Σκέψεις... III

Είμαι ο μόνος που το παρατηρώ, ή ίσως ακούγομαι περίεργος όταν το λέω, αλλά είναι η ιδέα μου ότι ο χρόνος κυλάει ξαφνικά λίγο πιο γρήγορα;
 
Δεν μου λείπει αυτός . Μου λείπουν κάποιες στιγμές . Τελικά όμως αυτό ήταν το σωστό. Και καλώς που ήρθαν τελικά έτσι τα πράγματα. Δεν ξέρω τι με έπιασε τόσους μήνες μετά . Καλά ήμουν ... Τέλος πάντων...
 
Πόσο κακό πράγμα ο εγωισμός.
Αυτό το εγώ να κάναμε λίγο πέρα όλοι. Μόνο λίγο. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας μετά...
 

"μέμνησο, ὅτι ὑποκριτὴς εἶ δράματος, οἵου ἂν θέλῃ ὁ διδάσκαλος· ἂν βραχύ, βραχέος· ἂν μακρόν, μακροῦ· ἂν πτωχὸν ὑποκρίνασθαί σε θέλῃ, ἵνα καὶ τοῦτον εὐφυῶς ὑποκρίνῃ· ἂν χωλόν, ἂν ἄρχοντα, ἂν ἰδιώτην. σὸν γὰρ τοῦτ᾽ ἔστι, τὸ δοθὲν ὑποκρίνασθαι πρόσωπον καλῶς· ἐκλέξασθαι δ᾽ αὐτὸ ἄλλου."

Να μην ξεχνάς ότι είσαι ηθοποιός σ᾽ ένα δράμα- που ξετυλίγεται όπως θέλει ο ποιητής: Αν το θέλει σύντομο, σε σύντομο δράμα· αν το θέλει μεγάλο, σε μεγάλο. Αν ο ποιητής θέλει να υποκριθείς ένα ζητιάνο, εσύ κι αυτόν τον ρόλο πρέπει να τον παίξεις καλά· το ίδιο έναν ανάπηρο, έναν άρχοντα ή έναν απλό άνθρωπο. Γιατί η δική σου δουλειά είναι να παίξεις καλά τον ρόλο που σου δώσανε· η επιλογή του ρόλου είναι δουλειά αλλουνού.

Επίκτητος, εγχειριδιον, 17​

 
Τελευταία επεξεργασία:
Κουράστηκα
 
Νιώθεις σαν κάτι από εσένα να έμεινε εκεί πίσω. Δεν ήξερες τι έχασες, όμως φοβόσουν πως δεν λυπόσουν επειδή χάθηκε, αλλά επειδή δεν χάθηκες κι εσύ μαζί του, μέσα στο νόημα που - έστω και φευγαλέα - βρήκες.

Πάσχιζες λοιπόν να γυρίσεις τον χρόνο πίσω, σε μια μάταιη μάχη, το αποτέλεσμα της οποίας είχε κριθεί από καιρό. Και δεν καταλάβαινες ότι στην πραγματικότητα δεν έχασες τίποτα, δεν έχασες την ψυχή σου, δεν έχασες τον εαυτό σου, αλλά αντίθετα τα βρήκες.

Όταν πλέον σε αγγίζει η συνειδητοποίηση, δεν αντιδράς. Την αποδέχεσαι σιωπηλά, άλλη μια βεβαιότητα στο χάος της ζωής, και ξεκινάς για τον καινούργιο προορισμό που πρόβαλε μπροστά σου. Στο πίσω μέρος του μυαλού σου καταπιέζεις την ερώτηση, δεν θέλεις να γνωρίζεις τι θα συμβεί αν ο συγκεκριμένος προορισμός αποδειχθεί μονάχα ένα παραπέτασμα καπνού.

Τι θα χαθεί πιο γρήγορα, εσύ ή ο προορισμός σου;

Δεν έχει σημασία. Έχεις ταυτιστεί τόσο πολύ μαζί του, ώστε το τέλος σας θα είναι κοινό.
 
