Α ρε Μελιώ...
Το
σχολείο της δυστυχίας είναι το καλύτερο σχολείο που θα'λεγε κι ο Μπελίνσκι,
δεν είναι τόσο τρομαχτικό αν ξέρεις να χαμογελάς, πάντως.
Και κουλούρι σουσαμένιο έχει,
και ήχο κουδουνιού που σε ανασταίνει από την πρωϊνή υπνηλία
και καλό δάσκαλο που ξέρει ότι όσο λιγότερο τον έχει ανάγκη ένα παιδί
τόσο καλύτερα επιτελεί το ρολάκι του.
Δε θα μείνουμε και νηστικοί λόγω επιγραφής
ακόμη κι αν χρειαστεί να φάμε τα συκώτια μας πρωϊνό.
(ε καλά τα κεριά ήταν ευφημισμός -μπρος στα συκώτια-

)
για να αντιπαρατεθώ στον υπερσουρεαλιστή Δεσμώτη θα ήταν εκτός από άτοπο και βλακώδες
δια το ταπεινόν μου επίπεδο , οπότε ... σκύβω κεφάλι και .. αποδέχομαι την ήττα μου
Το μακμπουκπρο μου είναι το πολυβόλο μου.
Αύριο οι νίκες θα πολλαπλασιαστούν στις αφηγήσεις
για τους χρόνους που σπαταληθήκαμε να γράφουμε για
ταπεινά, υπερρεαλιστικά κι αντιπαραθετικά.
Καλό είναι που και που να ξεχνιόμαστε και στο παρόν
να βλέπουμε ήττες.
Εγώ πάντως έχω ήδη αποκτήσει το πρόσωπο του χαρούμενου παιδιού
χάρη σε σένα κι ας πρόκειται σε λίγο να φύγεις με σηκωμένους ώμους
που επιζητούν πόζες.
Τότε απλά κι εγώ παίρνω τα χάδια μου και τα φορώ αλλού,
με μια φέτα πορτοκάλι πιπιλώντας (τι λυγωτικό).
Κι είμαστε τόσο χαρούμενοι όλοι τότε,
ή δεν είμαστε;
Επειδή ως γνωστό ζιζάνιο ο πληκτρολόγιος μου , δεν αντέχει να μην απαντήσει , έστω κι αν γνωρίζει εκ των προτέρων την ( για μια ακόμα φορά ) επερχόμενη ήττα μου
Άσε τα γαλίφικα,
κοιταχτήκαμε με συμπάθεια οι δυο μας και δεν δαγκωθήκαμε.
Μία καλή λέξη είναι το
γουτσουγουτσουνιάσματα.
Για τα αναμμένα (κεριά) .. ούτε λόγος ?
Μόνο οι ζογκλέρ και οι ψευτομάγοι τρώνε φωτιές

Αλλά εσύ πας να με ξεκάνεις
Όπως και να έχει, ουδέποτε σαρκάζομαι όπως γνωρίζεις , και ουδέποτε εγκλωβίζω καθότι καλός άνθρωπας
Πιάσε κι αυτό...
https://www.youtube.com/watch?v=sOS18JTpijU
Τώρα για το αν σαρκάζεις,
άσε τις διαγνώσεις να γίνουν από το υποκείμενο του σαρκασμού,
ο σαρκαζόμενος παραδέχεται μόνο αν ο σαρκασμός είναι
ζήτημα που δεν αφορά παρά τη δική του σάρκα
για αυτό και ο τόσος ντόρος περι αυτοσαρκασμού.
άλλωστε και τα κεριά κυρ Καβάφη .. από το μέλι φτιάχνονται .. .ή όχι ?
Ναι οι μέλισσες τρώνε 10 μέρη μέλι και παράγουν 1 μέρος κερί.
Να αρχίσω να τραγανομασουλάω κερί δηλ.;

Αν λιώσουμε ένα κερί
το αλείφουμε στο ψωμί;
Κι αντιστρόφως, μπορούμε να στερεοποιήσουμε, λες, αντιπροπέρσινα μέλια
να φτιάξουμε λαμπαδίτσες και να το παίξουμε godfather και godmοther?
Do not try this at home
Δε μ'αγαπάς και θες το κακό μου
(κι αν δε μας αγαπήσεις
υπάρχουνε κι οι συναρτήσεις. :apaxiwtiko_fatsoulini
Ακολουθεί ΦΤΙΑΧΤΙΚΟ μελισσοαπόσπασμα:
Για να χτίσουν κερήθρες οι κηροπλάστριες μέλισσες, γεμίζουν το στομάχι τους με μέλι (σλουρπ)
και κρεμιούνται από το ψηλότερο σημείο του πλαισίου ( φφφφ κίνκυ

).
Σε αυτήν την θέση στέκονται τελείως ακίνητες επί 24 ώρες,
όσο χρειάζεται για να μετατραπεί το μέλι που ρούφηξαν σε κερί μέσα στον οργανισμό τους,
και να αρχίσει να βγαίνει σαν λέπια από την κοιλιά τους.
Τότε, αφού τα μαλάξουν με τις σιαγόνες τους, χρησιμοποιούν τα χείλη τους σαν μυστρί,
τα τοποθετούν στη θέση που θέλουν να χτίσουν.
Η ποσότητα του κεριού που περιέχουν τα 20 πλαίσια μιας κυψέλης είναι περίπου 1,5 χιλιόγραμμο.
(Δερματόπουλος 1955)
Είναι αυτό που λέμε τα λίγα λόγια ζάχαρη
και τα καθόλου μέλι.

