Περνώντας μόνος άλλο ένα ΣΚ συλλογίζομαι με το κρασί για το κρασί.
Ποτέ δεν πίνεις κρασί για να πιεις, έχει μια πνευματικότητα που οφείλεις να την προστατεύσεις σαν κάτι ιερό.
Απ' το αμπέλι στο εργοστάσιο, απ' το μπουκάλι στο ποτήρι σου. Αν θες κρασί σε πλαστικό πιες καλύτερα κόκα-κόλα. Αν θες να μεθύσεις πιες ουίσκι, βότκα, τεκίλα, μπύρες. Με το κρασί δεν μεθάς, πίνεις τόσο όσο..
Το κρασί δεν το στυβάζεις σε ταβερνοπότηρο, το πίνεις στάλα στάλα σε κολωνάτο, σαν να γιέβεσαι γλυκά τον ίδιο τον έρωτα!
Μετά θα δεις και καμιά σειρά
...λέω να ξεκινήσω το The Wheel of Time, ελπίζω να μην βαρεθώ στο μισάωρο.
