Σήμερα πέτυχα πάλι τον ..εφαψία του Α2. Τα νεύρα μου! Και βρήκε κι έκατσε και δίπλα μου (πόσες φορές πια; ) Βέβαια δεν μπόρεσε actually να με πιάσει, αλλά την προσπάθεια την έκανε, σταυρώνοντας τα χέρια στο στήθος του και βάζοντας αυτό που ήταν δίπλα μου κάτω από το σακάκι του, ώστε να μη φαίνονται οι ..επεκτατικές του τάσεις!!

Εγώ, όντας στη τσίτα, με το που πλησίασε ελάχιστα, το κατάλαβα κι αγριοκοίταξα.. Έλεος.. άλλη δουλειά δεν έχει να κάνει;