(οπότε χλαπακιάστε μια λαμπάδα χωρίς τον άξιονμαν για να το παίξεται σιωπηροί!)
Καραφλό μύδι,
χελώνα χωρίς κράνος :ee:
Όπως και να έχει θαρρώ πως σ' εσένα δεν ταιριάζει η γνωστή ρήση : Εκτιμώ πάρα πολύ τις τρίχες που φεύγουν από ένα τέτοιο κεφάλι
Όχι αλλά ταιριάζει η ρήση:
«Τα ελαττώματα των μεγάλων ανδρών είναι η παρηγοριά των μικρών ανθρώπων». Τάδε έφη Αριστοτέλης.
Μπορείτε να ταιριάξετε το γνωμικό όπου θέλετε.
Πάλι καλά που δε μ'άρχισες σε τίποτα αποφθεγματικά του στυλ:
το να μην ξέρεις να χαρείς τη ζωή, είναι σαν να συλλέγει τσατσάρες ο καραφλός.
ή
Εκείνος που ένιωσε τον άνεμο των αλλαγών, πρέπει να χτίζει όχι τοίχους για να προστατευτεί από άνεμο, αλλά ανεμόμυλο.
Και μια συμβουλή:
Όσοι έχετε καραφλίτσα και μουσάκι καλό είναι να ξυριστείτε γιατί η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει ακόμα προμηθεύσει όλα τα όργανα με φωτογραφία του Παλαιοκώστα. Είδατε τι έπαθε ο τρικαλινός.
Αχα α, μάλιστααα πάντως όπως έχει πει και ένας σοφός ( δεν θυμάμαι ποιος , μη ρωτάς )
<< έχω σκεφτεί πολλές φορές το θάνατο και βρήκα πως είναι το λιγότερο από τα κακά του κόσμου >>
Στο δίλημμα Ἐ
λευθερία ἢ θάνατος…
Καλύτερα θάνατος καλύτερα θάνατος,
που'λεγε με λεοντίσιο ύφος
κι εκείνος ο Β.Λεοντάρης.
Αχχχ , αν μπορούσες αυτό το : ματάκια μου , να το αποφύγεις έχω μια φρικιαστική αλλεργία σε
όοοολα τα υποκοριστικά , ματάκια , καρδούλες , μαγουλάκια και λοιπές αηδίες , σόρι έτσι ?

Οι κακές παρέες βλέπεις .
Θα σου ήμουν ευγνώμων αν το μετέτρεπες σε : ματάρες !
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ...
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΚΑΝΕΝΑΣ
είμαι τρανός λάτρης των αηδιαστικών γευστικών συνδυασμών !
ΤΡΕΙΣ ΣΤΟ ΛΑΔΙ, ΤΡΕΙΣ ΣΤΟ ΞΥΔΙ...
ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΣΑΚΩΣΑΜΕ!
ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΚΟΚΚΟΡΙΑ...
ΚΡΑΤΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΑΘΙ!
Η ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ...
ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΤΗ ΠΙΑΝΕΤΑΙ!
ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΚΕΡΑΣΙΑ...
ΕΙΝΑΙ Η ΛΑΪΚΗ!
ΚΑΛΛΙΟ ΠΕΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ...
ΠΑΡΑ ΔΕΚΑ (ΜΟΥΝΤΖΕΣ) ΣΤΟ ΠΑΡΤΕΡΙ!
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ...
ΠΕΡΙ ΠΑΡΤΗΣ!
( Ότι θα κάναμε το θέμα : τι τρώτε για πρωινό , της λογοδιάρροιας μας το κάγκελο ...
τι να πω ???
Μόνο ένας Δεσμώτης θα μπορούσε να το καταφέρει )
ΧΕΣΕ ΨΗΛΑ ΚΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ...
ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΣΚΥΨΕ ΦΑΤΑ!
(σουρεαλ και σχετικό με το θέμα, ε?

)
Τα νεύρα των άλλων , πνιγμένα μέσα στα κορν φλέικς μου , αναμασώ τις αηδίες τους , και φτύνω τα κουκούτσια των ψεμμάτων τους .
ΟΤΑΝ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΟΙ ΔΙΠΛΑΝΟΙ ΑΛΑΛΑΖΟΥΝ...
ΠΗΔΑΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΗΣΥΧΑΖΟΥΝ!
Και για να σοβαρευτώ τώρα, χωρίς να ρευτώ
σιγά το βίτσιο να φτύνεις το ψέμμα.
Το ακόμα πιο ψυχοαπελευθερωτικό είναι να καταπίνεις αηδίες και ψέμματα
και να χέζεις αλήθειες όσο κι αν οι άλλοι σκάνε στα γέλια..
Οπότε να τρώτε πρωί μια μερίδα κουραφέξαλα
έτσι πιο πολύ σαν πείραμα για το αν έχετε τα κότσια
της μετατροπής τους σε ατομική ενέργεια,
αν φυσικά ορέγεσθε κάτι τέτοιο.
Αλλιώς γουίταμπιξ και καθάρισες...
(και στη δυσκοιλιότητα δαμάσκηνα Καλιφόρνιας)
