Βρες τον στίχο

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,
τη λάμπα κρατώ ψηλά,
να δούνε της γης οι θλιμμένοι,
να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά
 
Στο δρόμο δεν περνά διαβάτης άλλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος
κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος.
Εγώ πονάω, κανένας άλλος.
Αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει
στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ’ έχει;
 
Πιο καλή η μοναξιά
από σένα που δε φτάνω
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξιά
 
Σ'έχω βρει και σε χάνω
δανεική παρουσία
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία
 
Να 'σουνα, Θεέ μου, πότης
να σωθεί η ανθρωπότης,
στο μεθύσι σου απάνω
να μαχαίρωνες το Χάρο
Μία είναι η ουσία:
δεν υπάρχει αθανασία
Άιντε ν' αρρωστήσει ο Άγιος Πέτρος
να τη βγάλουμε και φέτος
 
Πάνω στη μούρλα τη γλυκιά
και στο τρελό μεθύσι
όλα να ρθούνε ποιο κοντά
και ο πόνος να λυγίσει
 
Πάνω πάνω και πιο πάνω
και πολύ πιο παραπάνω
σ' είχα από μένανε
κάτω κάτω και πιο κάτω
ξέπεσες πιο παρακάτω
κρίμα βρε σε σένανε
 
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι άλλαξες εσύ
δεν μπορώ να καταλάβω λόγους κι αφορμή
Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη η αγάπη σου ξεσπά
Σαν κυκλώνας που γκρεμίζει ό,τι βρει μπροστά

Άνω κάτω μ’ έχεις κάνει, δεν αντέχω άλλο φτάνει
Δεν αντέχω σου φωνάζω, μη με τυραννάς
Άνω κάτω μ’ έχεις κάνει, δεν αντέχω άλλο φτάνει
Μια μου λες πως δε με θέλεις και μια μ’ αγαπάς
 
Δεν έχω να σου δώσω παλάτια και λεφτά
Εσύ αν έχεις πλούτη εγώ έχω καρδιά…
Μη με πικραίνεις και τη φτώχεια μου θυμίζεις
Όταν με διώχνεις την καρδιά μου τη ραΐζεις
Θέλεις να πεθάνω;
 
Καρδιά μου ονειρεύεσαι, θαμπώνεσαι απ' το ψέμα
σαν τον ζητιάνο που θωρεί του βασιλιά το στέμμα.
 
Δεν μπορώ άλλο μη χτυπάς
πάψε πια να με πετάς
σαν το κέρμα στο ζητιάνο
κάτι αξίζω παραπάνω

.. τάδε έφη Αντώνης Ρέμος!
 
Δεν το μπορείς όσο κι αν θες να με ξεχάσεις
δεν το μπορώ ό,τι κι αν πω να σ’ αρνηθώ
δεν το μπορείς να γίνεις χτες και να περάσεις
δεν το μπορώ με τον καημό να μετρηθώ
 
Μαύρος βαρύς ο ουρανός
απόψε που ρθες να με βρεις
Είναι μεγάλος ο καημός
να τον αντέξεις δεν μπορείς
 
Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου
να τραγουδήσω στερνή φορά
αύριο φεύγω όλα τελειώνουνε
σβήνει για μένα κάθε χαρά
 
Σήμερα
άσε με να σ 'αγαπάω σήμερα
κράτα με στην αγκαλιά σου σήμερα
και άσε με να' μαι δική σου σήμερα
Ποιος ξέρει αύριο
ίσως και να μην υπάρχει αύριο
και όσα ζήσουμε
αύριο μπορεί να ξεψυχήσουμε
 
Στην αγκαλιά μου και απόψε σαν άστρο κοιμήσου
δεν απομένει στο κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο και άσε με μόνο στην ερημιά
 
Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα
πού μένεις, πού κοιμάσαι και πώς ζεις,
κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα
δεν έχεις κάτι για να μου πεις...
 
Αυτά τα μάτια ήτανε πλάνα
καταιγίδα και τραμουντάνα
με είχαν γελάσει, το ξέρει η πλάση
πως παίξαν μαζί μου, και με έχουν ξεχάσει
 
Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό
άνοιξ' τα χέρια, πιάσε τον ουρανό
δώσε στην τρέλα σου λιγάκι απ' το φως
ξέχνα το αύριο, αρχίζει ο χορός
 
Απόψε φίλα με να με χορτάσεις
αύριο φεύγω και θα με χάσεις
απόψε φίλα με κι αγκάλιασέ με
αύριο φεύγω λησμόνησέ με
 
Back
Top