Σκέψεις... III

[Valder]

Αραγε θα καταφέρω ποτέ να πάω Ασια; Ή θα μείνω σε ένα σαλόνι να το ονειρεύομαι;

 

[Guest 691153]

Όμορφε και περίεργε κόσμε.
Τόση μα τόση κούραση, και ποτέ δε σε βαριέμαι. Πως μπρούσα να πω πως δε σε θέλω πιά; Τι αφελής που ήμουν...
Μακάρι όσα δε μου 'δωσες εσύ, να τα δω στα όνειρά μου. Και όσα δε μου 'δωσαν τα όνειρά μου να μου δώσεις εσυ.

 

[Guest 857742]

 

[American Economist]

 

[parafernalia]

Διάβασα σήμερα...όταν οι υπερπλούσιοι στο Νταβός διασκεδάζουν πίσω από τις κλειστές πόρτες, υπάρχει ένας τύπος στο μπαρ που φωνάζει «φορολογήστε τους πλούσιους» με κάθε σφηνάκι που έρχεται!

ευοί ευάν!

 

[SOx]

 

[amarelia]

η μήτρα του χρόνου : το μαρτύριο και η απόγνωση των οστών που καμπυλώνουν, το άκαμπτο κλουβί που μέσα του φωλιάζουν τα αγανακτισμένα σπλάχνα των γεγονότων

 

[American Economist]

 

[Aleksa]

«Ενός λεπτού σιγή»

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;



Ντίνος Χριστιανόπουλος
Από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960)

 

[American Economist]

 

[Guest 691153]

Επιτέλους ξεκούραση.

Ύπνος. Αμήν.

 

[Guest 881237]

Το φόρεμα μου πιάστηκε στο τακούνι την ώρα της χορογραφίας στην εκδήλωση* και ΜΕΤΑ ΕΓΩ ΕΊΜΑΙ Η ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΉ ΠΟΥ ΛΕΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΙ


*ενώ το είχα κάνει άπειρες φορές προβα

 

[glayki]

"Πρέπει κι αυτό να ξέρεις-να φοβάσαι τη μέρα που ο Συνειδητός Άνθρωπος θα πάψει να αγωνίζεται και να πεθαίνει για μια ιδέα, γιατί αυτή και μόνο η ιδιότητα είναι το θεμέλιο του Ανθρώπινου Συνειδητού, κι αυτή και μόνο η ιδιότητα κάνει να είναι ο άνθρωπος ένα όν ξεχωριστό μέσα στο σύμπαν.”[…]
Τζον Στάινμπεκ

 

[American Economist]

 

[Guest 691153]

Άλλες 125 ημέρες. Δεν νομίζω να αντέξω.

 

[Valder]

Πρώτη χρονιά που ξέχασα εντελώς και το συνειδητοποίησα εντελώς αλλιώς, οτι ειχε γενεθλια και γιορτή το παιδί της.

Καλό σημάδι αυτό, επιτέλους.

(αν και χρόνια πολλά στο παιδί, δε μου φταίει κάτι)

 

[Himela]

Το να είσαι υπέρ της δυστυχίας του άλλου δε θα κάνει εσένα ευτυχή.

 

[ultraviolence]

When you are not fed love on silver spoon, you learn to lick it off knives

 

[Valder]

Μ εχει πιασει μια απίστευτη λύπη χωρίς λόγο, δεν έχω το κουράγιο ουτε να βγω να πάρω αέρα.

Πόσο θα θελα να μασταν οι φιλοι κοντά, να πιναμε μια ρετσίνα σε ενα μπαλκονάκι.

Που θα πάει αυτή η ζωή, να σκοτώνονται οι μέρες με υπομονή κι η ευτυχία να απουσιάζει;

 

[amarelia]

θα έλεγα πως θέλω να τα παρατήσω όλα.. αλλά το έκανα.
στο διάολο να πάει
είμαι ελεύθερη

δεν ξαναγυρίζω στο κορπορομπουρδέλο που να μου φυτέψουν μια σφαίρα στο κεφάλι.
αυτά τα σκατά είναι για εσάς

και μόλις τελειώσουν τα έτοιμα θα φυτεύω μπάμιες
ας είναι
το μυαλό μου λαπά δεν το ξανακάνω

Και πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα...