Βρες τον στίχο

  • Thread starter Thread starter Lady M
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Γειτονιά, ο δρόμος σου στενός
παγωνιά και γκρίζος ουρανός
μαύρη ζωή, βράδυ πρωί
για συντροφιά μια συννεφιά
υπομονή, υπομονή, υπομονή
 
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να' ρθούνε, να βρουν συντροφιά
 
Ξενύχτησα στην πόρτα σου
και σιγοτραγουδώ
εδώ είναι ο παράδεισος
κι η κόλαση εδώ
 
Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος
πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος
 
Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου.
 
Έλα μαζί μου, κάπου να πάμε χέρι με χέρι
σ' ένα άσπρο σύννεφο, σ' ένα παράδεισο
σε κάποιο αστέρι
πάνω από σύννεφα, πάνω από θάλασσες
κι από στεριές
στους γαλαξίες και στις απέραντες τις ξαστεριές
 
Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική, φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
 
Μην τον ρωτάς τον ουρανό
το σύννεφο και το φεγγάρι
το βλέμμα σου το σκοτεινό
κάτι απ’ τη νύχτα έχει πάρει
 
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
τον γαλανό
και μια φωνή τρελή
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί

Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,
εκεί, εκεί
μου τάζει ωκεανούς
κομήτες φωτεινούς
και ό,τι βάζει ο νους
 
Τόσα δειλινα , τόσα ξενύχτια, όνειρα κοινά και καρδιοχτύπια
πίκρα και χαρά μαζί σου ήπια, τώρα μοναξιά
Βράδια μαγικά και εμείς τ’ αστέρια στα ψηλαφιστά στόματα χέρια
μες στην παγωνιά τα καλοκαίρια τώρα μοναξιά
 
Τόσα καλοκαίρια
μου'χαν φύγει από τα χέρια
τόσα καλοκαίρια που δε σ’ αγαπούσα
ρώταγα τι φταίει
για το στόμα μου που καίει
τώρα ξέρω πως τα χείλια σου ζητούσα
 
Είπα να σβήσω τα παλιά
να κλείσω τα τεφτέρια
και σαν δυο φίλοι καρδιακοί
να δώσουμε τα χέρια
 
Οι φίλοι μου μου το 'χαν πει
ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή
όσο και να το θέλεις πια
δεν πρόκειται να ξαναρθεί
 
Κλεισ’ τα μάτια σου και κοίτα
ξέχασε την αλφαβήτα
μη μετράς τι είναι πρώτο
χάσε το βορρά, το νότο
 
Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί
 
Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ
αυτή η αγάπη στ’ άστρα μ’ ανεβάζει
κι άσε να καώ όπως θέλω και να χρεωθώ
αυτό το λάθος μόνο μου ταιριάζει.
 
Θέλω να σ' αγγίξω κι είσαι πάλι μακριά
γράφω μόνο δυο λέξεις κι είναι πάλι πολλά
μα τι φταίει αυτός ο κόμπος που δε λύνεται
Θέλω να σε ξεπεράσω μα δε γίνεται
 
Φταίμε κι οι δυο
που ζούμε χώρια
κάτω απ' τον ίδιο ουρανό
Και μας ξυπνά η στενοχώρια
και λέει βραχνά: "Φταίμε κι οι δυο"
 
Δυο καρδιές απόψε μ'αγκαλιάζουνε
δυο αγάπες, δυο φωτιές
πυρκαγιές ανάβουν να με κάψουνε
δυο παράπονα, δυο ματιές
 
Θέλω μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω

Μες στα καστανά της τα μάτια
μία θάλασσα ανοιχτή
μες στην αγκαλά της ο ήλιος
να γιατρεύει κάθε πληγή.
 
Back
Top