Κάποια στιγμή είχα πεί στον εαυτό μου, γιατί ναι μιλάμε εγω και ο εαυτός μου συχνά, ότι αν ένας άνθρωπος έχει εθισμούς, εμμονές, ή χούγια με μια ενασχόληση/πράγμα/πρόσωπο χωρίς μέτρο, πρώτα θα χάσει τα πάντα όλα στη ζωή του εξαιτίας αυτού του εθισμού, και στο τέλος το μόνο που θα του μείνει θα είναι ο εθισμός, η εμμονή, το χούι.
Στο τέλος λίγο πρίν την ολοκληρωτική δυστυχία (και ως απαραίτητο βήμα για να επέλθει και αυτή ως θεϊκή τιμωρία) θα το χάσει και αυτό.
Γι αυτό πρέπει οι άνθρωποι να έχουν μέτρο σε ότι κάνουν. Πολλά πραγματάκια και με μέτρο. Όχι ένα ή ελάχιστα, δίχως μέτρο.
Το χούι στην αρχή εθίζει και στο τέλος τιμωρεί.