Σκέψεις... III

[glayki]

 

[Valder]

Δεν έχω πρόβλημα με τη "σκανδάλη", αυτή ειναι η φύση της ζωής, αρκεί όταν την πατάνε να με κοιτάνε στα μάτια, όχι στο σβέρκο.

Πάντα σεβόμουν έναν έντιμο αντίπαλο, χίλιες φορές περισσότερο από τα χαμόγελα που έκρυβαν μυτερά δόντια.

Με τον έντιμο αντίπαλο θα διαφωνήσεις, θα γινετε για λίγο αψείς, αλλά μετά θα επανέλθετε.

Το μυτερό δόντι όμως κρυμμένο πίσω απο χαμόγελα, νιώθει ασφαλές και δεν αισθάνεται την αναγκη να λειανθεί ποτέ.

 

[juste un instant]

Η ζωή είναι σύντομη

 

[Himela]

Η πρώτη φορά που ένιωσα πραγματικά ευτυχής και ελεύθερη ήταν όταν σκέφτηκα (και το εννοούσα) "να πάνε όλοι να γ@μηθούν".

Πολύ απελευθερωτική η αδιαφορία που σου βγαίνει φυσικά.

 

[Υδροχόος]

Η πρώτη φορά που ένιωσα πραγματικά ευτυχής και ελεύθερη ήταν όταν σκέφτηκα (και το εννοούσα) "να πάνε όλοι να γ@μηθούν".

Πολύ απελευθερωτική η αδιαφορία που σου βγαίνει φυσικά.

Aυτό σκεφτόμουν κι εγώ, από χθες. Μα θα ευχόμουν να μπορώ να το ξεστομίσω κιόλας, εκεί που χρειάζεται..."άντε και γα@ή@ου, στην τελική"...Έτσι, έτσι ακριβώς, να το ΄φχαριστηθώ...

Ουφ...έστω και γραμμένο κάπως καλύτερα ένιωσα...

 

[Guest 220514]

 

[Κάμπια]

Ζω μία παράνοια

 

[dum dum boy]

δεν ζω τίποτα.

 

[yorkie]

Ζω μία παράνοια

Φίλη μου, φίλη (μας)
(είμαστε πολλοί σ αυτό, ας πούμε μέχρι τώρα έγραφα εσγασία μτπτχ)

——————————-//////—————————-



Ψαξε όσο θες, δεν θα βρεις καμία απόσταση -αρκετά ικανή- να χωρίσει μία πραγματική φιλία

 

[juste un instant]

Πολλοί συγγραφείς εκμεταλλεύτηκαν την παράνοιά τους δημιουργώντας αριστουργήματα

 

[Valder]

Γιατί αυτοί οι δυο έχουν τόση αναγκη να επιδεικνύονται στα σόσιαλ με τα ταξίδια, δεν θα το καταλάβω.

Κάντο ρε φίλε, να χαίρεσαι τη ζωη σου με την Κατακαΐμω σου. Το οτι το ανεβάζετε και οι δυο, κι ο καθενας στο προφιλ του μάλιστα, παντρεμενοι άνθρωποι, τι φάση;

 

[Aleksa]

Πόσο ευγνώμων νιώθω που πρόλαβα την εποχή προ-σόσιαλ μίδια...
Και είναι ειρωνικό, σχεδόν αστείο που, όσο περισσότερα και αμεσότερα τα μέσα επικοινωνίας, τόσο πιο πολύ απομακρύνονται οι άνθρωποι ο ένας από τον άλλον .

Πάει ο άλλος σε δείπνο, έρχεται το φαγητό, σηκώνει το κινητό, φοράει το ψεύτικο χαμόγελο και έτοιμη η σέλφι για ποστάρισμα (και για την απαραίτητη συλλογή λάικς).
Κι αυτό είναι το πιο αθώο. Άλλοι γκρεμοτσακίζονται (στην κυριολεξία) να βγάλουν π.χ. σέλφι στα κατσικόβραχα του "Ναυαγίου" στη Ζάκυνθο, αγνοώντας τις ταμπέλες με τις συστάσεις.

Porca miseria..

 

[juste un instant]

Η επανάληψη του κακόγουστου είναι διπλοκακογουστιά.

 

[Valder]

Για πιο ευτυχισμένος εκείνη την εποχή δεν ξέρω, πιθανότατα, αλλά ήμουν σίγουρα πιο γλυκός άνθρωπος.

Είχε το τίμημά του αυτό έτσι; Ούτε είχα "ξυπνήσει", ούτε είχα σκληρύνει, ούτε ειχα βαλει τα ίδια όρια που εχω σήμερα.

Αλλα οτι ήμουν πιο γλυκός χωρίς αυτή τη συνεχόμενη γροθια στο στομάχι, ναι ήμουν.

Νομίζω αρκετά πήγαμε προς το σκληρό άκρο, καταφέραμε τα απαραίτητα. Τώρα θέλει μια μικρή διόρθωση. Έτσι για την ισορροπία, μια μικρή γλύκα να σπάει το ρεαλισμό και τον πραγματισμό, γιατί δεν χωνεύονται κι εύκολα οι άτιμοι.

Προσπαθώ, τίμια, προσπαθώ.

 

[Nascentes morimur]

 

[parafernalia]

 

[yorkie]

«Δέ θυμάμαι άν φεύγοντας μου έδωσες
το σεσημασμένο φιλί.
Είπες μόνο φεύγω για λόγους αναψυχής
αφήνω ανοιχτή την πόρτα της προδοσίας
θα επιστρέψω εξολοκλήρου

αυτό ναι, το θυμάμαι καλά
κεντήθηκε με καυτή βελόνα
τατουάζ ανεξίτηλο στην παρειά μου.

Ξέρεις τι είναι προδοσία;
Η ανάγκη φυγής που κυριεύει
κάθε σώμα
καθηλωμένο στην ίδια κουραστική στάση
όπως είναι η στάση της πίστης
η στάση της αγάπης
μπροστά σ΄ένα παράθυρο αμετακίνητο
με μόνη θέα νύχτα μέρα
καρφωτή στα μάτια
την ανυπόφορη αντηλιά του εαυτού της.

Ξέρεις ποιός είναι ο διαφημιστής
ο αντζέντης της προδοσίας;
Το προδοτικό φιλί.
Εκείνο μεριμνά για τη φήμη της
της κλείνει κερδοφόρα συμβόλαια
με την αθανασία
εκείνο φέρνει γενεές και γεμίζουν
οι οθόνες των αιώνων

γιατί αυτό το φιλί
είναι που διεγείρει
την καταπιεσμένη αγριότητα
προσηλυτίζει το αίμα
στη θρησκεία του θανάτου
εκείνο είναι που
κόβει την ανάσα των θρήνων

κι αν ανασαίνουν ακόμα οι δικοί μου
είναι γιατί θυμάμαι
ότι φεύγοντας άφησες μεν ανοιχτή
την πόρτα της προδοσίας
αλλά το προδοτικό φιλί της
δεν μου το έδωσες.

Γράψε μου σε παρακαλώ
τη διεύθυνσή του.»

Κική Δημουλά, «Η ατελής προδοσία»​

 

[Valder]

Mundus vult decipi, ergo decipiatur

 

[parafernalia]

 

[Valder]