός...'...
Αλλά, ξαναλέω, επειδή 'ηχούν' ακόμα στ' αυτιά μου, λόγια του Φώτη που δείχνουν ότι ο φίλος είναι φίλος...είμαι κάπως συγκρατημένη, μέχρις ότου ο ίδιος, από μόνος του (και λιγότερο επηρεασμένος...), οδηγηθεί σε μια απόφαση...
Βαριές κουβέντες, όμως, για τέτοια ώρα. Σε αφήνω στο ποτάκι σου (αν πίνεις...)...