Ωραία, θα μου επιτρέψεις τότε να σου πώ την γνώμη μου...
Πάντα το επιτρέπω. Επιβάλλεται άλλωστε, εφόσον μιλάω, να μπορώ και να ακούω!
Είναι ωραίο το να ζείς με πάθος την κάθε στιγμή,το κάθε σου συναίσθημα να είναι δυνατό...Προς Θεού,όχι ακραίο ,δυνατο...
Ακριβώς!
Που είναι το κακό στο να εκφράζεσαι μεσα απο τραγούδα αγάπης??
Το πάθος,ο πόνος,η ευτυχία είναι όλα μέσα στην ανθρώπινη καθημερινότητα...
Εδώ είναι το πρώτο κομμάτι που δεν κατάλαβες. Πουθενά δεν είναι το κακό!
Απλά ζω το τώρα , με ένταση...
Πού είναι το κακό???
Εδώ είναι το δεύτερο κομμάτι που δεν κατάλαβες. Πάλι πουθενά δεν είναι το κακό. Απλά σκέφτομαι (και δεν νομίζω ότι κάνω άσχημα, μιας και ευτυχώς η σκέψη ακόμα δεν αποτελεί αντικείμενο αδικοπραξίας!

) ότι λογικά θα έχεις επενδύσει και λίγο παραπέρα.
Δηλαδή για να το κάνω λιανά, λες πως ζεις το τώρα, με ένταση, κάτι πραγματικά άξιο θαυμασμού μιας και δεν συμβιβάζεις τη ζωή σου και δεν την υποβιβάζεις. Αντίθετα τη χαίρεσαι.
Όμως, δεν έχεις κάνει σκέψεις και για παραπέρα; Όνειρα για το τι θα κάνεις με το αγόρι σου, αν θα μείνετε μαζί, αν κάποτε κάνετε οικογένεια κλπ; Εκεί έρχεται η ένστασή μου και αναρρωτιέμαι, μπορεί άραγε ένας νέος, να ισορροπήσει στο ένα ζύγι τον ενθουσιασμό του σήμερα και τα όνειρα που κάνει για το αύριο με τον άνθρωπό του, και στο άλλο ζύγι τη λογική του ότι όλα αυτά μπορεί να γκρεμιστούν μια μέρα;
Μήπως περιστρεφόμαστε πολλές φορές σαν νέοι (όσο ήμουν τέλος πάντων

) γύρω από συγκεκριμένα άτομα και αυτή η επένδυση πολλές φορές γίνεται εις βάρος της προσωπικής μας εξέλιξης και συναισθηματικής σταθερότητας;
Ελπίζω να βρίσκεσαι στη θέση να κατανοήσεις ότι αυτό αποτελεί έναν σοβαρό προβληματισμό χωρίς κακή διάθεση, έτσι;
