Μέρος 2ο
Προειδοποίηση: «
Ποιος αντέχει την κριτική;».
Εκείνος έχει την πιθανότητα, να αντέξει και τούτο παιχνίδι!
Υποτίθεται- για την οικονομία του παιχνιδιού- ότι ζούμε σε μία εποχή «υπεράνω των Συνταγμάτων». Ζούμε, «πραγματικά», στην εποχή του «Υπερσυντάγματος»: της Ταξιαρχίας.
Η εξατομίκευση της ευθύνης στην Αγορά (της ζωής!), στην πολιτική τάξη πραγμάτων παραφράζεται ως «συλλογική ευθύνη». Η τέχνη της παράφρασης ενυπάρχει γενικά στη σχέση παιγνίου και εμπαιγμού. Είναι όμως ζήτημα «διάκρισης πνευμάτων», κοινώς «κριτικού πνεύματος», για να μην αντιλαμβάνεται κανείς, ότι πράγματι: «
με όποιο μέτρο μετράς, μʼ εκείνο θα μετρηθείς»!
Η πρόκληση λοιπόν του προτεινόμενου παιχνιδιού είναι, το «ακόνισμα της κρίσης» μας. Σε κάθε γύρο του παιχνιδιού,
ο Κρινόμενος κρίνεται από όσους έκρινε:ΑΡΧΗ ΠΡΩΤΗ.
Η εξέλιξη του παιχνιδιού θα γίνεται με τη διαδικασία των «γύρων». Ο αριθμός των συμμετοχών σε κάθε γύρο θα είναι αυξημένος, ανάλογα φυσικά με την προσέλευση νέων παικτών, αλλά και την αριθμο-γεωμετρική περίσταση/φάση του παιχνιδιού. Το «δημοκρατικό χρέος» των παικτών του κάθε ενεργού γύρου θα είναι, να κλείνουν το γύρο εκείνο, καθορίζοντας τον αριθμό συμμετοχών του επόμενου γύρου και τον (πιθανό) χρόνο αναμονής:
ορίζεται «προθεσμία εγγραφών».
Στόχος και κατάληξη του παιχνιδιού είναι να δομηθεί η «Ωραία Συνέλευση
Ανάριων
Νέων
Ανθρώπων»(Ω.Σ.Α.Ν.Α.). Η οργανωτική του διάρθρωση θα γίνει με βαθμολογική εξέλιξη των «Μετόχων»(όσων δηλαδή θα συμμετέχουν στο Παιχνίδι). Ενώ το «Πρόγραμμα» και το «ιδεολογικό απόσταγμά» του, θα προκύπτουν από την «κατάλληλη ζύμωση»: και με αποφάσεις «πλειοψηφίας 50%+1» του «σώματος των Μετόχων».
Β.- Προϋπόθεση εκκίνησης: Οι πρώτοι τρεις συμπαίκτες, κατά σειρά δήλωσης, τρίτου νοουμένου, εμού του ιδίου. Και οι τρεις, με αλφαβητική σειρά, θα γράψουν από ένα μικρό κείμενο( πεζό ή ποίημα) ο καθένας, που θα βαθμολογηθεί. Η βαθμολόγηση του καθένα γίνεται από τον αλφαβητικά επόμενό του. Ενώ ο ίδιος βαθμολογεί τον προηγούμενό του.[ Π.χ. οι Α- Β-Γ : ο Α κρίνεται από τον Β και κρίνει τον Γ, ο Β κρίνεται από τον Γ και κρίνει τον Α, ενώ ο Γ κρίνεται από τον Α και κρίνει τον Β].
Γ.- Κριτήρια και βαθμοί: Φόβος = -10 Θυμός =- 09
Φθόνος =- 08
Παράπονο =- 07
Άγνοια =- 06
Δικαιολογία =- 05
Πονηρία =- 04
Περιαυτολογία =- 03
Αντίφαση =- 02
Αντιλογία =- 01
Αδιαφορία = 00
Ο Κριτής «αναλύει» το κρινόμενο κείμενο, «διυλίζοντας το κουνούπι», για να βρει πατήματα, ώστε να καταλήξει στη δυνατό επαχθέστερη βαθμολογία. Εντοπίζει ένα ή περισσότερα ή και όλα ακόμη από τα παραπάνω χαρακτηριστικά και αθροίζει τους αντίστοιχους βαθμούς. Εδώ «απαιτείται» η επίδειξη της ικανότητας «κριτικής ανάλυσης»( ή «αναλυτικής κριτικής»
. Μπορεί δηλαδή ο Κριτής, να οδηγηθεί στην ανεύρεση βαθμολογητέων χαρακτηριστικών, ακόμη και συμπερασματικά. Γιʼ αυτό γίνονται αποδεκτές προσεγγίσεις, με τη χρήση των ρημάτων, «νοιώθω», «προκαλώ», «αισθάνομαι»: πχ, «αισθάνθηκα φόβο» κλπ.
