Ανοιχτή συζήτηση του C'n'F

[Joji]

Έχω παρατηρήσει ότι τα μωρά έχουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε άτομα που τα θέλουν πολύ, που κάνουν όπως η @Ioannidou ας πούμε. Εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουμε να τα βλέπουμε, δεν μας θέλουν ούτε αυτά.

 

[Pak]

Ναι .

Πάτα το snooze

Και πέρα από την πλάκα σοκ, για μενα φαντάζει εφιάλτης όλο αυτό τώρα...
Αλλα οκ ναι φυσικά και είναι δεκτό

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2022

Έχω παρατηρήσει ότι τα μωρά έχουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε άτομα που τα θέλουν πολύ, που κάνουν όπως η @Ioannidou ας πούμε. Εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουνε να τα βλέπουμε, δεν μας θέλουν ούτε αυτά.

Μπα εμένα με κοιτάνε και μου χαμογελάνε. Ξέρεις τι δεν είναι οτι τα απεχθάνομαι, αλλα δε θελω δικό μου μωρό τουλάχιστον προς το παρόν.

 

[Guest 881237]

Έχω παρατηρήσει ότι τα μωρά έχουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε άτομα που τα θέλουν πολύ, που κάνουν όπως η @Ioannidou ας πούμε. Εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουμε να τα βλέπουμε, δεν μας θέλουν ούτε αυτά.

Γιατί να μην τα θέλετε ? ....

Πάτα το snooze

Και πέρα από την πλάκα σοκ, για μενα φαντάζει εφιάλτης όλο αυτό τώρα...
Αλλα οκ ναι φυσικά και είναι δεκτό

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 15 Μαρτίου 2022

Μπα εμένα με κοιτάνε και μου χαμογελάνε. Ξέρεις τι δεν είναι οτι τα απεχθάνομαι, αλλα δε θελω δικό μου μωρό τουλάχιστον προς το παρόν.

Που το κακό ? ... Νέα μαμά...

 

[Pak]

Γιατί να μην τα θέλετε ? ....

Που το κακό ? ... Νέα μαμά...

Προσωπικά δεν μπορώ να αναθρεψω ενα μωρό μόνη μου. Εξαρτομαι ξεκάθαρα οικονομικά απο τους γονείς μου και εκτός αυτού το να είμαι υπεύθυνη 24 ωρες το 24 ωρο για έναν άλλον άνθρωπο είναι αδύνατο για μένα. Και θεωρώ οτι αυτά χαρακτηρίζουν το μέσο παιδί της ηλικίας μας, αλλα ναι υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Και τέλος εχω άλλες προτεραιότητες και επιθυμίες αυτόν τον καιρό και οταν λεω καιρό μιλάω για αυτήν τη δεκαετία.

Υ. Γ Και δεν είπα ότι είναι γενικά κακό, απλα δήλωσα το σοκ μου και την προσωπική μου αποστροφή προς αυτό το σενάριο.

 

[Joji]

Που το κακό ? ... Νέα μαμά...

Δεν είναι κακό. Εγώ το θεωρώ πολύ καλό ότι θέλεις μωρό από τώρα. Baby fever είναι βέβαια αυτό πιστεύω. Όσο πιο νέα τόσο καλύτερο, για εμένα.

 

[Valder]

Εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουμε να τα βλέπουμε, δεν μας θέλουν ούτε αυτά.

Μη το λες, εμενα με συμπαθούν πάρα πολύ. Και τα παιδιά.

Όποτε βγαίνω απο το σπίτι, επειδή με βλέπουν τα παιδάκια που ειμαι διαφορετικός, μου κρατάνε την πόρτα ανοιχτή και με χαιρετάνε ή μου λένε "κύριε πάτε βόλτα;" όταν ξεπαρκάρω το αμάξι.

Δεν τα πήγαινα τα παιδιά παλιά, αλλά για καποιο λόγο, ίσως η ευαισθησία τους που με βλέπουν διαφορετικό, τα κανει και με συμπαθουν.

Τότε μαλάκωσα από αυτά τα απόλυτα "δεν παω τα παιδιά". Δεν ειναι πάντα οι διάβολοι που σκεφτόμαστε, κι αν αντιπαθούμε τα παιδιά, είναι λογικό στην αρχή όταν είμαστε μικροί κι απόλυτοι, αλλά αν συνεχιστεί κι όταν μεγαλώνουμε, αυτό δεν ειναι και πολύ σωστό.

