Πολύ πρωί, μαύρο ξημέρωμα,
Και είμαι στο έβδομο όνειρο, πεταμένο το κουβερτάκι στη διπλα μεριά του κρεβατιού, αγκαλιά με το δευτερο μαξιλάρι, το μποξεράκι να κολλάει πάνω στα μπουτια γιατι τα μπέργκερ ησανε καλά και η διαιτα τσούζει, να βλέπω όνειρο την άλλη τη σερενάτα ότι με έχει πνιξει με τα 70 της κιλά και τις πλούσιες καμπύλες της και...
ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ το κομπρεσέρ από τον δίπλα, μαύρο ξημέρωμα.
Λέω στην παραζάλη στον ύπνο, "ήχους που κάνει ο καύσωνας, θα πήγε η θερμοκρασία 35 πάλι, άκου τη ζεστούλα πως κάνει" (wtf πως μου ρθε)
αμ δε...
ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ δευτερη φορά το κομπρεσέρ.
Τη γαμήσαμε λέω, κατάλαβα, πάει ο ύπνος. Καφέ το μενού.
Σηκώνομαι, τον βλέπω, κλειδώνει, φεύγει.
Δηλαδή θες να μου πεις, πως απ ολες τις μέρες που είχε να κανει αυτη τη δουλειά, διάλεξε την πιο καυσωνάτη, μες το μαύρο ξημέρωμα, τράβηξε δυο κομπρεσεριές ίσα να μου χαλάσει το νάνιον και μετα έφυγε κιουρία ο μάστωρ.
Πάρε μια wrecking ball και ισοπέδωσέ το όλο για θα σε χέσω στο ρουθούνι αν με ξαναξυπνήσεις.
