Στιγμούλες..

[Oralee]

Ποιες στιγμές της ζωής σας δεν θα ξεχάσετε ποτέ; Ποιες νομίζετε θα μείνουν στην αιώνιοτητα;

Τρυφερές, ρομαντικές, γλυκές, έντονες.. εδώ γράψτε όσες στιγμές της ζωής σας έχουν μείνει χαραγμένες για πάντα στη μνήμη σας.. ένα χαμόγελο, μια ατάκα, μια συνάντηση, ένα γεγονός.. ό,τι δεν θα ξεχάσετε ποτέ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hunter]

3 Απριλιου 2007, την ημερα που γνωρισα την γυναικα της ζωης μου, και την ερωτευτηκα με την πρωτη ματια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

3 Απριλιου 2007, την ημερα που γνωρισα την γυναικα της ζωης μου, και την ερωτευτηκα με την πρωτη ματια

4 Απριλίου ήταν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Και απαντάω πρώτη (οκ οκ...τρίτη )...

Σάββατο 19 Μαΐου στο σπίτι του Καγιρίου... Με έχουν ανεβάσει Αθήνα- έκπληξη από την ίδια - για να είμαι στο πάρτι της...
Είναι απογευματάκι... ψιχαλίζει και κάνει αρκετό κρύο...Είμαστε έξω στην βεράντα της, κουλουριασμένες η καθεμία στην καρέκλα της...κοντά η μία στην άλλη, πίνουμε το καφεδάκι μας και κάνουμε το τσιγαράκι μας....

Εξομολογούμαστε η μία στην άλλη την ζωή μας, τις αναμνήσεις, τα μυστικά μας...

Είμαστε και οι δύο ευτυχισμένες... έχουμε αυτά που θέλουμε όπως το θέλουμε... μοιραζόμαστε να όνειρά μας... και δεν πιστεύουμε πόσο τυχερές νιώθουμε.... έχουμε την ζωή που θέλουμε...

Όσο και να θέλω να περιγράψω την στιγμή εκείνη χάνει την μαγεία της...
Όλα ήταν τόσο αρμονικά, τόσο ολοκληρωμένα...όπως αισθανόμασταν και οι ίδιες....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hunter]

4 Απριλίου ήταν!

μια μερα πριν δεν πειραζει


και μεινε on topic γιατι θα σου βαλω χερι παλι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Και απαντάω πρώτη (οκ οκ...τρίτη )...

Σάββατο 19 Μαΐου στο σπίτι του Καγιρίου... Με έχουν ανεβάσει Αθήνα- έκπληξη από την ίδια - για να είμαι στο πάρτι της...
Είναι απογευματάκι... ψιχαλίζει και κάνει αρκετό κρύο...Είμαστε έξω στην βεράντα της, κουλουριασμένες η καθεμία στην καρέκλα της...κοντά η μία στην άλλη, πίνουμε το καφεδάκι μας και κάνουμε το τσιγαράκι μας....

Εξομολογούμαστε η μία στην άλλη την ζωή μας, τις αναμνήσεις, τα μυστικά μας...

Είμαστε και οι δύο ευτυχισμένες... έχουμε αυτά που θέλουμε όπως το θέλουμε... μοιραζόμαστε να όνειρά μας... και δεν πιστεύουμε πόσο τυχερές νιώθουμε.... έχουμε την ζωή που θέλουμε...

Όσο και να θέλω να περιγράψω την στιγμή εκείνη χάνει την μαγεία της...
Όλα ήταν τόσο αρμονικά, τόσο ολοκληρωμένα...όπως αισθανόμασταν και οι ίδιες....

Αυτή η στιγμή θα μείνει όντως στην αιωνιότητα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Corpse Bride]

Σε μια απ'τις τελευταιες της αναλαμπες, μου ειπε κατι που ελεγε παντα οταν ηταν καλα και με εβλεπε.. Δε νομιζω να ξεχασω ποτε τον τροπο που με ειδε και το συναισθημα που ενιωσα. (Οκ, μαλλον το νταουνιασα, αλλα δεν μπορω να σκεφτω αλλη στιγμη εντονοτερη απ'αυτη :X)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

18-11-03 την στιγμη που ακουμπησαν τα χειλη του τα δικά μου, το ενιωσα σε ολο το κορμη μου... απο εκεινη την στιγμη ενιωθα,καταλαβα οτι τα χείλοι μου δεν θα νιωσουν αλλα... κ μετα η αγκαλια του με εσφυξε μεσα του κ δεν ξανά βγήκα πότε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Α.. έχω κι εγώ δυσάρεστη στιγμούλα, πολύ δυσάρεστη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα του παππού μου λίγο πριν φύγει για το τελευταίο του ταξίδι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Giovanna]

15 ιουλιου, περσι.