Κανονικά κάποιος που δεν θελει παιδιά, θα πρεπει να ειναι ουδέτερος απέναντί τους, όχι να είναι στο άκρο.

Γενικά αν θες να ξερεις. Αυτοι που τρελαίνονται για μωρά, τα κανουν κι υστερα τα καταπιέζουν μεγαλώνοντας, σα το καινουριο λουτρινο που τους γυάλισε στη λαική και το θέλουν ΤΩΡΑ. Οι καλύτεροι γονείς συνήθως γίνονται εκείνοι που νεότεροι δεν ηθελαν ούτε να τα βλέπουν.

 

[Joji]

Εντάξει μόνο εμένα δεν με συμπαθούν Απλώς εγώ προσωπικά δεν μπορώ να με φανταστώ ούτε σε 30 χρόνια να θέλω. Δεν θεωρώ ότι είμαι αρκετά ικανή να μεγαλώσω παιδί, όταν η ίδια δυσκολεύομαι με τον εαυτό μου. Αλλά αυτό που λες είναι απόλυτα κατανοητό.

Δεν τα απεχθάνομαι, έτσι; Απλώς τα θεωρώ λίγο irritating.

 

[Valder]

Εντάξει μόνο εμένα δεν με συμπαθούν Απλώς εγώ προσωπικά δεν μπορώ να με φανταστώ ούτε σε 30 χρόνια να θέλω. Δεν θεωρώ ότι είμαι αρκετά ικανή να μεγαλώσω παιδί, όταν η ίδια δυσκολεύομαι με τον εαυτό μου. Αλλά αυτό που λες είναι απόλυτα κατανοητό.

Δεν τα απεχθάνομαι, έτσι; Απλώς τα θεωρώ λίγο irritating.

Γι αυτό θα γίνεις καλή μάνα κάποτε. Γιατί το μυαλό σου είναι στη θέση του και ειναι φτιαγμένο από εγκέφαλο, όχι από άχυρο, κι εσυ και η Πακ τα σκέφτεστε απο 10 πλευρές και κατανοείτε τι μπορείτε/θέλετε και τι όχι ακόμα.

Για την ενοχλητικότητα των παιδιών, δεν φταινε αυτά. Οι μαλάκες οι γονείς τους φταίνε που τα κακόμαθαν.

Και κανονικά δε θα έπρεπε να επιτρέπεται ο κάθε μαλάκας να κανει παιδί, θα έπρεπε να υπάρχει ψυχιατρική αξιολόγηση πρώτα, αλλά αυτο είναι μια άποψη που σηκωνει μεγάλη συζητηση και ίσως να με πουν κι ακραίο**.

**αλλά ξες κι εγω, χέστηκε η Φατμέ στο Γενι Τζαμί.

 

[Guest 881237]

Προσωπικά δεν μπορώ να αναθρεψω ενα μωρό μόνη μου. Εξαρτομαι ξεκάθαρα οικονομικά απο τους γονείς μου και εκτός αυτού το να είμαι υπεύθυνη 24 ωρες το 24 ωρο για έναν άλλον άνθρωπο είναι αδύνατο για μένα. Και θεωρώ οτι αυτά χαρακτηρίζουν το μέσο παιδί της ηλικίας μας, αλλα ναι υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Και τέλος εχω άλλες προτεραιότητες και επιθυμίες αυτόν τον καιρό και οταν λεω καιρό μιλάω για αυτήν τη δεκαετία.

Υ. Γ Και δεν είπα ότι είναι γενικά κακό, απλα δήλωσα το σοκ μου και την προσωπική μου αποστροφή προς αυτό το σενάριο.

Κι εγώ πακ στους γονείς μου βασίζομαι οικονομικά. Αλλά για πόσο ? Σε λίγα χρόνια θα έχω γίνει ανεξάρτητη. Αυτή η εικόνα χωρίς παρεξήγηση να είναι ο άλλος 30 κ να τον ταιζουν δεν Μ αρέσει κα θο λου...

 

[Joji]

Γι αυτό θα γίνεις καλή μάνα κάποτε. Γιατί το μυαλό σου είναι στη θέση του και ειναι φτιαγμένο από εγκέφαλο, όχι από άχυρο, κι εσυ και η Πακ τα σκέφτεστε απο 10 πλευρές και κατανοείτε τι μπορείτε/θέλετε και τι όχι ακόμα.

