Παρά τη σιωπή που κυριαρχεί στην ερημιά της νύχτας το μυαλό μου δουλεύει αδιάκοπα.
Σκέψεις και ιδέες αλλάζουν,τρέχουν
Καταλαμβάνουν το μυαλό μου με μανία...
Αλλά αντί για ανησυχία και σκοτεινές σκέψεις στο νου μου
Επιλέγω να σκέφτομαι το καλό, τα θετικά και τα όνειρα μου.
Και έτσι, αντί για αγωνία και αμηχανία,
Καταλήγω να βυθίζομαι στην ελπίδα και τη φαντασία...
Γιατί τις σκοτεινές νύχτες, όταν η ψυχή μου είναι ανήσυχη το πιο όμορφο πράγμα είναι
να ονειρεύεσαι και να φαντασιώνεσαι.
Παρέα με μουσική
με το αεράκι που χαιδεύει οτι έχουν αφήσει ακάλυπτο οι σκέψεις
δημιουργώ την απόλυτη συμφωνία της ψυχής.
Και κάπως έτσι...
Ακούς και χαζεύεις την καρδιά σου να πάλλεται.