Πώς αισθάνεστε;

  • Thread starter Thread starter Guest 709611
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
the-garden-court-study.jpg
 
Αβάσταχτα μελαγχολικές οι γιορτές, με όσα συμβαίνουν γύρω μας, με όλες τις αδικίες, τις απώλειες, κ τις ατέλειες..η ζωή όμως θα συνεχίζεται πάντα με ζητούμενο
Να μη στερέψουμε από επιθυμίες! Καλή Παραμονή και Καλά Χριστούγεννα σε όλους/όλες με υγεία και αγάπη!! :santa:<3
 
Δεν έχει σημασία πως αισθάνομαι. Τα αισθήματα είναι άσχετα. Ελέγχουν και δεν μου αρέσει να με ελέγχουν. Δημιουργουν προσδοκίες κι εγω δε θελω να ζω με τις προσδοκίες κανενός.

Γι αυτό τα κρύβω. Τα κρύβω σε ένα μέρος και σφυρίζω αδιάφορα. Προσπαθώ τουλάχιστον, γιατί δεν χωράνε να κρυφτούν.

Υπέθετα πως ειμαι καλός στο να κρύβομαι, και οταν θέλω πράγματι είμαι.

Αλλά νιώθω. Κι αυτη ειναι η εκδίκηση της ζωής απέναντί μου. Όσο κι αν προσπαθώ, συνεχίζω να αισθάνομαι.

**Calm yourself, you're a machine. Feelings are for humans.**
 
Δεν έχει σημασία πως αισθάνομαι. Τα αισθήματα είναι άσχετα. Ελέγχουν και δεν μου αρέσει να με ελέγχουν. Δημιουργουν προσδοκίες κι εγω δε θελω να ζω με τις προσδοκίες κανενός.

Γι αυτό τα κρύβω. Τα κρύβω σε ένα μέρος και σφυρίζω αδιάφορα. Προσπαθώ τουλάχιστον, γιατί δεν χωράνε να κρυφτούν.

Υπέθετα πως ειμαι καλός στο να κρύβομαι, και οταν θέλω πράγματι είμαι.

Αλλά νιώθω. Κι αυτη ειναι η εκδίκηση της ζωής απέναντί μου. Όσο κι αν προσπαθώ, συνεχίζω να αισθάνομαι.

**Calm yourself, you're a machine. Feelings are for humans.**
Ναι, είμαστε καλοί στο να τα κρύβουμε απ' τους άλλους...Απ' τον εαυτό μας, όμως, δεν μπορούμε να γλιτώσουμε, να κρυφτούμε...Αυτός μας στήνει απέναντι, στον τοίχο, όχι οι άλλοι...

Και τί είμαστε για να...μην νιώθουμε ; Πώς έχουμε αυτή την απαίτηση ; Μακάρι να υπήρχε κουμπάκι on / off...

Αν αποδεχθούμε ό,τι νιώθουμε, ό,τι αισθανόμαστε...μόνο τότε θα ξεφουσκώσει, όλο αυτό το τσουνάμι. Αν το αποδεχθούμε και δεν το πολεμάμε, συνεχώς. Αν συμφιλιωθούμε και με το τρωτό κομμάτι μας...Είναι πολύ απαραίτητη, καλώς ή κακώς, και αυτή η διαδικασία...

Εκ πείρας μιλώ...
 
Αισθάνομαι μια απίστευτη όρεξη και χαρά ενω το μεσημερι ήμανε σαν να μου χες σερβίρει χαλασμένο πατσά από αυτί κουναβιού. Τώρα αντίθετα είμαι σα να μη με σταματάει τίποτα.
 
Ένας περίεργος συνδυασμός θλίψης, μα ταυτόχρονα και δικαίωσης για πρωτύτερες επιλογές μου για τις οποίες, μέχρι πρόσφατα, αμφέβαλα.
 
δυνατή και περήφανη
 
Back
Top