Για την ενοχλητικότητα των παιδιών, δεν φταινε αυτά. Οι μαλάκες οι γονείς τους φταίνε που τα κακόμαθαν.

Και κανονικά δε θα έπρεπε να επιτρέπεται ο κάθε μαλάκας να κανει παιδί, θα έπρεπε να υπάρχει ψυχιατρική αξιολόγηση πρώτα, αλλά αυτο είναι μια άποψη που σηκωνει μεγάλη συζητηση και ίσως να με πουν κι ακραίο**.

**αλλά ξες κι εγω, χέστηκε η Φατμέ στο Γενι Τζαμί.

Λοιπόν… όντως είναι μεγάλη συζήτηση, και άμα θέλεις, μπορούμε να την κάνουμε. Συμφωνώ με το τελευταίο κομμάτι, ωστόσο, δεν μπορώ να με σκεφτώ, όσο και να προσπαθήσω, σε αρκετά χρόνια από τώρα. Σκέφτομαι με την λογική που έχω τώρα, 19 χρονών. Στα 29, ίσως να ‘χει αλλάξει κάτι, αλλά τότε, θέλω να πιστεύω, θα έχω και την δίκη μου δουλειά, και όλα. Όταν σταθεροποιηθούν όλα, ίσως το αναθεωρήσω. Δυσκολεύομαι με σκυλί, που να σκεφτώ το παιδί.

 

[Pak]

Κι εγώ πακ στους γονείς μου βασίζομαι οικονομικά.

Οκ, αλλα εγω οταν λεω οτι θα μεγαλώσω ενα παιδι θέλω να εχω την προσωπική μου stability

Αλλά για πόσο ?

Είπες οτι θες τωρα

Σε λίγα χρόνια θα έχω γίνει ανεξάρτητη.

Αυτό είναι σχετικό

Αυτή η εικόνα χωρίς παρεξήγηση να είναι ο άλλος 30 κ να τον ταιζουν δεν Μ αρέσει κα θο λου...

Αυτό τη σχέση έχει με αυτό που είπα;
Οντως με καις τωρα

 

[Valder]

Λοιπόν… όντως είναι μεγάλη συζήτηση, και άμα θέλεις, μπορούμε να την κάνουμε. Συμφωνώ με το τελευταίο κομμάτι, ωστόσο, δεν μπορώ να με σκεφτώ, όσο και να προσπαθήσω, σε αρκετά χρόνια από τώρα. Σκέφτομαι με την λογική που έχω τώρα, 19 χρονών. Στα 29, ίσως να ‘χει αλλάξει κάτι, αλλά τότε, θέλω να πιστεύω, θα έχω και την δίκη μου δουλειά, και όλα. Όταν σταθεροποιηθούν όλα, ίσως το αναθεωρήσω. Δυσκολεύομαι με σκυλί, που να σκεφτώ το παιδί.

Γι αυτό λέω οτι μερικοί είστε φτιαγμένοι από εγκέφαλο. Τι να συζητήσω εγω μετα απο αυτό;

 

[Joji]

Για την ενοχλητικότητα των παιδιών, δεν φταινε αυτά. Οι μαλάκες οι γονείς τους φταίνε που τα κακόμαθαν.

Με αυτό θα διαφωνήσω λίγο. Είναι και έμφυτο το θέμα. Η γκρίνια, τα νεύρα, η overall «τσαντίλα» και ενοχλητικότητα μπορεί και να είναι μέσα στην προσωπικότητα του καθενός. Δεν είμαι της άποψης ότι το παιδί το πλάθει ο καθένας όπως θέλει. Μερικά στοιχεία στον χαρακτήρα τα έχεις από γεννησιμιού και σου μένουν μέχρι να ενηλικιωθείς. Πάντα ήμουν ήσυχη, φοβική, χαμηλών τόνων, και παραμένω έτσι. Η δίδυμη μου από μικρή έδειχνε νευρικότητα, γκρίνια κτλ. και παραμένει έτσι. Μας μεγάλωσαν οι ίδιοι γονείς, στο ίδιο περιβάλλον.