Τα παιδιά έχουν την πιο αγνή ψυχή στον κόσμο. Δεν μπορώ να καταλάβω πως κάποιοι άνθρωποι (τέρατα) μπορούν να τα πληγώσουν
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Αληθινό
Screenshot_2024-10-26-20-37-48-189_com.zhiliaoapp.musically-edit.jpg

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Αληθινό
Screenshot_2024-10-26-20-37-48-189_com.zhiliaoapp.musically-edit.jpg
 
Τελευταία επεξεργασία:
Ωραίο "φίλο" έχεις ... Δεν έχει αφήσει στορι για στορι μου χωρίς αντίδραση... Και μετά λένε ότι οι φιλίες των αντρών είναι αληθινές:)
 
Πόσο μου τη σπάει όταν αλλάζει η ώρα και νυχτώνει νωρίς.. :(

cheer up dose :)

1730049967826.png
 
Είδα νεα φωτογραφία σου και σε αισθάνθηκα ζωντανό.
Ξέρω οτι με βλέπεις κάπου εκεί ψηλά, ψηλότερα απο όλους.
Ελπίζω να με καμαρώνεις και να με καυχιέσαι εκεί ψηλά, όσο σε καυχιέμαι και σε καμαρώνω εγώ εδω κατω.
 
Τέρμα τα χαριεντισματα και οι ευγένειες και τα κοπλιμέντα και όλα. Εαν έχετε αυτη την άποψη, τότε δεν μας βλέπετε καν ως ανθρώπους.

Αντίο.
 
Εγώ βλέποντας τα μηνύματα που είχα κάνει over sharing :book:
 
18 χρονών ΜΑΝΤΡΆΧΑΛΟΙ με μυαλό 5χρονου.
Πανδημία είναι αυτή.

Χαλάσανε οι μαθητές, χαλάσανε και τα παιδιά, δεν είναι χρόνια αυτά που ζούμε πλέον.
Τις πταίει;
Τι μέλλει γενέσθαι;
 
Όταν ενας εκπροσωπος μιας κοινωνικής ομάδας, σου έχει φερθει αξιοπρεπέστατα και με σεβασμό, δεν μπορείς να επικροτείς απόψεις που θάβουν όλη την κοινωνική ομάδα και μετά να αναρωτιέσαι γιατι σπάζονται και οι καλοί μαζί σου.

Εσένα αν σου έδειχναν οτι δεν σε υπολογίζουν για άνθρωπο σωστό και σε βάζουν με τα σκατά, θα συνέχιζες να είσαι οκ μαζί τους;

Όχι. Δε θα ήσουν. Θα στενοχωριόσουν. Θα μαζευόσουν. Κι αν δεν αντιδρούσες, θα σώπαινες.

Μπες λιγο στη θέση μου. Να σου χω φερθει και γαμώ, και να βλέπω οτι με παίρνει και μενα η μπάλα;

Και εσυ θα είχες στενοχωρηθει μαζι μου αν στο έκανα έστω και έμμεσα.

Ένας κοκορας δεν εκπροσωπει όλο το κοτέτσι. Αν σας φταίει ο κοκορας, κάντε τον κρασάτο, ατομικά. Όχι πυρηνική σε όλο το κοτέτσι αδιάκριτα.
 
Ένα χιονισμένο βουνό
Μάλλινα ρούχα
Μια ξύλινη φτωχική καλύβα. Αυτό ζητάω μόνο.
Ο κόσμος; Να καεί. Να φύγουνε τα πάντα. Αυτά θέλω
 
"Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά..
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών__________

Μου φτάνει _____
Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν…"
 
Ναι αλλά γιατί κανείς δεν λέει πόσο κουραστικό μπορεί να γίνει το talking stage? Έχω βαρεθεί να λέω ποια είναι τα χόμπι μου κ το αγαπημένο μου χρώμα :'(
 
"Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά..
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών__________

Μου φτάνει _____
Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν…"
Αχ! Πόσο δίκιο έχεις και ποσο συχνά τα σκέφτομαι επίσης
 
Τι αστείοι που είμαστε οι άνθρωποι. Βασικά μάλλον γελοίοι.

Ξελαρυγγιαζόμαστε για την αξία της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και τελικά ακριβώς αυτές τις αξίες δεν υπηρετούμε. Ό,τι μας βολεύει κάθε φορά.
Μας αρέσει κάτι; Το αγκαλιάζουμε, το επικροτούμε. Μας ενοχλεί κάτι; Το φτύνουμε, το κλειδώνουμε να μην το βλέπουμε.

Γραμματείς και οι Φαρισαίοι υποκριτές. Καλά τα είπε ο Χριστός, αλλά πού να καταλάβουμε ότι το λέει και για εμάς (διαχρονικός ο λόγος Του). Τέτοιοι μπουχανάδες που είμαστε, πώς να το καταλάβουμε το νόημα.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top