Παιδιά, αλήθεια σας λέω ότι η καρδιά ΔΕΝ ήταν σινιάλο. Ως προς αυτό τουλάχιστον σας είπα την αλήθεια.

Τα σινιάλα μου ήταν όλα τα ομόρριζα της λέξης φως (με διττή σημασία: αφενός τον Φώτη που στο προηγούμενο ήταν πόρνη, αφετέρου το κόκκινο φωτάκι του εργασιακού μου χώρου...), η φράση "κοιμάμαι τον ύπνο του... αδίκου", τα "δεν μου κάθεται" και ότι από κάποια φάση και μετά άρχισα να ψηφίζω μόνο με κόκκινο. Αλλά η καρδιά ΔΕΝ ήταν σινιάλο

Τυχερός ήταν ο Γιάννης.