 

[Guest 881237]

Οκ, αλλα εγω οταν λεω οτι θα μεγαλώσω ενα παιδι θέλω να εχω την προσωπική μου stability

Είπες οτι θες τωρα

Αυτό είναι σχετικό

Αυτό τη σχέση έχει με αυτό που είπα;
Οντως με καις τωρα

Ότι τα νέα παιδιά ... Βολεύονται στους γονείς και δεν βγαίνουν από το καβούκι τους που να σκεφτούν για οικογένεια? Ξέρεις κάποια πράγματα που δεν ξέρει κανείς άλλος εδώ μέσα για μένα οπότε δώσε βάση σε αυτό που θα πω και μην με παρεξηγήσεις .
Σημαντικές και οι σπουδές ... Και οι εμπειρίες και όλα ... Αλλά μέχρι πότε θα βασίζονται ??? Πιστεύω μέχρι τα 25 το πολύ . Και δεν μιλάω μόνο για αγόρια αλλά κ για κορίτσια

 

[Joji]

Ότι τα νέα παιδιά ... Βολεύονται στους γονείς και δεν βγαίνουν από το καβούκι τους που να σκεφτούν για οικογένεια? Ξέρεις κάποια πράγματα που δεν ξέρει κανείς άλλος εδώ μέσα για μένα οπότε δώσε βάση σε αυτό που θα πω και μην με παρεξηγήσεις .
Σημαντικές και οι σπουδές ... Και οι εμπειρίες και όλα ... Αλλά μέχρι πότε θα βασίζονται ??? Πιστεύω μέχρι τα 25 το πολύ . Και δεν μιλάω μόνο για αγόρια αλλά κ για κορίτσια

Ιων μου, εντελώς φιλικά, έχεις αλλάξει το θέμα. Είναι επικίνδυνο να νομίζει κάποιος ότι όλα είναι εύκολα.

 

[Pak]

Ότι τα νέα παιδιά ... Βολεύονται στους γονείς και δεν βγαίνουν από το καβούκι τους που να σκεφτούν για οικογένεια? Ξέρεις κάποια πράγματα που δεν ξέρει κανείς άλλος εδώ μέσα για μένα οπότε δώσε βάση σε αυτό που θα πω και μην με παρεξηγήσεις .
Σημαντικές και οι σπουδές ... Και οι εμπειρίες και όλα ... Αλλά μέχρι πότε θα βασίζονται ??? Πιστεύω μέχρι τα 25 το πολύ . Και δεν μιλάω μόνο για αγόρια αλλά κ για κορίτσια

Δεν κολλάνε με αυτό που λέγαμε γι'αυτό στο είπα. Και πάλι σε χάνω.

 

[Guest 881237]

Ιων μου, εντελώς φιλικά, έχεις αλλάξει το θέμα. Είναι επικίνδυνο να νομίζει κάποιος ότι όλα είναι εύκολα.

Δεν το είπα αυτό ... Όμως και 18 που είμαι νιώθω άσχημα που μου τα πληρώνουν ... Γι αυτό ήδη έχω κλείσει κάπου για το καλοκαίρι να κάλυψω έστω ένα μέρος των εξόδων μου ... Οκ το άλλαξα αλλά ανοιχτή συζήτηση είμαστε

 

[Valder]

Με αυτό θα διαφωνήσω λίγο. Είναι και έμφυτο το θέμα. Η γκρίνια, τα νεύρα, η overall «τσαντίλα» και ενοχλητικότητα μπορεί και να είναι μέσα στην προσωπικότητα του καθενός. Δεν είμαι της άποψης ότι το παιδί το πλάθει ο καθένας όπως θέλει. Μερικά στοιχεία στον χαρακτήρα τα έχεις από γεννησιμιού και σου μένουν μέχρι να ενηλικιωθείς. Πάντα ήμουν ήσυχη, φοβική, χαμηλών τόνων, και παραμένω έτσι. Η δίδυμη μου από μικρή έδειχνε νευρικότητα, γκρίνια κτλ. και παραμένει έτσι. Μας μεγάλωσαν οι ίδιοι γονείς, στο ίδιο περιβάλλον.

