Σκέψεις... III

Ωδή στις λευκές χνουδωτες γουργουριστες υπάρξεις που με την αναπτυγμένη τους διαίσθηση προσπαθούν να απαλύνουν κάθε πόνο🙃
 
second-life-replay.jpg
 
Όσο είχαμε εκλογές, δεν είχαμε φωτιές, από αύριο ξεκινάμε...
 
Αμα ο λαός δεν έχει πραγματική ευημερία, στρέφεται σε ακραίους μεσσίες, ακόμα και με λευκή επιταγή, άνευ θέσεων, άνευ γραφείων, άνευ ονόματος, ο αόρατος Σωτήρας.

Αγαπάω το λαό μου. Πρέπει να κανουμε καποτε μια πραγματικη συζητηση για το πως να ενωσουμε ολο αυτο τον κόσμο που δεν εχει ικανοποιηθεί, κατω απο μια πολιτική με και για τον άνθρωπο και να σταματησουμε τους τσακωμους "α εχεις σκατα στο κεφάλι σου, εισαι ηλιθιος γιατι ψηφισες έτσι".

Μπορει να ειναι ηλίθιος ο άλλος, μπορεί και όχι. Μπορεί κι εγω για σένα να ειμαι ακραίος και μαλάκας.

Το λαό ποιός θα τον σώσει ΜΑΖΙ με το λαό; Αρκετά με τους διχασμούς δεν είχαμε;
 
Οι άνθρωποι δεν φοβούνται τα μικρόβια. Φοβούνται τα μικρόβια του άλλου. Μόλις αδελφοποιηθουμε θα έρθει μια νέα πανδημία να μας διχάσει.
 
Ξεκίνησα να προσποιούμαι ότι δεν με νοιάζει, ενω μέσα μου με ένοιαζε, και περνώντας ο καιρός, προσποίηση στην προσποίηση, η μάσκα έγινε δέρμα και κόλλησε πάνω στον σκελετό και τώρα δεν ξεχωρίζει από μάσκα.

Και τώρα όντως δεν με νοιάζει.

Well, this went well... :bleh:
 
Τελικά έχουν δίκιο αυτοί που λένε πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

Και τα τυχαία συμβάντα αλυσίδα που οδηγεί σε κάποιο άγνωστο, κι ανεξερεύνητο προς το παρόν, τόπο.
 
Ήμουν ένας ρομαντικός μαζοχιστής, που μετατράπηκε σε έναν αδιάφορο σαδιστή.

And it is nice. Should have been here earlier.
 
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του καλοκαιριού προ των πυλών
 
Άραγε μετά τα 40 ζούμε 40 χρόνια ή 40 φορές τον ίδιο χρόνο; :hmm:
 
Φιρί φιρί το πάτε...τ' αρσενικά, ετούτης της μεριάς, να με συγχύσετε...με τους προβληματισμούς σας..............
 
Ναι, αυτό έχουμε στο μυαλό μας, απ' όλες τις γυναίκες στον κόσμο, το πως θα συγχυσουμε εσένα μας απασχολεί.

Το να είμαστε στον κόσμο μας δεν παίζει. :bleh:
 
Τι ωραίο να μπαίνεις «κρυφά» στη ζωή ενός ανθρώπου, να τον απομυθοποιείς με την ησυχία σου, και να αποχωρείς ανενενόχλητα όποτε εσύ το επιθυμείς.

Αλήθεια, χαίρομαι για όποιον μπόρεσε να με απομυθοποιήσει έστω κι με αυτόν τον τρόπο. Ειδικά αν, υπό άλλες συνθήκες, ίσως υπέφερε εξαιτίας μου…

Παραλίγο δεν θα το καταλάβαινα ομολογώ.
Τελικά, οι απαντήσεις έρχονται από εκεί που δεν τις περιμένεις… 😛
 
Όταν έχουμε δημοκρατία, η αντισυστημική ψήφος (είτε η ψήφος πάει στους φασίστες, είτε τους κομμουνιστές, είτε στους χριστιανοταλιμπαν, είτε σε εμμονικά ναρκισσους) είναι αντιδημοκρατική.
 
Κάθομαι και διαβάζω τι έγραφα πριν και εξοργίζομαι... Όχι, δεν χαίρομαι για κανέναν. Τόση ψυχική οδύνη, για ποιο λόγο τελικά…;

Δεν μπορώ να χωνέψω το γεγονός ότι έφτασα ως εδώ χωρίς τη βοήθεια κανενός. Δεν μπορώ να διαχειριστώ τίποτα αυτή τη στιγμή. Και πρέπει να το διαχειριστώ, γιατί αυτό είναι η δική μου ευθύνη. Χάνω τον ύπνο μου για τελειωμένες καταστάσεις, δεν μπορώ καν να βρω τις λέξεις για να εκτονωθώ…

Μακάρι να μπορούσα να αδιαφορήσω. Μου έρχονται όλα πίσω ξαφνικά και θέλω να ξεράσω. Τα πάντα ένα λάθος.
 
Και τι είναι η αγάπη;
Ένας έρωτας που κράτησε τον λόγο του.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top