Eγω θυμαμαι παντως σ'ενα μαθημα που ζωγραφιζα και ειχε ερθει απο πανω μου ο μαθηματικος ησυχα-ησυχα ενω ενα παιδι ελυνε ενα προβλημα στον πινακα και στεκοταν απο πανω μου με υφος τυπου "τι κανεις εδω περα, εν ωρα μαθηματος;".. Εγω εκανα λιγο μεχρι να τον καταλαβω, μαλλον μου εκανε νοημα ο φιλος μου απο διπλα οτι κατι τρεχει.. Σηκωσα το κεφαλι μου και τον ειδα που στεκοταν διπλα και με κοιτουσε με υφος.. Γυρισα αμεσως και συνεχιζα να ζωγραφιζω μες τη μαπα του.
Ηταν μεγαλη καφριλια που συνηδειτοποιησα στο διαλειμα οταν μου αφηγουσαν οι φιλοι μου το σκηνικο ετσι οπως φαινοταν πραγματικα.