Όταν έχεις ένα κοντό παιδάκι και ένα ψηλό παιδάκι, που και τα δυο προσπαθούν να δουν πανω απο τον ίδιο φράχτη, και τους βάλεις το ίδιο υποστήριγμα για να ψηλώσουν, θα βγουν το ίδιο ύψος μετά;

Δέχομαι οτι αυτο που λες έχει βάση, πραγματικά, όμως αν δυο παιδιά διαφορετικής νευρικότητας, αντιμετωπιστούν με τον ιδιο τροπο, αυτο εμένα δεν μου λεει κάτι. Κανονικά θα έπρεπε να ειναι case by case scenario. Δηλαδή σε σένα να φέρονται αλλιώς και στην αδερφή σου αλλιώς. Και μπορεί να είχε ηρεμήσει (σε ενα βαθμό) η αδερφή σου έτσι.

Μάλλον είναι καλοί και ησυχοι άνθρωποι και σας μεγάλωσαν με ηρεμία, και αυτο δεν πιανει σε ολους τους χαρακτηρες το ίδιο.

 

[Joji]

Δηλαδή σε σένα να φέρονται αλλιώς και στην αδερφή σου αλλιώς. Και μπορεί να είχε ηρεμήσει (σε ενα βαθμό) η αδερφή σου έτσι.

Σίγουρα. Αλλά δεν αναιρεί το point μου. Έναν γενικότερα οξύθυμο άνθρωπο δεν τον ηρεμείς με οξυθυμία. Ναι, είναι πολύ ήρεμοι άνθρωποι, ποτέ δεν σήκωσαν χέρι, φώναζαν όταν έπρεπε, δεν μας είχαν στα απαλά ΑΛΛΑ είναι δύσκολο να τιθασεύσεις κάτι στον χαρακτήρα κάποιου, όπως και να του συμπεριφερθείς. Έχω και άλλα παραδείγματα, συμμαθητών μου, με γονείς άψογους, αλλά τα ίδια τα παιδιά δεν τους άκουσαν ποτέ. Αλλά το θέμα είναι να ξέρεις και τι να ενισχύσεις. Δεν θα μου άρεσε το παιδί μου να «κωλώνει» σε προκλήσεις. Έχω δει πολλά δυναμικά, εύστροφα παιδιά που μεγαλώνουν και γίνονται, εξαιρετικοί άνθρωποι. Και αυτό, δυστυχώς ή ευτυχώς, έρχεται και με «νεύρα» τις περισσότερες φορές. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα η αδερφή μου και η καλύτερη μου φίλη.

 

[Valder]

Σίγουρα. Αλλά δεν αναιρεί το point μου. Έναν γενικότερα οξύθυμο άνθρωπο δεν τον ηρεμείς με οξυθυμία. Ναι, είναι πολύ ήρεμοι άνθρωποι, ποτέ δεν σήκωσαν χέρι, φώναζαν όταν έπρεπε, δεν μας είχαν στα απαλά ΑΛΛΑ είναι δύσκολο να τιθασεύσεις κάτι στον χαρακτήρα κάποιου, όπως και να του συμπεριφερθείς. Έχω και άλλα παραδείγματα, συμμαθητών μου, με γονείς άψογους, αλλά τα ίδια τα παιδιά δεν τους άκουσαν ποτέ. Αλλά το θέμα είναι να ξέρεις και τι να ενισχύσεις. Δεν θα μου άρεσε το παιδί μου να «κωλώνει» σε προκλήσεις. Έχω δει πολλά δυναμικά, εύστροφα παιδιά που μεγαλώνουν και γίνονται, εξαιρετικοί άνθρωποι. Και αυτό, δυστυχώς ή ευτυχώς, έρχεται και με «νεύρα» τις περισσότερες φορές. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα η αδερφή μου και η καλύτερη μου φίλη.

Let's just split the difference.

Ας πούμε ότι υπάρχουν γενετικα χαρακτηριστικά και ύστερες εξωτερικές επιρροές. Σαν τον πυρήνα και τα ηλεκτρόνια. Ο πυρηνας δεν αλλάζει, εντούτοις ίσως λίγα ηλεκτρόνια να μπορούν να αλλάξουν υπό την επιρροή άλλων στοιχείων και να ηρεμήσει λίγο το εν λόγω στοιχείο.

Δεν γνωρίζω τι ισχύει και σε ποιο βαθμό για να δω αν έχεις δίκιο εσυ περισσότερο ή εγω. Και δεν με νοιάζει να έχω περισσότερο δίκιο. Εκ πρωτης όψεως και οι δυο λέμε κατι σωστό.