Βρες τον στίχο

Μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι,
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι,
μη με φοβάσαι. μη με φοβάσαι,
κι αν είμαι ροκ, να με θυμάσαι
 
Να το θυμάσαι
με κάποιο άνεμο θα ‘ρθω
να ψιθυρίσω σ’ αγαπώ
μην μου λυπάσαι.
Να το θυμάσαι
σε κάποιο όνειρο κακό
το χέρι εγώ θα σου κρατώ
να μην φοβάσαι...
 
Ξημερώνει, ξημερώνει Κυριακή
μη μου λυπάσαι
είναι όμορφη, είναι όμορφη η ζωή
να το θυμάσαι
μην μου λυπάσαι
να το θυμάσαι
 
Να με θυμάσαι όπως μ’ αγάπησες παλιά
και τα κρυμμένα μου φιλιά θα σου χαρίζω.
Κι αν δε σ’ ορίζω, νύχτες που θα ‘σαι μοναχή
θα γίνω αέρας και βροχή για να σ’ αγγίζω.
 
Βροχή και σήμερα,
κι ούτε ένα γράμμα σου,
κι ούτε ένα μήνυμα
στο μαύρο ουρανό,
φυλάξου αγέρα μου,
φυλάξου αγρύπνια μου,
φυλάξου αγόρι μου,
από τον κεραυνό,
 
Και να που φεύγεις
τρέχεις σαν σύννεφο στον άδειο ουρανό μου
κι ύστερα ανάμνηση θα μείνεις στο μυαλό μου.
Και να που φεύγεις.
Αγέρας ήσουν
κι είναι ανώφελο για σένα να δακρύσω
αγέρας ήσουν
τρέμουν τα χέρια μου και πώς να σε κρατήσω...
 
Μέθυσα προχθές στις μικρές μας στιγμές
ήσουνα κι εσύ μια σταγόνα από κρασί
κι αν δεν μπορώ να σ' αγγίξω, πάλι μόνος προσπαθώ
να κρυφτώ, να σε χάσω, να χαθώ
μα δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα
 
Το τελευταίο δάκρυ μου για σένα θα το κρύψω
αφού δε με κατάλαβες ούτε για μια φορά.
Το τελευταίο δάκρυ μου και μια ζωή θα σβήσω,
θα σε ξεχάσω σ’ άλλη αγκαλιά.
Ο έρωτας με έρωτα περνάει...
Για να ξεχάσει μια καρδιά
να μην πονάει άλλο πια
πρέπει αλλού να πάει...
 
Προσπάθησα λοιπόν να σε ξεχάσω
Και ό, τι σε θυμίζει να το σπάσω
Προσπάθησα λοιπόν να μη σε βλέπω
Τη θύμησή σου να μην επιτρέπω
Προσπάθησα λοιπόν να σε ξεχάσω
Καινούργια μέρα είπα να χαράξω
Προσπάθησα αλήθεια σου το λέω
Μα τι κάθομαι και λέω βλέπεις ακόμα κλαίω ραγίζω και ξεσπάω
Θεέ μου πόσο σε αγαπάω
 
Η αλήθεια καθενός είναι ο δρόμος του
είναι ο σταυρός και το δικό του το βουνό.
Η αλήθεια καθενός είναι το ψέμα του
που το έφτιαξε να μοιάζει αληθινό...

Δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή, είναι ένα ψέμα
δεν υπάρχει μια αλήθεια στη ζωή.
Ο καθένας ξεκινάει για να βγει σε κάποιο τέρμα
που ορίζει το μυαλό του κι η ψυχή...
 
Δεν υπάρχει τίποτα τίποτα
σαν την αγκαλιά σου
και με τα φιλιά σου
κάνε με να τρελαθώ
δεν υπάρχει τίποτα τίποτα
σαν ένα σου χάδι
μέσα σ' ένα βράδυ
κάνε με να λυτρωθώ
 
Τίποτα δεν υπάρχει στο στόμα πια φωνή
Τίποτα να σου πω δεν υπάρχει
Σήμερα που ξανάγινε χώμα το κορμί
Σήμερα που ψάχνω να βρω ακόμα το γιατί
Ποια λέξη να σου πω δεν βρίσκω τίποτα
Αφού το σ' αγαπώ το λέω ακόμα
 
Στους μεγάλους δρόμους περπατώ
με το βλέμμα μου σ' αναζητώ
λες κι αντιλαλούν τα βήματα σου
και ο πόνος με τραβάει κοντά σου
και τα δειλινά
μια φωνή μου ψιθυρίζει
μυστικά δε θα γυρίσεις πια
 
Πιο κοντά στην καρδιά μου απόψε
κολλητά δυο φτερά
κι η απόσταση μικραίνει ξαφνικά
όλα τα πριν και τα μετά
κλειδώσαμε τόσο καλά
τα ‘χω εδώ, τα κράτησα μαζί μου...
 
Μαζί μου έλα, πάνω απ’ τα σύννεφα
νύχτα και μέρα, πάνω απ’ τα σύννεφα
πάνω απ’ τα σύννεφα,
μαζί μου έλα
 
Πάνω από τα μάτια σου,
Δύο ρυτίδες βουργουνδί,
Κάτω από τα μάτια σου,
Δύο φετουλες λεμόνι 🍋
 
Μου λες τα μάτια σου
να μην τ' αγαπώ
και να μη πάψω
να πιστεύω στα δικά μου.
Μ' αυτά τα μάτια όπου χαθώ
κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου
και μέσα και μπροστά μου...
 
Αν μ' αγαπάς να μου το λες
έχω κι εγώ πολλές πληγές
λίγες στον κόσμο οι χαρές
αν μ' αγαπάς να μου το λες
 
Μόνο αν αγαπάς
την καρδιά μεθάς,
ως τον ουρανό
ψάχνω να σε βρω.
Μόνο αν αγαπάς
νιώθεις και πονάς,
κάθε χωρισμό
άφησα γι’ αυτό.
 
Όταν μιλάς για χωρισμό, μάτια μου
να μην δακρύζεις μπρος μου
και το στερνό σου το φιλί, το φιλί
απ’ την καρδιά σου δώσ’ μου
 
Back
Top