Απορώ γιατί δίνεις την πληροφορία, στο τέλος. Στην εντός παρενθέσεως, πληροφορία (σου), αναφέρομαι. Δεν νομίζω, να πάει το μυαλό μου...εκεί που με οδηγεί η σκέψη σου...
Προφανώς, το 5χρονο, δεν είναι παιδί μου (το παιδί μου, δεν θα μιλούσε ποτέ έτσι...). Θα προσπαθούσα να το ηρεμήσω, λέγοντάς του κάποιο παραμύθι και ταϊζοντάς το. Αν δεν...θα κοιτούσα, σιωπηλά, τη μητέρα του ή τη γιαγιά του, σαν να τους λέω...να κάνουν κάτι. Άμεσα...
Τί θα έκανες αν λάμβανες μια ανθοδέσμη, από μία / έναν πρώην ;