Βρες τον στίχο

Δεν είσαι έρωτας εσύ
είσαι ένας γολγοθάς που τράβηξα
είσαι το κάτι άλλο γενικώς

 
Δεν πάει άλλο, δεν πάει άλλο
να σ' αγαπώ και να πονώ
να σ' αγαπώ και ν' αμφιβάλλω
Δεν πάει άλλο, δεν πάει άλλο
να σ' αγαπώ και να πονώ
να σ' αγαπώ και ν' αμφιβάλλω
 
Τον φωνάζανε τρελό
κάτι καλοπαίδια
του κρεμάγαν στο λαιμό
άδεια τενεκέδια
και τον δέρναν στο στενό
Θεέ μου πώς πονώ
και τον δέρναν στο στενό
Θεέ μου πώς πονώ

 
Υπέροχο @Aleksa ...Πήρα την ίδια λεξούλα. Την είχες δυο φορές...

Όσα χάθηκαν, δε τα μετρώ
δεν το μπορώ να τα θυμάμαι
τόσες σκιές να τις μετρώ
και να λυπάμαι, και να λυπάμαι
και να πονώ...

 
Λυπάμαι καρδιά μου,
συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.
Υπάρχει αγάπη ακόμη, ακόμη,
ακόμη σαν μαρμελάδα στον ήλιο, στον ήλιο,
στον ήλιο εκεί πού χάθηκαν όλα τα αντίο,
αντίο, αντίο, αντίο.

 
Συγγνώμη που σ' αγάπησα πολύ
δεν ξέρω ν' αγαπώ όμως πιο λίγο
συγγνώμη που σ' αγάπησα πολύ
μα βρήκα το κουράγιο και θα φύγω
συγγνώμη που σ' αγάπησα πολύ

 
Σ’ αγάπησα δυνατά
Πιο πολύ δεν έχει.
Σ’ αγάπησα μια φορά
Μα η ψυχή μου αντέχει
Κι άλλη, κι άλλη
Αλλού εσύ, αλλού εγώ
Εσύ στο κύμα, εγώ στον βυθό
Εσύ στη γη κι εγώ στον ουρανό.
Αλλού εγώ κι αλλού εσύ
Μα αν δεν είμαστε μαζί
Τι να την κάνω τη ζωή.

 
Ήταν λάθος, ήταν λάθος
πύργους χτίζαμε πάνω στην άμμο μαζί
ήταν λάθος, ήταν λαθος
σφάλμα μεγάλο, η αγάπη αυτή...

 
Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο
οι πικραμένες καρδιές το ξέρουνε μόνο
Είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια
ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμια, κομμάτια

(δεν υπήρχε περίπτωση αυτό το άσμα να μην ακουγόταν σπίτι μου οταν ήμουν μικρή..
ααα ρε μάνα (τραγούδι με νόημα)
 

Φύσηξε έρωτας βοριάς μέσα στα φύλλα της καρδιάς κι όλα τ' αλλάζω και ζεϊμπέκικο χορεύω φύσηξε έρωτας βοριάς απόψε πάω όπου με πας και σε γυρεύω.
 
Φύσηξε ο Βαρδάρης και καθάρισε
Ήλιος λες και τελείωσε ο χειμώνας
Βγήκα μια βόλτα και μπροστά της βρέθηκα
Στάθηκα κι απόμεινα κοιτώντας

 
Έχουν περάσει χρόνοι δέκα
μάτια μου, αχ μάτια μου
η κόρη γίνηκε γυναίκα
μα εγώ απόμεινα παιδί

Και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι
 
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη χαρά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί

 
Τους μαθητές τους τρώει το στρες
τα καρδιοχτύπια οι συζητήσεις μες τις σχολικές αυλές
Τους μαθητές τους τρώει το στρες
μα σαν τελειώσει το σχολείο τελειώνουν της ζωής μας
κι οι στιγμές οι πιο γλυκές

 
Τελευταία επεξεργασία:
Αστεία η λέξη που διάλεξα, μα μου την θύμισες και δεν ενδείκνυται άλλη... <3

Κι έχω τόσα να θυμάμαι από σένα
χρόνια που τα ζήσαμε μαζί, ένα ένα
ώρες σιωπηλές και βράδια ερωτευμένα
κι όλα με ρωτάς που πήγανε χαμένα...

 
Και θυμάμαι θυμάμαι χειμωνας βροχη
να στεκομαι εδώ και απέναντι εσυ
δυο μάτια θλιμένα ψυχές στο κενό
που θα σε που θα μαι μετά απο καιρό

 
Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο,
μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
Μην ξημερώνεις ουρανέ

 
Ουρανέ, όχι δε θα πω το ναι
ουρανέ, φίλε μακρινέ
πως να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή
πως να δεχτώ, μάνα μου είναι η γη
πως ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό
αχ ουρανέ πόνε μακρινέ...

 
Back
Top