Εγώ ήμουν εκείνος που έβλεπες, ήμουν εκείνος που άκουγες, ήμουν εκείνος που 'ξερες.
Εκείνος, που το κορμί του αναγνωρίζες ανάμεσα σ' εκατομμύρια άλλα.
Εκείνος, που τις πατημασιές του έβρισκες μέσα σε μυριάδες χνάρια.
Εκείνος, που τις κινήσεις του ξεχώριζες μεσ' τη ροή του πλήθους.
Εγώ πλέον δεν είμαι εκείνος.
Πλέον, είμαι αυτός που θα πρέπει να μάθεις.
Διότι ό,τι έχω υπάρξει, πια δεν είμαι.
Τα πεθαμένα μου κύτταρα, οι πεθαμένες μου πράξεις, οι πεθαμένες μου σκέψεις, γυρνάν τα βράδια να ξεδιψάσουν στο αίμα μου.
Η σκαλωσιά του μέλλοντος, σφυροκοπάει μέσα μου ό,τι δεν έχω γίνει ακόμα.
Γυρεύω ό,τι πρέπει να γίνω.
Γυρεύομαι μονάχα σε μένα.
