Σκέψεις... III

Ένα μοναχικό ταξίδι με αυτοκίνητο μέσα στη 🌙νύχτα, μόνο η μουσική να ακούγεται.. Αυτό θέλω
 
1687120622392.png
 
Απο την ώρα που έπαψα να εκφράζομαι "όπως πρέπει", αλλά ως ο εαυτός μου, δεν εγινα απαραίτητα πιο επιτυχημένος. Έγινα όμως λίγο πιο ευτυχισμένος. Κι αυτό το λίγο, είναι στα βιβλία μου πολύ.
 
Πόσο βλαμμένος παίζει να είναι κάποιος που παίρνει τις στροφές με το χειρόφρενο άραγε;

Τι καγκουριές είναι αυτές πχια. Ελεος.
 
Καταλαβαίνεις το μέγεθος της εξέλιξης που έχεις ρίξει όντως επάνω στον εαυτό σου τον τελευταίο ένα χρόνο, όταν πλέον, όχι μονο δεν χρειάζεσαι την παραμικρή άποψη-επιβεβαίωση των άλλων για να δεις αν έπραξες καλά, αλλά και αν τύχει και κανένας διαφωνήσει εσυ λες "εγω ξέρω καλύτερα, με εμπιστεύομαι, έπραξα τα δέοντα".

Και όντως να το εννοείς.

Μεγάλο πράγμα να σε εμπιστεύεσαι.
 
Μ αρέσει που ρωτάω τη γνώμη άλλων για το τι να κάνω αλλά εν τέλει κάνω αυτό που θέλω εγώ :)
 
The less I care, the better things go. Ποιός να το περίμενε.
 
Ο "θαυμαστός" καινούργιος κόσμος... :ermm:

 
Ο καλύτερος τρόπος για να εμποδίσεις έναν φυλακισμένο να δραπετεύσει είναι να βεβαιωθείς ότι ποτέ δεν θα μάθει ότι είναι σε φυλακή. (Fyodor Dostoyevsky)
 
Λέω την αλήθεια κ δεν φοβάμαι τίποτα :)
 
Κάθε χωριό ένας τρελός και στο δικό μας όλοι.
 
Αντικαταστάτες δεν υπάρχουν, αφού κάθε πλάσμα είναι είναι μοναδικό (και ανεπανάληπτο).
Απλώς υπάρχουν διάδοχοι.
 
Κάθε άνθρωπος που συναντώ, έχει τόσα ψυχολογικά που αρχίζω να πιστεύω πως ζω την ημέρα της μαρμότας, εναν διαρκή εφιάλτη.
 
Πάει, φεύγει και η μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα του χρόνου...
Από αύριο θα αρχίσει να σκοτεινιάζει κατά τι πιο νωρίς.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top