Βρες τον στίχο

  • Thread starter Thread starter Guest 709611
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Έφυγα γιατί έπρεπε να ζήσω αλλιώς
έφυγα όπως φεύγει το σκοτάδι απ’ το φως
μια κάφτρα μόνο γυάλισε λες και ήθελε να δείξει
ποιο κουράγιο το κουβάλησε το θέλω που’ χα πνίξει...
 
Θέλω να σε δω
να μ'εκδικηθείς
να πιω νερό κρυφά
εκεί που θα πλυθείς
θέλω να σε δω
να' μαστε αγκαλιά
και μια θηλιά γερή το χθες
να κάνει αθάνατο
 
Χθες το βράδυ στην ταβέρνα
ήμουν σκεπτικός
καθισμένος στη γωνιά μου μελαγχολικός,
γέμιζα το ποτηράκι και το έπινα
και σκεπτόμουνα πώς ήμουν
και πώς έγινα...
 
Ακόμα ένα ποτηράκι,
ακόμα ένα τραγουδάκι
στον κόσμο που βρέθηκα
τα πάντα βαρέθηκα
αγάπες και πίκρες και φαρμάκι
 
Ακόμα ψάχνω στα συρτάρια πράγματά σου
ακόμα γράφω στον καθρέφτη τ’ όνομά σου
ακόμα θέλω σαν τρελός την αγκαλιά σου
και δεν αντέχω μακριά σου...
 
Μέσα στου χρόνου τον καθρέφτη
έρωτες θάλασσες κι εγώ
μία αγάπη να θυμάμαι ένα ταξίδι μακρινό
Έφυγε πέρασε και πάει
κι όλο αλλάζει τη τροχιά
όμως εκεί ξαναγυρνάει μες στη δική σου αγκαλιά
 
Κι εσύ, τρελή, με τυραννάς
και πίκρες με κερνάς πρωί και βράδυ
μοιάζεις με κόρη μάγισσας
που αλλάζει πρόσωπο μες στο σκοτάδι
 
Γιατί με τυραννάς ποτέ δεν το κατάλαβα
γιατί με τυραννάς αφού με αγαπάς
γιατί δε μου μιλάς και μου απομακρύνεσαι
γιατί με τυραννάς αφού με αγαπάς
 
Δίχως αφορμή κι αιτία
με στενοχωράς,
με παιδεύεις, με μαλώνεις
και με τυραννάς
 
Δίχως την καρδούλα σου, καρδούλα μου
μες στα κύματα, μες στη θάλασσα
πόσα χρόνια χάλασα.
Δίχως την αγάπη σου, αγάπη μου
πώς πικράθηκα, πώς κουράστηκα
να γυρίσω βιάστηκα...
 
Ένα και δύο μετράω τα κύματα
έγια μόλα, έγια λέσα,
ποιος θα με φέρει κοντά σου, καρδούλα μου
και στην αγκαλιά σου μέσα
 
Θέλω κοντά σου να μείνω
Θέλω σκιά σου να γίνω,
κάθε πληγή ν'απαλύνω
που σε πονά.
Τα βλέφαρά μου να κλείνω,
να με φιλάς και να σβήνω.
Θέλω κοντά σου να μείνω
παντοτινά.
 
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
 
Να 'ταν η αγάπη σαν νερό που δεν τελειώνει
όλες οι θάλασσες μαζί
να 'ταν η αγάπη τόσο απλό να δυναμώνει
όπως το φως που φέρνει ο ήλιος όταν βγει
Να 'ταν η αγάπη ένα όνειρο που πιάνει
και θα κρατήσει μια ζωή
να 'ταν η αγάπη ο μόνος λόγος να μας κάνει
ν' αγαπηθούμε απ' την αρχή
 
Έχω μια θλίψη που έρχεται απ' την αρχή του κόσμου
μαζί με τη βαθιά πνοή, την παγωμένη λάμψη
μπήκε στο πρώτο κύτταρο σαν μια μικρή ακίδα
κι ό,τι απ' αυτό γεννήθηκε, θέλησε να υποτάξει
 
Πιο πολύ στα βαθιά
Μεσ' τη θάλασσα σου πέφτω
Μιά ανάσα έχω μα αντέχω
Μέσα σου να ζώ
Πιο πολύ στα βαθιά
Λύπη μπλέκω και χαρά
Και απ' τα σύννεφα σου στα νερά σου
Πέφτω στα βαθιά...
 
Ζω, μετά από σένα ζω,
μπορώ και ξαναζώ
γιατρεύοντας σημάδια,
σημάδια όλα δικά σου
απ’ τον παλιό καιρό
 
Πάει ο καιρός, πάει ο καιρός
που ήταν ο κόσμος δροσερός
και κάθε αυγή, ξεκινούσε μια πηγή
για να ποτίσει όλη τη γη...
 
Σαν την αυγή μετά τη νύχτα,
σαν το φιλί μετά την πίκρα
έτσι κι εσύ ήρθες στη μαύρη μοναξιά μου
φωτιά να βάλεις στα όνειρά μου
 
Θα βάλω φωτιά στις νύχτες
Κι εγώ παρανάλωμα πυρός
Καρδιά μέσα σου δεν είχες
Κι ας ήμουν για σένανε τρελός

Θα βάλω φωτιά να κάψω
Τα όνειρα που παράτησες
Κι όπως με καίνε, θα φωνάξω
Ποτέ σου πως δε μ’ αγάπησες
 
Back
Top