Σκέψεις... III

[Valder]

Εχω βαρέσει μπιέλα που θα το περάσω μόνος αυτό το ζόρι. Αλλά βέβαια... άσε μη μιλήσω.
Η άλλη έχει την υγεία της και την ταίζει η μάνα της και δίπλα της όλα.
Ο άλλος το ίδιο, σα να του ρχονται όλα απο τυχη.

Εγω, προχωράω μεν στα δύσκολα, αλλά ζορίζομαι σ αυτα που γι αυτούς ειναι καθημερινα, δεδομένα, εύκολα.

Που κατούρησα, σε ποιο πηγάδι γαμώτο.

 

[Υδροχόος]

 

[American Economist]

 

[Valder]

Το θέλω στ αλήθεια;

 

[Nascentes morimur]

“ut nihil non iisdem verbisredderetur auditum”​

 

[rafaela11]

 

[Valder]

Όταν ξεκινάς να γράψεις τις ιδέες και τις θέσεις της Αυτοκρατορικής Αρχής και καταλήγεις μετά την πρώτη σελίδα, να ακούγεσαι πιο σκληροπυρηνικός κομμουνιστής κι από τον Μαρξ.

Καλά θα πάει αυτό.

 

[glayki]

 

[Aleksa]

 

[charmander]

 

[Valder]

Η στιγμή που θες να πεις κατι συγκεκριμένο, χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς θες να πεις παρά μόνο μια γενική αίσθηση, αλλά το χεις στο στέρνο, ψηλά έτοιμο να ανεβαινει προς τα χείλη.

Μια γενική αίσθηση.

 

[Κάμπια]

Μην είστε περίεργοι (με την κακή έννοια)

 

[Valder]

Το σώμα μου ειναι λες και εχω παίξει ξύλο. Χωρίς λόγο*

*στρες

 

[Aleksa]

 

[Valder]

Βαρέθηκα.

 

[Nascentes morimur]

του D.Eagleman

 

[glayki]

«Θα ‘ρθει καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.......
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά `μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι, καταπίεση, μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
.....
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».


(Κατερίνας Γώγου, το Ιδιώνυμο)

 

[Κάμπια]

 

[glayki]

«Λέγεται πως πριν μπει ένα ποτάμι στη θάλασσα
τρέμει από φόβο.
Κοιτάζει πίσω το μονοπάτι όπου πορεύτηκε,
από τις κορυφές των βουνών,
τον μακρύ ελικοειδή δρόμο που διασχίζει δάση και ποτάμια.

Και μπροστά του, βλέπει έναν ωκεανό τόσο απέραντο,
που για να μπει δεν φαίνεται εκεί τίποτα παραπάνω
από το να εξαφανιστεί για πάντα.
Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Το ποτάμι δεν μπορεί να πάει πίσω.
Κανείς δεν μπορεί να πάει πίσω.
Είναι αδύνατο στη ζωή να πας πίσω.

Το ποτάμι χρειάζεται να πάρει το ρίσκο να μπει στον ωκεανό
γιατί μόνο τότε ο φόβος θα εξαφανιστεί,
γιατί έτσι εκεί θα ξέρει
ότι δεν πρόκειται να εξαφανιστεί στον ωκεανό,
αλλά να γίνει ο ωκεανός.»

Khalil Gibran

 

[Valder]

Ε είναι προβληματική η περίπτωσή τους! 2 ωρες δεν το σηκωνε και 1 ωρα κατηλλειμένο.

Γαμώ το .... σας για χώρα. Να θες να λύσεις ενα βασικο προβλημα ποιότητας ζωής, απορία κι όλας οχι οτι θα τους βάλεις να σκάψουν, και να σου βγαινει το λάδι.

Τι μαλάκας είμαι ρε π... μου, που κάθησα κι έφαγα οτι μου σέρβιραν.

Έπρεπε να χα πάρει μια ρημάδα βαλίτσα και να χα φυγει.

ΝΑ μαλάκα, ηλίθιε.