Σκέψεις... III

  • Thread starter Thread starter Guest 890013
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
247859F7-29B6-4114-A799-44765DF55374.jpeg
 
ba8130959f04c9436a8a4475c269f798depressionsad-1.jpg
 
Πήγε ο Justin Bieber πριν απο εμένα Μύκονο φέτος.
Ακυρώνω τα εισιτήρια και κλείνω για Μαλδίβες να μου φύγει ο θυμός.
 
Πήγε ο Justin Bieber πριν απο εμένα Μύκονο φέτος.
Ακυρώνω τα εισιτήρια και κλείνω για Μαλδίβες να μου φύγει ο θυμός.
Πες μου πότε φτάνεις, να σε περιμένει μια...
1625505665928.png

Θα πεταγόμουν να τη μοιραστούμε αλλά τα έχουν σπάσει πάλι ο Αλβέρτος με τη Σαρλίν και πρέπει να πάω να σώσω ο,τι σώζεται! Αν σώζεται! Τι δράμα κι αυτό!
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Συγκλονιστικά τα τελευταία λόγια της Απολογίας του Σωκράτη(από τον Πλάτωνα)
ἀλλὰ γὰρ ἤδη ὥρα(εστί) ἀπιέναι, ἐμοὶ μὲν ἀποθανουμένῳ, ὑμῖν δὲ βιωσομένοις· ὁπότεροι δὲ ἡμῶν ἔρχονται ἐπὶ ἄμεινον πρᾶγμα, ἄδηλον παντὶ πλὴν ἢ τῷ θεῷ. (= Αλλά επείδη τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή (για) να φύγουμε, εγώ για να πεθάνω, εσείς για να ζήσετε. Ποιός από εμάς πηγαίνει στο καλύτερο, είναι άγνωστο σε όλους, εκτός από τον Θεό)
 
The future looks so fearful because we are being counterproductively loyal to the terrors of an earlier age; which we now need to remember, to feel sad about and then eventually mourn and move on from. We should be disloyal to those who brought us up in an atmosphere of fear in order to save what remains of life from always appearing doom-laden... We ought it ourselves to break the cycle of worry and to make our future different from the past by remembering, localizing and mourning what belonged to yesterday even as it pretends to be about tomorrow.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top