Δε σε κάνει να χαίρεσαι και να λυπάσαι ταυτόχρονα το να ειναι καλά;
Μπα ,στην αρχή ναι .Πριν κάποιους μήνες την ξεπέρασα 1 χρόνο και κάτι μήνες .Βασικά μόνο εγώ ήξερα ότι δεν την είχα ξεπέρασει από μέσα μου ,στους άλλους (σε ένα συγκεκριμένο φίλο) έλεγα πάμε για άλλα ,παρτακιας ,φλερτ με κοπέλες που το κρατούσα μέχρι εκεί και δεν το προχωρούσα γιατί σκεφτόμουν εκείνη .....το έπαιζα γόης με λίγα λόγια και το κεφάλι μου αλλού
Το τελειωτικό χτύπημα ήταν στα γενέθλια μου ,έστειλε βέβαια δεν μπορώ να πω ,αλλά ούτε να ρωτήσει πώς είμαι ,τι κάνω κλπ .Ε είχα και ένα μάθημα ψυχολογίας με έναν καθηγητή τον οποίο έχω μέντορα πλέον .Απ' όλο το μάθημα του κράτησα αυτό .<<Αγαπα τους άλλους για να είσαι ψυχικά υγιής>> .Οπότε και εκεί έβαλα ένα the end .
Και βιβλίο είχα γράψει , αναλυτικά που σου δημιουργούν πολλές εικόνες ,για το πώς γνωριστήκαμε ,πως παίχτηκε τι φλερτ ,μηνύματα ,τι βόλτες κάναμε ,τι τσακομους είχαμε κλπ .....βγήκε ωραίο δεν μπορώ να πω .Πες μου εσύ τώρα ποιος τα κάνει αυτά ?
Σίγουρα κάτι τυπακια σαν εμένα που ζουν σε ροζ συννεφάκια
Οποτε ναι ,μ αρέσει που είναι καλά και μου αρέσει να μαθαίνω νέα της
Για επιβεβαίωση, ego-boost. Κι απλά είναι ευγενική
Ότι νάνε ,αν πραγματικά το κάνει αυτό πλέον δεν θα το λαμβάνει την προσοχή μου
Και να φανταστείς δεν λέω μαλακιες στο φλερτ η στην προσέγγιση όταν μου αρέσει κάποια ,ξέρεις πάω την κουβέντα ένα κλικ πιο πάνω (πως είναι ημέρα σου) που δεν κάνει κάποιος άλλος ξένος που δεν ενδιαφέρεται