Στην περίπτωση που δεν βρεθεί για κάποιο κείμενο κανένας λόγος βαθμολόγησης, ο κειμενογράφος βαθμολογείται με τον τέλειο αριθμό «1». Η κάθε βαθμολόγηση θα αναφέρεται από τον Κριτή αναλυτικά και συνολικά:
Π.χ. ο Α για τον Γ: Φόβος –10: (……αιτιολόγηση-απόδειξη…..)
Δικαιολογία –05
……αιτιολόγηση-απόδειξη…..)
Σύνολο
-15
Στη συνέχεια, ο Κριτής θα δηλώνει αν δέχεται το κείμενο «εντός θέματος» ή «εκτός»: πάντα με τα σχετικά «λογικά-αποδεικτικά επιχειρήματα».
Δ.- Πεδίο θεματολογίας και βαθμοί :
Παγκοσμιοποίηση = 10
Δικαιοσύνη = 11
Παιδεία = 12
Φιλοσοφία = 13
Πολιτική = 14
Επιστήμη = 15
Οικονομία = 16
Διάστημα- Αστροφυσική = 17
Φιλία = 18
Χαρά = 19
Άνθρωπος = 20
Θεός = 02
Κάθε κείμενο κατατάσσεται σε κάποιο από τα παραπάνω 12 πεδία θεμάτων. Ο Κρινόμενος βαθμολογείται εκ των προτέρων με τους αντίστοιχους βαθμούς του πεδίου, όπου δηλώνει ότι αναφέρεται το κείμενό του. Αν όμως ο Κριτής του αποδείξει, ότι το κείμενο είναι «εκτός πεδίου αναφοράς», τότε ο Κειμενογράφος δεν δικαιούται αυτούς τους «θετικούς» βαθμούς.
Ε.- Ο πρώτος γύρος του παιγνιδιού κλείνει με τη οριστικοποίηση της βαθμολόγησης των τριών και τη δημιουργία «τριγωνικής τάξης». Από το είδος τριγώνου
(ορθογώνιο, αμβλυγώνιο, ισόπλευρο, κλπ), σε σημαντικό βαθμό θα εξαρτηθεί η μορφή της δικτυωτής (και πιθανής) ανάπτυξης και εξέλιξης του παιχνιδιού. Συμφωνείται, ως
ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΡΧΗ, ότι στη κορυφή του τριγώνου μπαίνει από τους τρεις παίκτες, εκείνος που συγκεντρώνει, τους λιγότερους «αρνητικούς» ή περισσότερους «θετικούς» βαθμούς. Στη δεξία του γωνία μπαίνει ο δεύτερος καλύτερος, με απόσταση μεταξύ τους ίση με το άθροισμα των «απόλυτων»(χωρίς πρόσημο) βαθμών των δύο. Στην αριστερή τέλος γωνία, μπαίνει ο τρίτος, επίσης, καλύτερος, με ανάλογη απόσταση(αθροιστική), και από την κορυφή κι απʼ τον αντικρινό του. Όποια κι αν είναι πάντως η εξέλιξη του παιχνιδιού, αυτή θα είναι κάτι ανάλογο, με τη λεγόμενη «κοινωνική συνοχή».
Χάρη λοιπόν της «κοινωνικής συνοχής», και συνέχισης του παιχνιδιού, το Τρίγωνο θα ορίσει τον αριθμό συμμετοχών του επόμενου γύρου και την «προθεσμία εκκίνησής» του. Αυτό θα είναι και το τέλος του πρώτου γύρου:
και του Τριγώνου!
ΣΤ.- Για τη βαθμολογική εξέλιξη του παιχνιδιού δημιουργείται σχετικός ονομαστικός πίνακας, με βαθμολογική κατάταξη των Μετόχων. Αν πχ η βαθμολογία είναι: Β= 1, Γ=0 και Α=-2, τότε:
Βαθμολογικός Πίνακας
Α/Α Όνομα Βαθμός
Προηγούμενα Τώρα .
1 Β 0 1
2 Γ 0 0
3 Α 0 -2
