Σκέψεις... III

  • Thread starter Thread starter Guest 691153
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Γαμωπουταναραιοι του εφκα και του δημοσίου να σας νεκρωθούν ότι αγαπάτε γαμιωληδες μακάρι αξιολόγηση μακάρι κατάργηση μονιμότητας μακάρι όλα τα μακάρι .
 
ΠΡΩΤΟ ΡΕΠΟ ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙΙ 😄😄😄
 
θέλω να πάρω μια καινούρια μηχανή γκαζόν και να πάω από 40cm λάμα, σε 50cm, ώστε να κόβω τα χόρτα σε 20% λιγότερο χρόνο. :hmm:
 
Ένας ολόκληρος τοίχος ξεφλουδιστηκε σα χαρτόνι... Άντε να τον στοκαρεις τώρα και να τον λειανεις :dash1:
 
Πόσο μου τη δίνουν οι βουτυρομπεμπέδες άνθρωποι, που ζητάνε για όλα βοήθεια, που κάνουν μισή δουλειά και είναι λιώμα την υπόλοιπη μέρα και γκρινιάζουν αχ βαχ πόσο κουράστηκα.

Που συνήθως παρασιτούν σε άλλους, σε γονείς σε συντρόφους, σε φίλους, σε συναδέλφους.

Απαίδευτα μικρομέγαλα μωρά χωρίς πάνες
 
«Ναι αλλά αυτός/αυτή έκανε αυτό, πέτυχε εκείνο…»

Όχι που θα κάτσω να συγκρίνω τον εαυτό μου με την κάθε προνομιούχα κουράδα.

Σίγουρα όχι πάντως με άτομα που είχαν support systems σε τους τη ζωή. Έλεος.
 
Έπαψα να πασχίζω να δείχνω στους άλλους ποιό είναι το σωστό. Δεν είναι το καθήκον μου, δε θα φτιάξω εγω τον κόσμο και δε θα θελήσουν να με ακούσουν και να ακολουθήσουν.

Ο κόσμος θέλει κάποιον να του λύσει τα προβλήματά του, όχι να του δειξει ποιά είναι η σωστή λύση. Ο κόσμος μισεί τους λύτες, γι αυτό και εμπιστεύεται τη λύση του προβλήματος σε "α-λύτες/αλήτες" που μιλάνε λίγο, του λένε ακριβως αυτο που θέλει να ακούσει (οτι θα σου λύσουν το πρόβλημα και μη σε νοιάζει) και δεν του υποδεικνύουν τη σωστή λύση υπενθυμίζοντάς του ετσι το ποσο λάθος κάνει.

Οι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι λάθος. Τουλάχιστον να μην γίνεται παραδεκτό φωναχτά.

Ας σώσω εμένα, και μετα οποιος μου ζητησει βοήθεια πολύ ευχαρίστως. Αλλά αυτόκλητα δεν ξαναδείχνω το σωστό.
 
1753401260496.png

Feels weird...
Ο μικρός Νεαρός θα ήτανε τόσο χαρούμενος, θα χοροπήδαγε απο τη χαρά του.
Για σένα, μικρέ νεαρέ...
 
Κακό πράγμα το να βρίσκονται σε θέση "εξουσίας" άνθρωποι αμόρφωτοι, αγενείς, ρατσιστές και σκουπίδια. Θέλω να ουρλιάξω και δε μπορώ.
 
κούρασαν τα εκατομμύρια stalking attempts, κούρασε και το μυστήριο. Σε αυτο το σημείο, απλά το αποδέχομαι. Φαγώθηκες. Come in λοιπόν.
 
Δεν είναι ντροπή να νιώθεις μόνος, λίγος, ανεπαρκής, δυστυχής. Ντροπή είναι να βρίσκεις χαρά στο να μειώνεις άλλους ανθρώπους που δε σου φταίνε ώστε να ανήκεις σε μια ομάδα και να ξεχάσεις λίγο τη μιζέρια σου. Ασχολήσου με το να καλυτερέψεις τη ζωή σου, όχι με το να χειροτερεύεις των άλλων.
 
Αχ πότε θα μπορέσω να βρεθώ στην Ταιλάνδη, μακριά από αυτόν εδω το βούρκο της ζέστης;

Ενα μπαλκονάκι, τα βιβλία μου και λίγο φυσικό αεράκι μακριά από μεγάλες αφιλόξενες πόλεις που μαζί με το τσιμέντο φυλακίζουν και μας.

Δεν αντέχω άλλο, θέλω να τα μπήξω γονατιστός στο Θεο να με λυπηθεί και να μου ρίξει λίγες σταγόνες ευλογίας και δύναμης.
 
-πρέπει να παίρνουν φωτιά τα dms σου
τα dms μου:

IMG_3027.jpeg
 
Ορμώμενος απο το απο πανω με τα DMs και την καρδούλα:

Ρε, όταν την φλερτάρεις την άλλη και θες να κυλάει με ροη η κουβεντα και σου παταει καρδιά και παγωνει η συζήτηση. ΠΩΩΩΩΩ...

Ρε χέστε τις καρδιές, απαντήστε, ρολλάρετε, αφού με βλέπεις έχω κέφι να σου μιλάω τι βαζεις καρδιά και μου το παγώνεις γαμώ τη ντροπή σου γαμώ; Τι δικαιολογία θα βρω για να ξαναπιασω συζήτηση; Να είναι σα να την "παρακαλάω" ε οχι δεν παρακαλάω.

Οκ θα παρακαλέσω.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Στα μάτια τα δικά σου εικόνες υποταγής, ξεφτίλας, μιζέριας, ηλίθιας σιγής. Άνθρωποι ζόμπυ, άρρωστη κοινωνία και όλα αυτά σου φέρνουνε πάντα αηδία. Νιώθεις περήφανος που δεν είσαι μ'αυτούς καλλίτερα μονάχος παρά με τους αστούς. Παίρνω το μικρόφωνο και τραγουδώ για σένα, σύντροφε, φυλή μου, Πατρίδα μου και Αίμα.
 
Το μυαλό μου: υπομονή Κατερίνα.
Η υπομονή που νιώθω να μου απομένει:

images (123).jpeg


Θεέ μου, δώσε μου υπομονή να μπορέσω να αντέξω έως να μου φέρεις Εσύ τη λύση στο δρόμο μου, όπως φροντίζεις πάντα.
 
Πρέπει να πάρω μια τεράστια απόφαση που είτε θα αλλάξει ριζικά τη ζωή μου ή θα με πάει άπειρα πίσω

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top