Βρες τον στίχο

Είμαι εγώ αγέρας, κλέφτης έρωτας,
στόχος είμαι σφαίρας, αχ, μη μ’ αγαπάς,
αχ, μη μ’ αγαπάς.
Θεέ μου, τι σου λέω κι έχει πάει τρεις,
όσο και να φταίω, “φεύγω” μη μου πεις,
“φεύγω” μη μου πεις.
 
Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια,
αρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω, φεύγω,
φεύγω, τώρα φεύγω.
 
Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω
μ' αυτόν τον τόνο του λευκού στο βλέμμα
τους λέω μια φράση σα να υπεκφεύγω
με μια ελπίδα να' ναι σαν κι εμένα
Τίποτα σημαντικό
ζω μονάχα εν λευκώ
 
Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά
 
Αυτή η νύχτα μένει
αιώνες παγωμένη
που δυο ψυχές δεν βρήκαν καταφύγιο
κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
να ζήσουν έναν έρωτα επίγειο
 
Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη
 
Είναι σκοτάδι μάτια μου
πάντα σ' αυτή την πλάση
μια χαραμάδα αφήνουμε
το φως για να περάσει
 
Είναι η πόλη μου καμένη, ειν' η χώρα μου μισή
νικητές και νικημένοι, όλοι χάσαμε μαζί
Θα περάσει κι αυτό, θα περάσει η ζωή
θα περάσεις κι εσύ, θα περάσω κι εγώ
 
Ύστερα βαριά πήρες το δρόμο
ύστερα εγώ δεν είχα τίποτα
γέλιο ήρθε μόνο γέλιο με το χρόνο
κι είπες πως σε πρόδωσα αλύπητα
Μ' άφησες σαν πόλη τουρκεμένη κι είπες πως σε πρόδωσα
 
Δύσκολο δρόμο πάντα διάλεγες καρδιά
κι οι αγάπες σου όλες ήταν ένα ψέμα
δε με πονάει του χωρισμού σου η μαχαιριά
τα χρόνια μου λυπάμαι τα χαμένα
 
Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα
και τους καημούς που σκέπασε καπνός
η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα
Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα
ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός
κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

 
Εδώ και τώρα
γιατί ειν' ο δρόμος μας παλιός και κατηφόρα
της καληνύχτας τα φιλιά δεν είναι δώρα
δε φεύγω απόψε κι απ' τη ζωή σου δε θα βγω
κι αν ειν' η σχέση μας μισή τα λόγια φόρα
εδώ και τώρα στης αγάπης το θυμό

 
Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι
κάποτε μου ‘δινες μόνο τη χαρά
μα τώρα πνίγεις τη χαρά στο δάκρυ
δε βρίσκω άκρη δε βρίσκω γιατρειά

 
Μόνο εσύ μπορείς να κάνεις το δάκρυ χαρά
στα όνειρά μου να βάλεις φτερά
και όλα να `ναι σαν πρώτη φορά

 
Κάθε φορά που τελειώνει που ο κόσμος, όταν θα κλαίω θέλω να μου γελάς
Κι όσα τραγούδια έχω αγαπήσει, μέσα στ’ αυτί να μου τραγουδάς
Κι όταν ξανά θα τελειώσει ο κόσμος, φίλα με σαν να ‘ναι η πρώτη φορά
Και μέσα στη ζεστή αγκαλιά σου, ίσως αρχίσει ο κόσμος ξανά

 
Φίλα με, σαλπάρω και χάνομαι
Κοίτα με, πετώ να σε βρώ.
Στην καρδιά, τον πόνο να σβήσεις, εδώ.
Φίλα με, να δεις πως αισθάνομαι
Κοίτα με, με πόθο να ζω
Στο κορμί σημάδια ν’ αφήσεις, εδώ.
 
Ζω τώρα χωρίς εσένα επιτέλους ζω
τώρα αρχίζω να ανασαίνω τώρα ζω
κάθε συνήθεια και γνώμη σου ξεχνώ
ζω τώρα ζω

 
Μα ό,τι μας δένει στα παλιά
είναι οι κακές συνήθειες
το νιώθω τώρα καθαρά
πως είναι αργά γι' αλήθειες

 
Κι αν αλλάξαμε λόγια βαριά
γύρνα πίσω και ξέχνα τα πια
θα σου κλείσω το στόμα με χίλια φιλιά
και ας παν στην ευχή τα παλιά


 
Back
Top