Σκέψεις... III

  • Thread starter Thread starter Guest 691153
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
1748641582184.jpeg
 
Τελικά 55% ήταν οι κρατήσεις.
Το bonus μπήκε μαζί με το μισθό. :look:
Έτσι golden boy ρε, όποιο κι αν είναι το ποσό οριζόντιο χαράτσι, 55άρι! :cool2:
 
Πρωινο στο κρεβάτι και βόλτα έπειτα διπλα στο ποτάμι, όπου μας έπιασε η βροχή και τρέχαμε σαν τα ζαβά. Τι άλλο να ζητήσω για ένα κυριακάτικο πρωινό; Ετσι θέλω την ζωή, μια περιπέτεια!
 

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ
 
θελω να πιώ άπειρη πέπσι ζιρο λάιμ και να σκάσω σαν μπαλόνι
 
Ο μόνος τρόπος για να μη φρικαρω :wall: με τις 1000+++ σελίδες έκθεσης που πρέπει να διορθώσω , είναι να τις δω σαν αντίδοτο στο να μη σκέφτομαι προσωπικά αδιέξοδα :read:
 
Ζηλεύω παθολογικά τα επιτεύγματα ενός ατόμου που ανήκει (ευτυχώς) στο παρελθόν. Είναι η δεύτερη φορά που με κυριεύει η εμμονή για κάποιο πρόσωπο. Ξέρω ότι «είναι κακό» να σκέφτομαι μικρόψυχα και φθονερά, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να το ελέγξω. Το μόνο που με βοηθάει για την ώρα είναι η εργασία (η όποια εργασία), την οποία και θα κάνω αμέσως.
 
Ας συνεχίσω κι εγώ με φυσική:

The observer effect in the double-slit experiment demonstrates how the act of observing a quantum system, like an electron, can alter its behavior. When an electron is allowed to pass through two slits without being observed, it interferes with itself, creating an interference pattern on the screen. However, if you attempt to observe which slit the electron goes through, the interference pattern disappears, and the electron behaves like a particle, passing through only one slit.

βρε μαλάκες, κλείστε με εμένα, κουράστηκα:dash1:
 
Εγώ κάθε βράδυ
Screenshot_2025-05-31-02-39-48-789_com.facebook.katana.jpg
 
Δέκα χρόνια πριν έδινα πρώτη φορά πανελλήνιες. Αν είχα τις γνώσεις που έχω τώρα για τη ζωή δεν θα είχα ξαναπροσπαθήσει κι δεν θα είχα σπουδάσει ποτέ. Όχι τότε τουλάχιστον, αλλά στα 30 μου για προσωπικές γνώσεις και μόνο. Θα είχα χτίσει μια μικρή περιουσία, ένα γερό κομπόδεμα τέλος πάντων κάνοντας κάτι χειρωνακτικό και τώρα θα ήμουν σε θέση με ένα μικρό δάνειο να αγοράσω ένα σπίτι που τόσο πολύ θέλω. Αυτή η φιλοσοφία της Ελλάδας και κατ'επεκταση των γονέων για τις σπουδές έχει κάψει κόσμο ρε γαμωτο.

Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά με τις εξετάσεις τους! :)
 
It is no measure of health to be well adjusted in a profoundly sick society
 
Δεν θέλω να πεθάνω μόνος μου. Και το κυριότερο, δεν θέλω να ζήσω μόνος μου.

Οχι άλλο μιζέρια. Υπάρχουν χαμογελαστοί άνθρωποι που σε σέβονται παρά τα όσα είσαι και σου φέρονται όμορφα όπως σου αξίζει. Γιατί να μην βρω κι εγω; Αμε! Γουστάρω λιγο να πάρουμε τα πάνω μας.
 
εγώ που προσπαθώ να εξηγήσω στη γιαγιά μου τι είναι ο data engineer και η λατρεμένη μου που το έπιασε αμέσως λέγοντας "Καλά τι μαλακίες κάνουν σήμερα οι νέοι;"

είχα να μοιάσω :inlove:
 
Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε μόνοι

πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει

Μια φορά μου 'χες πει δε μπορεί θα το νοιώσανε κι άλλοι

Πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη



Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ...

1748925719189.jpeg



Έρχεται το καλοκαιράκι... Ώρα για αλλαγές χορδών :P
 
Αλλο πράγμα που ήταν, να ξυπνάω και να ανοιγω το παράθυρο και να βλέπω θάλασσα στον κόλπο, με τα βαρκάκια και τους ήχους τους, να καπνίζω στο μπαλκονάκι και να με χτυπάει το αεράκι και λίγος ήλιος.

Όμορφη πρασινάδα παντού και θάλασσα, δίπλα δίπλα.

Τι θέλουμε πίσω στις πόλεις; Τι κάναμε στη Γη και χτίσαμε τσιμεντένιους καρκίνους στο σώμα της;

Γιατί δεν ζούμε στην ηρεμία;

Φρίκη η διαπίστωση της φυλακώδους Κόλασης ή της κολασμένης φυλακής, (ότι προτιμάτε), από τη φευγαλέα ματιά στον παράδεισο.

Έπρεπε όμως ριχτεί ετούτη η ματιά.

Για να ξέρεις για ποιο γαμημένο όνειρο παλεύεις τα τέρατα στην ψυχή σου και τη δύσκολη καθημερινότητα.

Άλλοι κατέκτησαν το Έβερεστ, βούτηξαν σε ωκεανούς, σπατάλησαν χρόνια γι αυτο που αγάπησαν στα εργαστήρια και στην έρευνα, ή με έναν σάκο γύρισαν ερήμους και δρόμους και πόλεις ξένες.

Όλα θέλουν ένα σχέδιο. Μια μέθοδο. Δε θα χτιστεί η Ρωμη αύριο, μα με το πρώτο θεμέλιο σήμερα και το δεύτερο αύριο, κι άλλο ένα κάθε λίγο κάθε μέρα, θα χτιστεί σε μισό χρόνο ή ένα χρόνο και δεν θα την βλέπουμε σαν όνειρο.

Οχι μόνο υπομονή, μα κυρίως επιμονή.
 
Βιβλίο, thermos με τσάι, καλαθάκι με κολατσιό, γατουλίνα να περιφέρεται και ήχοι της φύσης δίπλα από το ποτάμι Ourcq. Έτσι να ήταν όλα τα πρωινά μου.. :) Θα το επιχειρήσω ξανά σύντομα! Μου αξίζει* να ξεκινώ την ημέρα μου με θετικά vibes.
* Minus τα κουνούπια

IMG_20250602_184243_153~2.jpg
 
Ειλικρινείς συνεντεύξεις:

«Είμαι εδώ μόνο για τα φράγκα, δε δίνω δεκάρα τσακιστή για το τι κάνετε και η μόνη μου φιλοδοξία είναι να’στε λιγότερο σκατάδες απο τους προηγούμενους. Ανά πάσα στιγμή θα έφευγα χωρίς δεύτερη σκέψη και προτιμώ να κάθομαι με το σώβρακο στο σπίτι και τα πόδια ψηλά να κοιτάω το ταβάνι και να μην κάνω απολύτως τίποτα από το να μιλήσω με τον οποιοδήποτε εδώ μέσα. Δεν θα κουνούσα ούτε τα βλέφαρά μου αν μάθαινα πως η εταιρεία κάηκε μέσα σε ένα βράδυ συθέμελα.»
 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top