Βρες τον στίχο

Να μ' αγαπάς να 'σαι παιδί
να μ' αγαπάς σαν τη ζωή σου
να 'σαι φωτιά να 'σαι βροχή
όσο κορμί τόσο ψυχή


 
Υπάρχω
κι όσο υπάρχεις
θα υπάρχω
σκλάβα της ζωής σου
θα' χω
κι ας βαζίζουμε σε δρόμους
χωριστούς
 
Ο δικός μου ο δρόμος
μ' έχει χρόνια διαλέξει,
στην οδό γράφει "μόνος",
επικίνδυνη λέξη.
Ο δικός μου ο δρόμος
δε μου δείχνει αστέρι,
για αγάπη μου δίνει
μια βαλίτσα στο χέρι

 
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
και με ζέστη και με κρύο
μη σε νοιάζει, τι σε νοιάζει
με το πρώτο μας ρεπό.
Η αγάπη μας φωνάζει κι αγοράσαμε λαχείο.
Πάτα γκάζι τέρμα γκάζι μ’ αγαπάς και σ’ αγαπώ.
 
Με κοιτάς σε κοιτώ
και μελαγχολείς
ο καιρός πολύς
μ' αγαπάς, σ' αγαπώ...

 
Γλύκα μου και φως μου
το φιλί σου δώσ’ μου
μην με τυραννάς
πες πως μ’ αγαπάς
αχ δε με πονάς
( Μιας και έφυγε σαν σήμερα απο την ζωή)

 
Ένα φιλί και τα όνειρα γίνονται πάλι
θέλω ένα φιλί
Μόνο ένα φιλί
η ζωή δανεική και μικρή
μα στα χείλη σου μοιάζει μεγάλη
θέλω ένα φιλί

 
Η ζωή μου περνά και χάνεται
η ζωή περνά και χάνεται, χάνεται
η στιγμή που ποτέ δεν πιάνεται
η στιγμή ποτέ δεν πιάνεται μάτια μου

 
Για μια στιγμή μονάχα μια στιγμή
μια ανάσα μια αναπνοή
για μια στιγμή που θα `μασταν μαζί
θα έδινα μια ζωή

 
Μαζί σου και δεν με νοιάζει αφού η καρδιά μου προχώρα φωνάζει
μαζί σου με συναρπάζει που κάθε στιγμή με όνειρο μοιάζει
μαζί σου ο κόσμος αλλάζει και μόνο αυτό με νοιάζει

 
Κι αν στα μάτια με κοιτάς
τι θα γίνω μη ρωτάς
δε με νοιάζει αν μ' αγαπάς


 
Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δε σταματά
σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
σαν τον αλήτη που γυρνά
 
Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
εγώ θα είμαι πολύ μακριά
και θα πιστέψεις πως δε χωράνε
δύο αγάπες σε μια καρδιά

 
Είσαι μακριά, απ' την καρδιά μου πια,
πόσα χιλιόμετρα απέχεις ;
Κι εγώ μακριά, δε φεύγω να σωθώ,
φεύγω να μη σε δω, που φεύγεις...

 
Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει
Εσύ τσιγάρο κάμελ να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουισκι
 
Είσαι το τσιγάρο που κρατώ
και ν΄ ανάψω σκέφτομαι
είσαι η νικοτίνη που ζητώ
κι όλο επανέρχομαι...

 
Θ’ ανάψω δεκατρείς φωτιές
Μια και δε φάνηκε απόψε το φεγγάρι
Κι ο πιο παλιός μου αμανές
Απ’ το βαθύ σου ύπνο θα `ρθει να σε πάρει.
 
Ναι θα πω θα βρέξω το κεφάλι
Ναι θα πω κι ας με κοιτούν οι άλλοι
Να χτυπώ, καινούρια πόρτα το πρωί
 
Back
Top