Συμφωνώ στο κομμάτι ότι χρειάζεται μία αυστηρότητα στην ανατροφή, να αντικρίζουν τις συνέπειες των πράξεών τους τα παιδιά. Θα μου επιτρέψεις όμως να διαφωνήσω με τη λογική "bring back the belt" γιατί αυτός ο τρόπος "συμμόρφωσης" με τη βία τελικά θα εντυπωθεί στα παιδιά ως η λύση των προβλημάτων και δεν ξέρεις μετά που θα διοχετεύσουν αυτή τη βία μεγαλώνοντας. Αν αυτό έχουν δει ως τρόπο λύσης, τότε πολύ φοβάμαι ότι δεν αντιμετωπίζουμε τις αντιλήψεις σαν του "φίλου" που είχε την ατυχία να ακούσει η Reader. Η βία φέρνει βία.
Υπάρχουν αρκετά ενδιάμεσα στάδια ανάμεσα στο "σιγά μωρέ, θα στρώσει" και στον βούρδουλα. Διάλογος, ενδιαφέρον για το παιδί. Δεν μεγαλώνουν στον αυτόματο τα παιδιά, αλλά φαίνεται ότι αυτό πολλοί που επιλέγουν να γίνουν γονείς δεν εννοούν να το καταλάβουν.
Σίγουρα. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ συμφωνώ με την λογική της βίας, αλλά ειλικρινά, έχω δει παιδιά, στα οποία δεν λειτουργεί καμία κουβέντα, κανένας ψυχολόγος, παρόλο που οι γονείς έχουν προσπαθήσει τα πάντα. Συνήθως τα παιδιά αυτά έχουν επηρεαστεί από κακές παρέες ή βλέπουν πράγματα από το κινητό τους, που δεν ελέγχει κανείς.
Και επειδή βλέπω πλέον τόσες πολλές περιπτώσεις, απορώ, τι θα γίνει με αυτά τα παιδιά; Γιατί είναι λίγο παγκόσμιο το φαινόμενο όχι μόνο πανελλαδικο.
Είναι πολύπλευρη η αιτία του κακου.
Πρώτη απ' όλα η αδιαφορία ή το κακό παράδειγμα της οικογένειας.
Δεύτερο, η αδιαφορία στην διαπαιδαγώγηση από τους δασκάλους στο σχολείο. Παλιά δεν άφηναν τα παιδιά να μιλάνε έτσι ατιμωρητα (παλάμες ανοιχτές αν ξεφευγε κουβέντα και το αμανέ έπεφτε σε δευτερόλεπτα)
Και τρίτον, και το πιο δύσκολο χάπι να καταπιεί κάποιος:
Τα παιδιά είναι ανεξάρτητα όντα, των οποίων η οικογένεια δεν μπορεί 100% να καθορίσει τον χαρακτήρα τους. Μπορεί μια οικογένεια να είναι πολύ κομπλέ στην ανατροφή, αλλά το παιδί να μεγαλώσει σκουπίδι. Και δεν μπορει εύκολα να αλλάξει αυτό.
Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό το φαινόμενο σήμερα, δεν ξέρω που οδεύουμε.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 23 Οκτωβρίου 2025
Νομίζω το έθεσες στην σωστή βάση. Αυτή η προσπάθεια να ξορκίσεις το κακό από εσένα, η βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να συμβεί σε σένα γιατί ξέρεις καλύτερα/ είσαι έξυπνη / κάνεις σωστές επιλογές / ξέρεις από χιούμορ, είναι που οδηγεί σε αυτές τις αντιδράσεις. Μέχρι φυσικά να σου συμβεί κάτι παρόμοιο, που ειλικρινά ελπίζω να μην της συμβεί.
Εγωισμός και εγωκεντρισμός είναι. Εγώ δεν είμαι σαν αυτή, εγώ ξέρω, εγώ δεν είμαι χαζή, εγώ είμαι δυνατή. Έχουν πλάσει στο μυαλό τους ότι ανήκουν σε μια ξεχωριστή κατηγορία γυναικών (επειδή έχουν ανδρικές παρέες με τέτοιους τυπαδες) και ότι θα μείνουν άθικτες!
Η ζωή λοιπόν σε αυτές ριντερ μου συνήθως τους δίνει τις μεγαλύτερες σφαλιαρες ζωής. Λυπηρό!