Σκέψεις... III

Πόσο με θλίβει όταν βύσματα επικρατούν και ειδικά όταν αυτά τα βύσματα βγάζουν έναν απίστευτο ναρκισσισμό.
Αν τολμήσεις να διεκδικήσεις το δίκαιο, το επαγγελματικό - έστω το τυπικό, φροντίζουν να κάνουν το πλαίσιο ασφυκτικό για να σε υποδαυλίσουν και να κουραστείς.

Δεν τα καταφέραμε σήμερα.
Η ισορροπία ισχύος δεν ευνοεί.
Και θλίβομαι πολύ που έχω δεμένα χέρια.

Αναρωτιέμαι πόσο άκαρδος και σκληρός να είναι κάποιος.
 
IMG_3095.jpeg
 
θέλω να πάρω μια κάμερα-κολάρο για το Πίπι. να δω που αλητευει τα βράδια. :hmm:

1750366774265.png
 
Όταν η μόνη θέση που βρίσκεις στο πλοίο είναι μια καρέκλα μπροστά στη ρεσεψιόν και δίπλα γιαγιαδοτουρίστριες χορεύουν συρτάκι.. :P :laugh:

1750415642263.png
 
"Ο έξυπνος τρόπος για να κρατήσετε τους ανθρώπους παθητικούς και υπάκουους είναι να περιορίσετε τα όρια της ελευθερίας του λόγου, αλλά να επιτρέψετε πολύ ζωηρές διαφωνίες εντός αυτού του ορίου. Αυτό δίνει στους ανθρώπους την αίσθηση ότι υπάρχει ελεύθερη σκέψη, ενώ το σύστημα ενισχύεται"

Νόαμ Τσόμσκι
" Πως λειτουργεί ο κόσμος "
 
Μικρέ, δε θα το δεις, αλλά είμαι περήφανη για σένα. Ακόμη και αν πληρώνουμε μαζί τις συνέπειες που μίλησες. Δηλαδή πραγματικά δεν ξέρω πόσες φορές να σου πω μπράβο.
Χίλια μπράβο ρε τσάκαλε. Πολύ σε χάρηκα σήμερα. Θα γίνεις ένας άξιος Άνθρωπος και αυτό δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο περήφανη με κάνει.
 
Όλα πήγαιναν μια χαρά μέχρι που κατάλαβε ότι ήμασταν ζευγάρι και όχι φίλοι/συγγενείς.
Να μην στο αγοράσει κανείς μωρη το σπίτι, άδειο να σου μείνει όπως άδειες άφησες τις ελπίδες μας.
 
Φοιτητική ζωή (lite)?
Ξεκινάει επιτέλους η ζωή...
Μη κάνεις το λάθος και δεν πάρεις σβάρνα τα φοιτητικά party. Αυτά τα λάθη κάναμε και εμείς και αντί τώρα να κλείνουμε με αυτή τη φάση και να σοβαρευόμαστε κοιτάμε να ξεκινήσουμε κάτι που έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει 6 χρόνια πριν.

Κοίτα να είσαι in, να βρεις κόσμο που να το γουστάρει και να περάσεις καλά γιατί τα φοιτητικά χρόνια δεν έχουν επιστροφή, τα κάψαμε εμείς τα νιάτα μας. Έπεσα σε παρέα που δεν γούσταρε καθόλου τέτοια φάση και ήθελε χαλαρά πράγματα.
 
Πανελλήνιες με κάνανε να κανω binge watch 90s ελληνικές σειρές.
εγκλήματα time
 
Αυτή την κόψη καλά την ξέρω
Να μη φούνταρω θα καταφέρω
Αυτή την όψη καλά γνωρίζω
Από την κούνια μου τη σφουγγαρίζω

Αυτή τη χώρα την έχω χτίσει
Την έχω κλάψει την έχω βρίσει
Αυτό το χώμα το 'χω φιλήσει
Το 'χω λατρέψει - το 'χω συγχωρήσει

Από το αίμα τόσων προγόνων
Βγαίνω στον κόσμο μ' ενοχές αιώνων
Κι είμαι μεγάλος πια στα σαράντα
Για να πληρώνω βερεσέ τα πάντα

Αυτή η χώρα μ' έχει γεράσει
Κι αυτή η μπόρα αυτή δε λέει να περάσει
Σηκώνω πλάτη σηκώνω στήθος
Στο φως γεράκι - κότα στο ημίφως

Αυτή τη χώρα τι να την κάνω
Αυτή με σπρώχνει στο αεροπλάνο
Ούτε ποιος είμαι ούτε που πάω
Δεν ξέρω - ξέρω μόνο ότι το σκάω

Κι άντε γαμήσου που σ' αγαπάω
Θα με στοιχειώνεις όπου και να πάω
Τα όνειρά μου στη στάχτη ρίχτα
Παιδί δικό σου και με διώχνεις νύχτα



 
Αν δεν μπορείς να το γαμήσεις ή να το φας, κατούρα το.