ηταν 3 η ωρα το βραδυ, τσακωθηκα με το αφεντικο και εφυγα, να παω να κανω μια τρελα...
περπατησα 5 χιλιομετρα σχεδον σε ενα χωριο χωρις φωτα...ειχα ξεκινησει να παω στην παραλια του οικισμου, στην οποια ειχα παει μια φορα στη ζωη μου με αυτοκινητο και δεν ειχα καν παρακολουθησει τη διαδρομη..
φωτιζα με το κινητο μου και προχωρουσα.. δεν ειχε καν κολωνες στους δρομους. δεν ειχε καν σχεδον δρομους.
ακουγα σκυλια να μου γαυγιζουν, περναγαν που και που σφηνες αυτοκινητα διπλα μου,μεθυσμενοι... γυρνουσα μεσα στο δασος, μεσα στη νυχτα, ολομοναχη...
και πολλα ευτραπελα..!

ειναι νομιζω η "στιγμη" που φοβηθηκα περισσοτερο στη ζωη μου.
κρατησε σχεδον τρεις ωρες αυτη η "στιγμη".
δεν εχω ξαναφοβηθει ποτε τοσο!




πσ. ευτυχως που τον δολοφονο με το πριονι δεν τον ειχα δει ακομα τοτε!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hamsteraki]

Την προηγούμενη νύχτα πριν παντρευτεί η αδερφή μου. Ήμασταν εγώ η μητέρα μου και η αδερφή μου και εγώ για να την χαλαρώσω ήπια μόνη μου ένα απίστευτο-τέλειο λικέρ (μόνο το συγκεκριμένο μου αρέσει ενώ τα σιχαίνομαι) με 30% οινόπνευμα!! Έγινα γκολ και όλη τη νύχτα της έλεγα γεια μας, γεια μας, η αδερφή μου από το γέλιο ξέχασε το άγχος της

---------------​

Τα πρώτα μας χάδια δίπλα στο τζάκι εκείνο το Σαβ/κο...

---------------​

Όταν παίζαμε κυνηγητό και πέσαμε στις σκάλες. (Ευτυχώς δεν πάθαμε τίποτα) αλλά ρίξαμε μαζί δύο γλάστρες γεμάτες πετρούλες, βγήκε όλη η πολυκατοικία έξω και εμείς απλά είχαμε λυθεί στα γέλια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

είναι πολλές οι στιγμούλες όντως.. μία που μου ήρθε αυτόματα, είναι τη μεγάλη παρασκευή, φέτος, που καθόμαστε πάνω από το τεστ εγκυμοσύνης με κολλημένα τα κεφάλια και περιμένουμε να εμφανιστεί η δεύτερη και καθοριστική γραμμούλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mania]

Οταν γέννησε η αδερφή μου το πρώτο της μωρό, δεν ήθελα να το πιστέψω, την έβλεπα εγκυο άλλα δεν πίστευα ότι η αδερφή μου θα έβγαζε μωρό

Οταν λοιπόν περιμέναμε όλο το βράδυ το πρψί μου είπαν να μην πάω σχολείο, εγώ ήθελα να πάω γιατί ήταν απίστευτο αυτό που συνέβενε στην ζωή μου, όταν λοιπόν γέννησε εγώ έλειπα, όταν σχόλασα μου είπαν ότι γέννησε και έπεπε να δώ το μωρό....

Στεκόμουν επι 20 λεπτά απέξω προσπαθόντας να βρώ θάρος, να κοιτάζω απο την γωνία και δεν έμπενα ξάυνου μου λέει η αδεφή μου
-Μαρίνα έλα μέσα το μωρό δεν δαγκώνει, έλα να δείς τι όμορφο που είναι...

