Βρες τον στίχο

Τα σκούπισα, τα μάζεψα
τα θρύψαλα, της γυάλινης καρδιάς μου
Τ’απίστευτο σημάδεψα,
πως μου ‘φυγε απ’ τα χέρια ο έρωτάς μου

Άμμος ήτανε προτού γυαλί να γίνει
γάμος ήταν που δεν ήτανε να γίνει
Ο,τι ήτανε χρειάστηκε καμίνι
για να λιώσει τόσο διάφανο να γίνει
 
Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκι
μονορούφι να το πιω
Είναι ο πόνος μου μεγάλος
είναι ο πόνος μου μεγάλος
είναι ο πόνος μου μεγάλος
κι η φουρτούνα που περνώ
 
Τελευταία επεξεργασία:
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.
Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς.
 
Ήταν ψεύτικα
τα γλυκόλογά της όλα
ήταν ψεύτικα
βρήκα την καταστροφή μου
κι ερωτεύτηκα
όλα ψεύτικα
 
Ήσουν πιστεύω μου
ήσουν θρησκεία
και εγώ σε πίστεψα σε λάτρεψα όσο καμία

Μα ήταν θεέ μου…

Ψεύτικα τα δάκρυά σου
ψεύτικα και τα φιλιά σου
ψεύτικα τα σ’ αγαπώ σου
όλα ήταν ψεύτικα ψεύτικ α ψεύτικα
 
Ήμουν στη ζωή σου κάτι σαν θρησκεία
τώρα αν φύγεις θα ‘ναι ιεροσυλία
 
Όταν θα φύγεις,
κάθε μου μέρα θα γίνει μαύρη σαν το σκοτάδι
κι όπου μ’ αγγίξαν τα δάχτυλά σου
πληγή θα γίνει κάθε σου χάδι
Όταν θα φύγεις,
θα μου αφήσεις βαθύ σημάδι
 
Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
μονάκριβη δική μου
την ξεριζώνω απ' την καρδιά
φυτρώνει στην αυλή μου
 
Φεύγω για 'μένα μια φορά
Μια φορά για 'μένα
Μα όπου κι αν πάω η καρδιά
με γυρνάει σ' εσένα

Αυτά είναι τα δύσκολα
Αυτά είναι τα αδύνατα
Να πεις για μια φορά δεν γυρίζω αληθινά
Αυτά είναι τα δύσκολα
Αυτά είναι τα απίστευτα
Να πεις για μια φορά θα τραβήξω αντίθετα
 
Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα
Τώρα που έδαφος χάνουμε
Τώρα που ερωτευτήκαμε
Τώρα για πες μου τι κάνουμε
Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα
Τώρα τον έλεγχο χάνουμε
Τώρα που παρασυρθήκαμε
Τώρα για πες μου τι κάνουμε
 
Τώρα τι θα γίνω
Τώρα τι θα κάνω
Κλείσαν οι δρόμοι κι ελπίδα καμιά
Να’ρθει κάτι να φέρει ένα φως
Στην πικρή ερημιά
 
Στην αγκαλιά μου σαν άστρο κι απόψε κοιμήσου
δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο κι άσε με μόνο στην ερημιά
 
Τα ματάκια σου με καιν
γιατί είσαι μανεκέν
Στης καρδιάς μου το τερέν
προηγείσαι ένα μηδέν
:laugh:
 
(Η κοινή λέξη ποια είναι; Ή στραβώθηκα ή δεν υπάρχει :Ρ)

Τη ζωή σου να κοιτάξεις, κι αν σου λείπω μη με ψάξεις
Στο μηδέν δεν θα γυρίσω, τώρα ότι κι αν μου τάξεις
 
Θα γυρίζω μεθυσμένος ξημερώματα,
απ’ τα στέκια που συχνάζαμε μαζί
και θα σβήσω διευθύνσεις και ονόματα
μακριά σου ξεκινάω απ’ την αρχή.
 
Τ’ όνομά μου μες στις λίστες απ’ τα πλοία,
στα αεροπλάνα, στα φτηνά ξενοδοχεία.
Η φυγή στο πρόσωπό μου χαραγμένη,
και μου λες εσύ πως είμαστε δεμένοι.
 
Μ' αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς
 
Δε μου υπόσχεσαι ζωή και θαύματα δεν κάνω
μα αν μου ζητάς λατρεία μου για σένα να πεθάνω
και μία δεύτερη φορά σαν τον παλιό στρατιώτη
θα πέθαινα αγάπη μου καλύτερα απ' την πρώτη
 
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
 
Τα χρόνια είναι αμέτρητα
μα είν' η ζωή μικρή.
Συνήθισα να σ' αγαπώ
συνήθισες κι εσύ.
Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο
ένα φθηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές.
Για να χωράει κάπου ο πόνος
τις νύχτες όταν μένω μόνος.
Τις σιωπές μου να μετράω
να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες
Θα μαι κοντά σου όταν με θες
 
Back
Top