Βρες τον στίχο

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα;
ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα
του χωρισμού μας έφτασε η ώρα
μπορεί και για τους δυο να 'ναι καλύτερα
ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα
 
Σε κάθε δρόμο πάντα υπάρχει ένας γκρεμός
αρκεί στην ώρα να τον δεις και να ξεφύγεις
έτσι σε κάθε αγάπη είναι ο χωρισμός
που μοναχά με τις θυσίες θα αποφύγεις
 
Πήρες τον μεγάλο δρόμο
και το μονοπάτι
πως να κλείσω μάτι
πως να κοιμηθώ
 
Κλείσε τα μάτια σου να φύγω να χαθώ,
γι' αυτά τα μάτια σου θα ξαναρθώ.
Γι' αυτά τα μάτια σου πεθαίνω, ξεψυχώ
κλείσε τα μάτια σου ν' αναστηθώ.
 
Πεθαίνω για σένα
και ας είσαι απάτη
δε πα να είσαι ψέμα
εγώ σε λέω αγάπη
 
Μαζί μου έλα, πάνω απ’ τα σύννεφα
νύχτα και μέρα, πάνω απ’ τα σύννεφα
πάνω απ’ τα σύννεφα, μαζί μου έλα
 
Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω, μαμά.
Και τρέμω να 'μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής.

 
Τρέμω το χέρι σου ν' αφήσω
Τρέμω μακριά σου πώς να ζήσω
Τρέμω δε θέλω να ξαναγαπήσω
Τρέμω τη μέρα που χαράζει
Και ποιο κορμί θα μ' αγκαλιάζει
Ποια άλλη αγάπη θα με κομματιάζει
 
Θεέ μου τη δεύτερη φορά
που θα 'ρθω για να ζήσω
όσο η καρδιά κι αν λαχταρά
δεν θα ξαναγαπήσω.
 
Μόνο μια φορά
έκλαψα για σενα πικρά
κι ύστερα κανόνισα
και δε σου τηλεφώνησα
ούτε μια φορά
 
Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα
τον αριθμό της μοναξιάς μου δε χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας.

 
Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα
έρωτα μου όλα, κι έρωτά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα
 
Τώρα τι να σου πω τι να μου πεις κι εμένα
έτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένα
τα φέραμε από δω τα φέραμε από ‘κει
εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά
 
Εγώ καλά σου τα 'λεγα
και τ' άκουγες παράλογα
περπάτησε ανάλογα
θυμάσαι που σου τα 'λεγα;
εγώ καλά σου τα 'λεγα
 
Γι' αυτό κάτσε καλά
κοίτα λίγο χαμηλά
η ζωή κατρακυλάει, μη λες πολλά
τα λόγια είναι φτηνά
δεν είναι αληθινά
 
Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια
και σε χαμένους κήπους του Θεού
κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια
με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια
εκεί που πρώτα ήσουνα παντού
και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια
 
Χρόνια σαν τα χελιδόνια
μέσα στο χειμώνα.
Χρόνια ψάχνω μια κουβέντα
για παρηγοριά
Είδα φίλους να ξεχνάνε,
άραγε πού πάνε
και έχουν πια χαθεί;
 
Χωματένιοι δρόμοι κλέφτες κι αστυνόμοι
κι ήσουν πάντα ο κλέφτης μάτια μου
κι όποτε σε πιάναν κλάματα με πιάναν
ράγιζε ο καθρέφτης μάτια μου
χρόνια χελιδόνια που πετάξατε
πού 'ναι η ευτυχία που μου τάξατε
 
Back
Top