Καψουροτράγουδα



μα ειναι κατι δειλινα.. που αλλο δεν αντεχω...
λεω θα παρω τα βουνα... λεω δεν αντεχω...
και απαιτω να 'ρθεις ξανα... και απαιτω να σ'εχω...
εστω και για μια φορα... πριν να σκοτωθω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
[FONT=&quot]
[/FONT]

[FONT=&quot]
[/FONT]

[FONT=&quot][/FONT]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, η σχολή της μνησικακίας και του αντιερωτισμού θα θεωρήσει ότι είναι ύβρις στην αισθητική της, αλλά ποιος αγάπησε την ζωή όταν δεν αντίκρυσε τον χειρότερο της εχθρό, τον φθόνο για τη ζωή...


https://www.youtube.com/watch?v=ksvZREMx6Z8

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
όταν ο χειμώνας έρχεται με ένα φθινόπωρο για χαμόγελο , και καπνίζω περιμένοντας το λεωφορείο , θυμάμαι εκείνο το απόγευμα που στεκόμουν φορώντας πάλι κοντομάνικο ενώ ο αέρας ερχόταν παγωμένος και εκείνη με ρώτησε : δεν κρυώνεις εσύ ;
τώρα κρυώνω , και δεν είναι αυτή πια εδώ , μάλλον είναι ακόμα στην δαπ και τραγουδώ πάλι αυτό το τραγούδι , μιμούμενος ξανά με τα χέρια μου το παραπονιάρικο ριφ της ηλεκτρικής κιθάρας
δεν μπορώ να το δω ακόμα σαν πολιτικό τραγούδι - θα είναι πάντα το καψουροτράγουδο , ντίρλα και ουίσκι με μπαγιάτικα φυστίκια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Άντε πρωϊ πρωϊ ... να γουστάρουμε! :P ....
https://www.youtube.com/watch?v=Nl6HI_zmF-c

rolling20laugh-1.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Δυο νύχτες ανταμώσανε
πάνω στα δάκρυά μου
Η νύχτα που σε γνώρισα
κι η νύχτα που χωρίσαμε
Και κλαιν' τα όνειρά μου
Θα πνίξουν την καρδιά μου

Χαρά και πίκρα σμίξανε
στου στεναγμού τα χέρια
Δυο νύχτες με τυλίξανε
χίλιες πληγές μ΄ανοίξανε
Δυο νύχτες δυο μαχαίρια
Μου σκότωσαν τα αστέρια

Χωρίς την αγάπη σου θα ήμουνα μόνος
Η πίκρα θα μ' έπνιγε, το δάκρυ, ο πόνος
Εσύ με οδήγησες στης γης την ελπίδα
Του κόσμου το νόημα στα μάτια σου είδα

Αλίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ' αυτούς που δεν δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε

Μπορεί να γελάστηκα, μπορεί να πληγώθηκα
Μα τ' άστρα στον ώμο μου ξενύχτης φορτώθηκα
Κι αν είχε το ψέμα της ναυάγιο κάνει
Τον κόσμο τον ένιωσα αγάπης λιμάνι

Αλίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ' αυτούς που δεν δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε






Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δυο νύχτες ανταμώσανε
πάνω στα δάκρυά μου
Η νύχτα που σε γνώρισα
κι η νύχτα που χωρίσαμε
Και κλαινʼ τα όνειρά μου
Θα πνίξουν την καρδιά μου

Χωρίς την αγάπη σου θα ήμουνα μόνος
Η πίκρα θα μ' έπνιγε, το δάκρυ, ο πόνος
Εσύ με οδήγησες στης γής την ελπίδα
Του κόσμου το νόημα στα μάτια σου είδα

Αλίμονο σ'αυτούς που δεν αγάπησαν
Αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο
Αλίμονο σ'αυτούς που δεν δακρύσανε, ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή
Την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε

Η νύχτα απλώθηκε παντού
Είν' το τραγούδι τ' ουρανού
Νύχτα βαθιά πολύ βαθιά
Μεσ' την ψυχή μου
Με σκέπασε η ερημιά
Μια θλίψη και μια παγωνιά
Γιατί να φύγεις ξαφνικά απ' τη ζωή μου

Θέλω απόψε να σου γράψω
Μα φοβάμαι μήπως κλάψω
Με κουράσανε τα δάκρυα κι οι λυγμοί
Τα παράθυρά μου κλείνω
Πάλι μόνος μου θα μείνω
Θα με πνίξουν πάλι απόψε οι στεναγμοί...

τα καψουροτράγουδα!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 








παραλλαγές καψουροτράγουδου
Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είσαι εκείνος που έψαχνα
που χρόνια λαχταρούσα
στην αγκαλιά σου θα 'θελα
για πάντοτε να ζούσα

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες

από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

Πόσο επιπόλαια φέρθηκα μπροστά σου

βιάστηκα να ξεδιπλώσω
όλα τα φύλλα της καρδιάς

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες

από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

https://www.youtube.com/watch?v=OXtAWuhYmxE

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δινει τα φιλια που της εχω μαθει
και την αγκαλια μεσα που εχω κλαψει
δινει το κορμι πως να την κρατησω
πριν δωσει και η καρδια να τη σταματησω

Νότης σφακιανάκης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Λοιπον φτιαχνω ενα cd με καψουροτραγουδα. Μιλαμε για κομματια που ειναι για πολυ βοτκα και κοψιμο φλεβας. Δηλαδη του στυλ Αννα Βισση-Δωδεκα, Γιαννης Παριος-Αποψε, Ρεμος-Ποιος να συγκριθει μαζι σου κλπ κλπ.

Δωστε καμια ιδεα για τετοια τελειως τελειωμενα αλλα κλασσικα κομματια για να το γεμισω!

Θενκς!

Υ.Γ. Δεν ψαχνω για ποιοτητα, για απελπισια ψαχνω. :D

αμα μιλάμε για καψουροτράγουδα είναι δυνατόν να λύπει ο θεός ο ΚΑΡΡΑΣ?δεν νομίζω......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ένα από τα πιο απελπισμένα καψουροτράγουδα που έχω ακούσει... Οι στίχοι του είναι σα μαχαιριές που τρυπάνε την καρδιά... Η μάταια ελπίδα η οποία όμως φωλιάζει αναίτια ακόμα στην καρδιά:

Το θαύμα- Τα παιδιά από την Πάτρα

Η καρδιά της ανήκει αλλού
και κοιμάται σε ξένο πια στρώμα
τώρα είναι κυρία αλλουνού
μα εγώ περιμένω ακόμα
κι ας κοιμάται σε ξένο πια στρώμα

Το πικρό μου το δάκρυ κυλάει
στης καρδιάς μου το αγιάτρευτο τραύμα
είμαι βέβαιος δεν μ'αγαπάει
μα μπορεί και να γίνει ένα θαύμα

Μας χωρίζει ποτάμι βαθύ
κι όσα ζήσαμε μπήκαν στο χώμα
κι ούτε πρόκειται να ξαναρθεί
μα εγώ περιμένω ακόμα
κι ας κοιμάται σε ξένο πια στρώμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 21 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top