Οι σκύλοι ίσως και να είχαν δίκιο.
 
Πριν κάτι χρόνια οταν ξεκινούσα σε νέα δουλειά ήμουν τύπος και υπογραμμός τώρα είμαι σε φάση «μαλάκες δεν μου κλάνετε τα @@ λέω εγώ»

Είναι τεράστια ελευθερία να έχεις χεσμένες καριέρες, παπαριές, να τα έχεις απομυθοποιήσει όλα για όλα και να είσαι ένα βήμα πριν τα παρατήσεις όλα να πας σε ένα χωριό μόνος και να δουλέψεις τη πιο απλή δουλειά του κόσμου, να μείνεις ήσυχος μόνο με τις γάτες.


I won, όσο κι αν δεν φαίνεται
 

Η Ιδιοφυΐα του Πλήθους - Tσαρλς Μπουκόφσκι​


Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο άνθρωπο
για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα.

Kαι οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του.
Kαι οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη.
Kαι οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη.

Eκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό.
Eκείνοι που κηρύττουν ειρήνη, δεν έχουν ειρήνη.
Eκείνοι που κηρύττουν αγάπη, δεν έχουν αγάπη.

Προσοχή στους κήρυκες,
προσοχή στους γνώστες,
προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία,
προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια,
είτε είναι περήφανοι γι' αυτήν,
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν
γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα,
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν,
φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν,
προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη
γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους,
προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα,
η αγάπη τους είναι μέτρια,
ψάχνει το μέτριο.

Αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους,
υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει,
να σκοτώσει τον καθένα.
Δεν θέλουν μοναξιά,
δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά,
θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε
διαφέρει από το δικό τους.
Μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης,
δεν θα καταλάβουν την τέχνη,
θα εξετάσουν την αποτυχία τους, ως δημιουργών,
μόνο ως αποτυχία του κόσμου.
Mη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως,
θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής
και τότε θα σας μισήσουν
και το μίσος τους,
θα είναι τέλειο...
 
Πρέπει να βαλω το κεφάλι κάτω. Πλάνο, εστίαση στο στόχο, δε μπορώ να μείνω έτσι, θα με λιώσει η ζωή.
 
Όταν πεθάνω, θέλω να γράψετε στην ταφόπλακα:

«Είχε ένα βλέμμα που διαπνέονταν από διαρκή χλευασμό, σαν να μην κατόρθωνε ποτέ να συμφιλιωθεί με την μωρία όλων των ανθρώπινων όντων και ταυτόχρονα να μην μπορούσε να πάρει στα σοβαρά την τραγωδία του σύμπαντος»
 
Καμιά φορά τα σκηνικά καταρρέουν. Ξύπνημα, συγκοινωνία, τέσσερις ώρες γραφείο ή εργοστάσιο, γεύμα, συγκοινωνία, τέσσερις ώρες δουλειά, φαγητό, ύπνος και Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο, αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται εύκολα στον ίδιο ρυθμό τον περισσότερο καιρό. Μια μέρα όμως γεννιέται το «γιατί» κι όλα αρχίζουν σ’ αυτή την πληκτική κούραση. «Αρχίζουν», αυτό είναι ενδιαφέρον. Στο τέλος μιας μηχανικής ζωής έρχεται η κούραση, την ίδια όμως στιγμή βάζει σε κίνηση τη συνείδηση. Τη σηκώνει απ’ τον ύπνο και προξενεί τη συνέχεια. Η συνέχεια είναι η ασυνείδητη επιστροφή στην αλυσίδα ή η οριστική αφύπνιση. Στο τέλος της αφύπνισης βρίσκεται το αποτέλεσμα που φτάνει με τον καιρό: αυτοκτονία ή αναθεώρηση. Η κούραση κλείνει μέσα της κάτι το αποκαρδιωτικό. Εδώ, είμαι υποχρεωμένος να πω πως είναι καλή. Γιατί με τη συνείδηση αρχίζουν όλα και μονάχα αυτή αξίζει. Οι παρατηρήσεις αυτές δεν έχουν καμιά πρωτοτυπία. Είναι όμως φανερές: κι αυτό φτάνει γιατί μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε καθολικά το παράλογο στις πηγές του. Με το «ενδιαφέρον» αρχίζουν όλα.


Ο μύθος του Σίσυφου, Αλμπέρ Καμύ

Απόσπασμα
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top