Παιδιά σοβαρά μηλάω θυμάμε όλα τα βήματα που έκανα πρώς το μέρος του μωρού, θυμάμε τις κινήσεις του, και εμένα να είμαι κάγκελο, ρωτάω την αδερφή μου, πώς είναι όμορφο δεν το βλέπω και έβαλα τα κλάματα τρέχοντας, ακόμα και τώρα που το λέω σε σάς κλαίωήταν απίστευτη στιγμή, ποτέ δεν θα συγχωρίσω τον εαυτό μου ποτέ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hamsteraki]

είναι πολλές οι στιγμούλες όντως.. μία που μου ήρθε αυτόματα, είναι τη μεγάλη παρασκευή, φέτος, που καθόμαστε πάνω από το τεστ εγκυμοσύνης με κολλημένα τα κεφάλια και περιμένουμε να εμφανιστεί η δεύτερη και καθοριστική γραμμούλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Τέλειο θέμα!!

Ξεκινάω κι εγώ με κάτι χαρούμενο...
Τέλη Μαΐου είχε μία συναυλιούλα, έπαιζε με το συγκρότημα σε ένα πάρτι... και είχα πάει για λίγο να τον δω, αν και μετά έπρεπε να βιαστώ να πακετάρω, είχα πολύ πρωινό ταξίδι...
Αφού πια γυρίσαμε σπίτι, κι εγώ έβαζα κάτι τελευταία πράγματα στην τσάντα ενώ αυτός είχε ήδη βγάλει τα γυαλιά και ξαπλώσει για νάνι...
Σε κάποια φάση τον κοιτούσα αφηρημένα, σκεπτόμενη αν ξεχνάω κάτι...
Και τον βλέπω να κοιτάει νυσταγμένα το κενό, προς τη μεριά μου, και ξαφνικά το μυωπικό του βλεμματάκι (αρρργγν!) και τα τέλεια χειλάκια σχημάτισαν ένα γλυκό χαμόγελο.

Πού ταξιδεύεις καλέ; τον ρωτάω
Τίποτα... σκεφτόμουν ότι μου άρεσε που ήρθες απόψε να με δεις...

Πολύ γλυκιά στιγμή...!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Επίσης θυμάμαι την πρώτη πρώτη φορά που είδα την ξαδέρφη μου.. αν και έχουμε μόνο τέσσερα χρόνια διαφορά. Ήταν στη κούνια της και άνοιξε τα τεράστια ανοιχτόχρωμα μάτια της και με κοίταξε (ή θεώρησα πως με κοίταξε) και ένιωσα εκείνη τη στιγμή πως αυτό το πλασματάκι θα το αγαπάω για πάντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mara]

πολλές στιγμές μου έρχονται στο μυαλό.... αλλά αυτή που ειναι καρφωμένη στο μυαλό μου ειναι τα ατέλειωτα ξενύχτια που έκανα πέρισυ το καλοκαιρι στο μαγαζί του... πολύ ωραιες στιγμές.... χαρούμενες... μέσα στην τρυφερότητα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007...

Up to heaven...


and then back to earth...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Α!.. 1 Οκτώβρη 2004. Η ορκομωσία μου. Πολύ ζέστη, πολλά αγαπημένα πρόσωπα, η μαμά μου να προσπαθεί να μη κλάψει, η τήβενος μύριζε ιδρωτίλα, η ζέστη ήταν αφόρητη, αλλά το χαμόγελο δεν ξεκολλούσε από το πρόσωπό μου.. και όσο κι αν όλοι ήταν σοβαροί όσο μίλαγε ο Πρύτανης εγώ κοίταζα από την άλλη μεριά να δω αν με τραβάει φωτογραφίες η μαμά μου.. Nομίζω δεν έχω πιο ευτυχισμένη μέρα από εκείνη.. εκεί έβγαλα και την πιο ωραία φώτο με τον πρώην μου, στο προαύλιο του χώρου όπου γινόταν, τσάκωσε ο φωτογράφος το πιο ερωτευμένο μας βλέμμα.. Ειλικρινά δεν ήθελα να τελειώσει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Δύο μέρες μόνο που λέει και το τραγούδι...
Ένα σκ του Σεπτέμβρη....
Το πρώτο και το τελευταίο σκ μαζί του....
Θα μου μείνει αξέχαστο...για όσα ένιωσα, για όσα έζησα...
Για τα μάτια που κοιτούσα και χανόμουν....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.