Να χαίρεσαι Φώτη,
@American Economist. Μπορώ να καταλάβω πώς ένιωσες ή νιώθεις, αλλά κράτα αυτό : Να χαίρεσαι που βγήκε απ΄ τη ζωή σου, μια ώρα αρχύτερα...
Σου έκλεισε το τηλέφωνο στη μούρη, σε μπλόκαρε, σε κατηγόρησε (παντού, είμαι σίγουρη...), μια χαρά. Προφανώς προσάρμοσε τη δική του εκδοχή στην αλήθεια, για να αισθάνεται αυτός καλά με τον εαυτό του. Και αυτό το βάφτισε πραγματικότητα και σε έσβησε μια και καλή από παντού.
Έχεις εσύ τη συνείδησή σου καθαρή ; Αυτό μετράει. Κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια ; Αυτό έχει σημασία. Για τα υπόλοιπα άσε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Ξέρει καλύτερα απ΄ τον καθένα, να κόβει και να ράβει...
Πολλοί/πολλές θα βρεθούν στην πορεία και θα φερθούν αντίστοιχα. Για αυτό καλό είναι να δίνεις λίγο λίγο και όχι το 100%. Και δε θα εκτιμηθεί και σαν έρθει εκείνη η - ρημάδα - ώρα, θα τ΄ ακούσεις κιόλας. Θα βγεις και φταίχτης.
Η ζωή είναι σα μια παρτίδα σκάκι. Έτσι την παρομοιάζω, κάποιες φορές. Κάνεις περισσότερα και λες λιγότερα. Και όποιος το εκτιμήσει, το εκτίμησε...Όποιος δεν ; Δεν πειράζει. Καλή καρδιά !!!