Κατερίνα, Μάρα και Γιώργο,
καταρχήν σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για τη συμπαράσταση. Όχι δεν είμαι απαισιόδοξος, εκνευρισμό και απογοήτευση έχω διότι αδικήθηκα εμφανέστατα για πολλοστή φορά. Τόση απογοήτευση, τόσο σπάσιμο, που δε μπορώ να συγκεντρωθώ να διαβάσω το αυριανό μάθημα.
Κάνω 5' διάλλειμα και συνεχίζω, όπως και αν μπορώ να συνεχίσω. Όπως είπα, ούτε στο χειρότερο εχθρό μου τέτοια "τύχη"...
ΥΓ: Στο κάτω κάτω έχω κι εγώ τις ευαισθησίες μου και όταν μου τις πατάνε στο λαιμό, πληγώνομαι και αγριεύω. Έχω κι εγώ ψυχή ρε γμτ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.