χτες ειχα παει σ'ενα παραλιακο κεντρο, ημουν με μια μεγαλη παρεα που ουσιαστικα τους περισσοτερους δεν ηξερα και εκατσα ετσι ησυχη αφου δεν ημουν και πολυ καλα και πιο πολυ παρατηρουσα και ακουγα τι λεγανε και τι γινοτανε...
εβλεπες καποιους να πειραζουν την γκαρσονα, ξενη ητανε μικρη σε ηλικια και συνεσταλμενη κοπελα, να πρεπει το καημενο αυτο να χαμογελαει σε καθε ηλιθιο σχολιο που της γινοτανε γιατι ετσι ειναι η δουλεια της..
μετα να ερχεται ενα αλλο παιδι παλι ξενος να πιασει καποια πιατα και ενας να τον κοιταει και το παιδι να του λεει γεια σας και να του λεει με μια αυθαδεια ο αλλος , εγω σε χαιρετησα και μου λες γεια σου?
οκ. αντε ητανε στα ποτα τους, οκ ητανε παρεα μεγαλη και πες πες κανανε σαν τα ηλιθια μωρα.. αλλα σκεφτομουνα τι ακουνε αυτα τα παιδια που δουλευουν, τι ακουει ο καθενας που δουλευει, ο καθε εργαζομενος, να εχεις αναγκη να δουλεψεις και να εχεις τον καθε μ@λακα να σου λεει βλακειες, να σου αυθαδιαζει και συ να πρεπει ειτε να χαμογελασεις ειτε να κανεις πως δεν ακουσες...
παραθετω και ενα αποσπασμα απο την ταινια sweet november στο 8:00' αν το βαλετε θα δειτε μια συμπεριφορα ενος 'πλουσιου' προς μια γκαρσονα χαρακτηριστικη των ανθρωπων που μονο να πατουν ανθρωπους ξερουν, που νομιζουν οτι τα λεφτα κανουν τον ανθρωπο, οτι μια θεση τους κανει ανωτερους... κουνια που τους κουναγε ολους...
VIDEO