Αμα ο λαός δεν έχει πραγματική ευημερία, στρέφεται σε ακραίους μεσσίες, ακόμα και με λευκή επιταγή, άνευ θέσεων, άνευ γραφείων, άνευ ονόματος, ο αόρατος Σωτήρας.
Αγαπάω το λαό μου. Πρέπει να κανουμε καποτε μια πραγματικη συζητηση για το πως να ενωσουμε ολο αυτο τον κόσμο που δεν εχει ικανοποιηθεί, κατω απο μια πολιτική με και για τον άνθρωπο και να σταματησουμε τους τσακωμους "α εχεις σκατα στο κεφάλι σου, εισαι ηλιθιος γιατι ψηφισες έτσι".
Μπορει να ειναι ηλίθιος ο άλλος, μπορεί και όχι. Μπορεί κι εγω για σένα να ειμαι ακραίος και μαλάκας.
Το λαό ποιός θα τον σώσει ΜΑΖΙ με το λαό; Αρκετά με τους διχασμούς δεν είχαμε;