Βρες τον στίχο

Μου θυμίζεις τη μάνα μου
γι’ αυτό σε αγαπάω
μου θυμίζεις τη μάνα μου
φυλαχτό και σε φυλάω

 
Τ’ όνειρο μικρή σαν χαθώ νωρίς
κάμε φυλαχτό για να το φορείς
ράψε δυο πουλιά με κλωστή χρυσή
το ‘να να ‘μαι εγώ, τ’ άλλο να ‘σαι εσύ
 
Σαν μια χορδή που χτυπάει δυνατά
μέσα στο στήθος σου
σαν άστρο που σβήνει
και μια μελωδία που πίσω σ' αφήνει
ημέρα μου, φως μου, ζωή μου
ψυχή μου και πάθος
και λάθος και τέλος και αρχή μου
μικρή μου, πληγή μου.

 
Στην αγκαλιά μου και απόψε σαν άστρο κοιμήσου
δεν απομένει στο κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο και άσε με μόνο στην ερημιά

 
Ίσως μια μέρα να βρούμε
Την ομορφιά της ζωής
Πάρε με να κοιμηθούμε στην αγκαλιά μιας αυγής
Ίσως μια μέρα η αγάπη
Φορτίσει και πάλι την γη
Πάρε με να κοιμηθούμε
Πέτα με σε άλλη εποχή

 
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
(Υμνος ;) )

 
Ψεύτικε κόσμε, ψεύτικε
η αλήθεια σ' ερωτεύτηκε
κι έκανε όνειρα γλυκά
που δεν μπορεί να τα νικά

 
Ανέβηκα στη σκάλα
μάτια μου, μάτια μου
μα ήτανε μια σκάλα για να τσακιστώ
να τσακιστώ, να πέσω
μάτια μου, μάτια μου
γιατρό να σε καλέσω
για να γιατρευτώ...

 
Ήτανε μια φορά μάτια μου και έναν καιρό
μια όμορφη κυρά, αρχόντισσα, να σε χαρώ
μια μικροπαντρεμένη
κόρη ξανθή
τον κύρη της προσμένει
βράδυ πρωί

 
Βράδυ Σαββάτου
κι εσύ είσαι κάπου,
άραγε που να βρίσκεσαι, για τι να λες.
Περνάει ο χρόνος
βαρύς και μόνος
κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες.

 
Εσύ, που μου χαρίστηκες χωράφι ατρύγητο
να σπείρω ό,τι θέλω εγώ
και να θερίσω ό,τι βρω

 
Προσοχή...πεθαμεναντζίδικο.. :P

Εσύ κι εγώ, με βήμα αργό
νύχτα περπατήσαμε μαζί
Εγώ κι εσύ, τ' άστρα χρυσή
γύρω μας ραντίσανε βροχή...

 
Ναι μ' αρέσει η βροχή πάντα μου άρεσε
Πάντα τα γκρίζα ερωτευόμουνα τοπία.
Κι όλοι πιστεύουνε η τρέλα πως με βάρεσε
Ή έχω πέσει σε βαριά μελαγχολία.

 
Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

 
Γύφτισσα μέρα, στο παλιό μουράγιο
βλέπω την θάλασσα χωρίς, κουράγιο
βλέπω τα βράχια, και έχω μια λύπη
την Κυριακή αυτή, κάτι μου λείπει

 
Αχ θάλασσά μου σκοτεινή,
θάλασσα αγριεμένη
πού θα με βγάλεις το πρωί
σε ποια στεριά μου ξένη
πού θα με βγάλεις το πρωί
σε πιά στεριά μου ξένη
αχ θάλασσά μου σκοτεινή,
θάλασσα αγριεμένη

 
ξένος
ξένη για μένανε και εσύ
που΄σαι η ζωή μου η μισή
σκότωσε με
είναι η τελευταία χάρη
που σου ζητώ

 
τη ζωή μου να μην χαραμίσω
όπως παραδείγματος χάρη
να μην σκέφτομαι εσένα
ε λοιπόν όσα μου είπες
τα εφάρμοσα ένα ένα
Δεν κοιμάμαι τώρα μόνη δεν κοιμάμαι

 
Back
Top